Aden Mila. Deli dolu, hayatı yaşamayı seven on altı yaşında bir genç kız. Yıllar önce bir intikamın kurbanı olduğunu öğrendiğinde, gerçek ailesine alışabilecek mi? . . . "Her yenilgi bir başlangıç mıdır aslında? Her parçalanma , bir bütüne mi gider. Her acı, sevdaya mı dönüşür? Peki her aşk, bir gün söner mi alevinde?" "Bizimki sönmez, sarışın."

22 yıl... Belki yolun yarısıydı belki de her şeyin başlangıcı... 22 sene önce verilen yanlış kararlar, yapılan hatalar, göz ardı edilen gerçekler... Karşınıza aldığınız kişi en fazla ne kadar ileriye gidebilir? Küçücük bir bebeğin hayatı ailesi hariç kimin umrundadır ki? -22 yaşında bir doktorun gerçek ailesine kavuşma hikayesi... . |02.05.21| -Her şey şahsıma aittir. Alıntı veya isim vermeden kullanılma durumunda gereği yapılacaktır.

"On altı yıl önce bebekler karıştırılmış. Bunu yapanların cezası verilecektir." Dedi doktor bir çırpıda.

[𝐃𝐄𝐕𝐀𝐌 𝐄𝐃İ𝐘𝐎𝐑] -Mitoloji Sıralamasında 1. Olduk- 𝒪𝓃𝓊 𝑔ö𝓇𝓂𝑒𝒹𝒾𝓃 𝓂𝒾, 𝑜 𝐻𝒶𝒹𝑒𝓈 𝒦ı𝓏ı. 𝐵𝒾𝓏𝒾 𝓉𝑒𝓀𝓇𝒶𝓇 𝒹ış𝒶𝓇ı çı𝓀𝒶𝓇𝒶𝒷𝒾𝓁𝑒𝒸𝑒𝓀 𝓉𝑒𝓀 𝓀𝒾ş𝒾 𝑜. 𝒜𝓂𝒶 ö𝓃𝒸𝑒 𝓀𝒶𝓃𝒶𝓉𝓁𝒶𝓇ı𝓃ı 𝒷𝓊𝓁𝓂𝒶𝓈ı 𝑔𝑒𝓇𝑒𝓀𝑒𝒸𝑒𝓀..." 𝒹𝒾𝓎𝑒 𝒽ı𝓇𝓁𝒶𝒹ı 𝒯𝒶𝓇𝓉𝒶𝓇𝓊𝓈'𝓁𝓊. 𝒪 𝓈ı𝓇𝒶𝒹𝒶 𝒽𝒾ç 𝒷𝒾𝓇 ş𝑒𝓎𝒹𝑒𝓃 𝒽𝒶𝒷𝑒𝓇𝒾 𝓎𝑜𝓀𝓉𝓊 𝐿𝓊𝓃𝒶'𝓃ı𝓃, 𝒹𝒶𝒽𝒶 𝓎𝑒𝓃𝒾 𝓀𝒶𝓋𝓊ş𝓉𝓊ğ𝓊 𝒷𝓊b 𝓎𝒶𝓀ı𝒸ı 𝑔ü𝒸ü𝓃ü 𝓉𝒶𝓃ı𝓂𝒶𝓀𝓁𝒶 𝓂𝑒ş𝑔𝓊𝓁𝒹ü. 𝐵𝒾𝓁𝓂𝒾𝓎𝑜𝓇𝒹𝓊 𝓀𝒾 𝒸𝑒𝒽𝑒𝓃𝓃𝑒𝓂𝒾𝓃 𝒹𝒾𝒷𝒾𝓃𝒹𝑒 𝑜𝓃𝓊 𝒷𝑒𝓀𝓁𝑒𝓎𝑒𝓃 𝒷𝒾𝓇 𝑜𝓇𝒹𝓊 𝑜𝓁𝒹𝓊ğ𝓊𝓃𝓊, 𝒾𝓉𝒶𝒶𝓉𝒾𝓃𝑒 𝒽𝒶𝓏ı𝓇 𝒷𝒾𝓇 𝑜𝓇𝒹𝓊... 𝒯𝒶𝒷𝒾 𝒷𝓊 𝒶𝓇𝒶𝒹𝒶 𝒷𝒶ş𝓀𝒶 𝒴𝓊𝓃𝒶𝓃 𝓉𝒶𝓃𝓇ı𝓁𝒶𝓇ı 𝓋𝑒 𝓎𝒶𝓇ı 𝓉𝒶𝓃𝓇ı𝓁𝒶𝓇 𝒹𝒶 𝓋𝒶𝓇𝒹ı, 𝒸𝒶𝓃𝒶𝓋𝒶𝓇𝓁𝒶𝓇, 𝑒𝒿𝒹𝑒𝓇𝒽𝒶𝓁𝒶𝓇, 𝓈𝒶𝓋𝒶ş𝓁𝒶𝓇. 𝒵𝒶𝓉𝑒𝓃 𝓃𝑒 𝓏𝒶𝓂𝒶𝓃 𝑔𝒶𝓇𝒾𝓅𝓁𝒾𝓀𝓁𝑒𝓇 𝓅𝑒ş𝒾𝓃𝒾 𝒷ı𝓇𝒶𝓀𝓂ış𝓉ı 𝓀𝒾 𝑜𝓃𝓊𝓃? İ𝓃𝓈𝒶𝓃 𝑜𝓁𝒶𝓇𝒶𝓀 𝓎𝒶ş𝒶𝓇𝓀𝑒𝓃 𝒷𝒾𝓁𝑒 𝒷𝒾𝓇 𝒾𝓃𝓈𝒶𝓃 𝑜𝓁𝒶𝓂𝒶𝓂ış𝓉ı... Not: Her iki haftada bir yeni bölüm.

Sivri diliyle eleştiri videosu çekip paylaşan Feyza Soysal'ın bu sefer hedefinde; işine karışılmasından hazzetmeyen kalp ve damar cerrahı Merthan Özkan vardır! ** "Bir sorun mu var?" dedi Merthan, başını hafifçe oynatarak. Feyza ona bakmak yerine odadaki diğer doktorlara baktığında Merthan, iki kaş göz hareketiyle onları odadan çıkardı. Feyza onlar odadan çıkana kadar bekledi. Çıktıklarında ise sinirle "Ne gibi bir sorun olabilir ki?" dedi. "Herkes gözlem yapmaya gelip kan aldı ama sadece ben gözlem yapmak için gelmişim gibi, kan almak isteyince 'gözlem gözlem,' deniliyor." "Boş versene, hemşire olmayacak mısın sen? İki yıl sonra istemeyeceğin kadar kan alırsın." "Olsun, herkesin neden gerisinde kalmak zorundayım? Bana haksızlık yapılıyor!" Merthan onun sinirini pek dikkate almadı, hatta belki de çocukça buldu. Feyza buna daha çok sinirlenerek "Ve bunda senin de suçun var!" diye gözlerini ona dikti. "Ben ne yapmışım?" "Yapmıyorsun işte. Haksızlığa göz yuman da haksızlık yapan kadar suçlu değil mi?" Merthan çayını bitirip masanın üzerine koydu, sonra sırtını doğrultarak "Tamam," dedi. "Git malzemeleri al, odama gel." 03.07.2019

ArYa (Ezik Kızın Değişimi) adlı hikaynin 2. Kitabıdır. Ve devamı niteliğindedir. Önce ilk kitabın okunulması önerilir. ********** Kalbime bir hançer gibi saplanan gerçeklerin baş kaldırdığı yerden bakıyorum şimdi hayata. Bu boşvermişlik hissi benim değil. Ne zaman gönlüm ayrılığa düşse, peşinden gelen adım sesleri benim değil. Bu ağlayan gözler, titreyen eller benim değil. Yine ve yeniden düşüncelerimle boğuşurken, kapının açılma sesini duyunca derin bir nefes alarak başımı o tarafa doğru çevirdim. Bu sefer annemdi gelen. "Nasılsın güzel kızım?" diye sorunca tebessüm etmeden yapamadım. Daha nasıl olabilirim ki? "Boşlukta hissediyorum kendimi. Yine." diye cevap verdiğimde, buruk bir şekilde gülümsedi. "Çok sevdin dimi? Gerçekten çok sevdin..?" diye sorarcasına konuştuğunda önüme döndüm hemen. Cevap vermedim. Ama annem cevabını çoktan almıştı. "Onu unutmak için ne yapmalıyım?" diye sordum. Aynı zamanda da başımı kaldırıp ona bakmıştım. Sonuçta annem benden daha tecrübe kazanmıştı. Zamanında onu da bırakan, babam değil miydi sonuçta? Durumlarımız aynıydı. Nasıl katlandı bu acıya bilmek istiyordum. Bana bir süre hüzünle baktıktan sonra; "Kendini binlerce parçaya böl, hepsinden tek tek temizle ve sonra da yeniden birleştir." diye cevap verdiğinde, hafiften kaşlarımı çatarak düşünmeye başladım. Ardından gözlerimi tekrar annemin gözleriyle buluşturup; "Ama bu imkansız." dedim. "Biliyorum." dedi annem hüzünlü gözler eşliğinde. "Unutmak da öyle."

* İntikam Meleği adlı hikayemin 2. kitabıdır. * Devamı niteliğindedir... ☘️☘️☘️☘️☘️ Satranç hayat gibidir. Her parçanın kendi işlevi vardır. Bazıları zayıftır, bazıları ise güçlü. Bazıları oyunun başında işine yarar, bazılarıysa sonunda. Ama kazanmak için hepsini kullanmak zorundasın. Aynen hayatta olduğu gibi, satrançta da skor tutulmaz. On parçanı kaybedip yine de kazanabilirsin oyunu. Satrancın güzelliği budur işte. İşler her an tersine dönebilir. Kazanmak için yapman gereken tek şey tahtanın üzerindeki olası hamleleri ve anlamlarını iyi bilmek ve karşındakinin ne yapacağını kestirebilmek. _________________________ "Nasıl bırakıp gittin beni ha! Nasıl? Hiç mi sevmedin lan beni?! Nasıl gidebildin, nasıl ayrılabildin benden?" "Her gidiş bir ayrılık değildir. Çünkü bazen ne kadar uzağa gidersen git; yüreğin hep bıraktığın yerdedir." "Ama sen gittin. Beni bırakıp gittin. Yokluğunda ne hale geleceğimi hiç mi düşünmedin..!" "Gitmekle gidilmiyor ki... Gitmekle gitmiş olamazsın; gönlün kalır, aklın kalır, anıların kalır." ___________________________ "Yemin ederim, ilk başlarda kokundan anlamıştım benim için herhangi biri olmayacağını." "Seni seviyorum." "Seni seviyorum." ☘️☘️☘️☘️☘️ Birbirlerine deli gibi aşık olan Adel ve Kerem'in hayatları bundan sonra bakalım nasıl devam edecek... ☘️☘️☘️☘️☘️

"Doğumunu kutladığın bebeğin annesi benim ve bebeğimi istiyorum . " Hazar sinirli bir gülüşle kadına baktı. "Acınızı anlıyorum ama o benim oğlum hanım efendi. DNA testiyle de onaylandı. Şimdi evimden gitmenizi istiyorum "