Var mısın? Benimle aşk ateşinde kavrulmaya,yüreğin dayanırmı?Bu haykırışları okumaya,dayanabileceksen gel , Yoksa hiç bulaşma... Kalbinde gerçek aşk ve sevgi taşıyan herkesi şiir kitabıma beklerim. (Zeynep Sağıroğlu) Kitap kapağı için (@Kleopatra3304) teşekkür ederim 🥀🥀🥀

Girl*Girl Homofikler için tehlikeli alan. Küçük bir kağıtla başladı hayalim. Köşelerini katladım önce. Origami yapmaya çalıştım. Ardından bir kalem ilişti gözüme kitapların en sağından. Uzanıp elime aldığımda. Şuursuzca dolaştı kalem kağıdın üzerinde. Bir de baktım bir not kağıdı bir sayfa olmuş. Bir sayfa bir bölüm olmuş. O bölüm bir kitap olmuş. Elimden bırakınca kalemi yazdığım yarı hayal sözlere baktım ya. Okudum saatlerce. İşte o zaman dank etti; HER SAYFAYA SENİ YAZMIŞIM KİTAP BİTİNCE ANLADIM... #KalbiDengem

Sonsuzluk seninle başlardı. Ben ise her cümleme seni katardım. İki noktaydık yan yana anlamsız olsak da. Bitebilirdik ya da devamımız gelebilirdi. Üçüncü nokta geldi peşimize. Artık bir devamımız olduğuna eminim. Ne söylesem kifayesiz bize dair. Tek bir nefese, tek bir beden, iki hayata bir hikâye sığdıralım sevgilim. Bir yerden başlayalım en iyisi yazmaya. Sen; Bu gece uyumadan önce, kalbimin ucuna dudaklarını bastırır mısın? Kalemin Kalbime Dokundu'nun devam kitabıdır. ©Tüm Hakları Saklıdır

Bir insɑnın bir insɑnɑ verebileceği en değerli şeyi "yɑlnızlığı" bɑnɑ verdiğini şimdi dɑhɑ iyi ɑnlıyorum beni kɑlmɑyɑ mɑhkum eden bir yolɑ nɑsıl sevdɑlɑndığımı dɑ..Birbirimize birkɑç ɑşk kɑdɑr, geç kɑlmış olmɑsɑydık..."eğer kɑybetme korkum olmɑdɑn sɑhip olɑbilir miydim sɑnɑ?Çünkü ɑyrılıklɑr dɑ sevdɑyɑ dɑhil, Çünkü ɑyrılɑnlɑr hɑlɑ sevgili..Yokluğunun iki yɑkɑsını bir ɑrɑyɑ getirip; Vɑrlığını ilikler misin ömrüme..Gelişi güzel ɑyrılıklɑrdı benimki.. Senin kɑdɑr esɑslı, hiç gitmedim senden.Gözyɑşlɑrın süzülüyor sɑçlɑrınɑ doğru. Her bir dɑmlɑ dɑğlıyor beni. Bin pɑrçɑyɑ ɑyrılmış bedenimin tek bir pɑrçɑsı bile dokunɑmıyor sɑnɑ. Öyle uzɑğındɑyım ki.Aklım kɑrɑ kış ellerim seni üşüyor bugün günlerden soğuk..Şimdiyi yok sɑymɑk, yɑrını ertelemek ve fotoğrɑflɑrın sınırlı kɑrelerinde, sen'li dünleri yɑşɑmɑk dɑ, yɑlnızcɑ, yɑlnızken yɑpılɑcɑk ɑkıl kɑrı bir deliliktir ve delilik, yɑlnızlığın en yɑlın tɑnımıdır!Anne bɑk yine terli terli ɑşk içtim. Ateşim düşmüyor yɑrin yüreğine.Arɑmɑdığın yerlerde olmɑyı

Siyah papatyalar toplayıp saraylar yapıyorum kendime artık yalnızlığın kraliçesiyim ben. Kalbimin kırıkları batıyor yine gülüşlerime Hayallerim kirli bir çocuk yüzüyle kâğıt mendil satıyor umutlarıma. Ey sevgili, ruhum sensiz heba, yaralı, ölü. Ellerini kenara bıraktım, bir selamını ver şifa bulayım. Lokman hekim kıskansın. Yoksa bu sonbahar, dökecek beni aşkın en güzel dallarından. Ey baharı gözlerinde gizleyen yar, bir kez olsun dokun içime, dokun ki ayaz düşmüş yüreğim ısınsın.Yüreğine ayaz düşen tüm sevdalılara selam olsun.

Yoksulluktan öğrenimine devam edemeyen üniversite öğrencisi Raskolnikov, toplumun yararı için kuralların ve kanunların yok sayılabileceği düşüncesiyle, toplum içinde bir parazit, bir "bit" olarak saydığı tefeci kadını öldürür. Toplumu bir parazitten kurtarmak adına böyle bir olaya cesaret ettiğine kendisini inandırmaya çalışsa da vicdanının rahatsız edici sesinden bir türlü kurtulamaz. Bu cinayet ve kahramanın yaşadığı vicdan azabı çevresinde "suç" ve "ceza" kavramlarının derinlemesine tartışıldığı bu romanda; Raskolnikov'un ikilemleri ve iç çatışmalarından yola çıkarak insanoğlunun toplumsal, ahlaki ve dini değerleri de sorgulanır. Aynı sorgulamayı kendi içerisinde de farkında olmadan yapmaya başlayan okur, Raskolnikov üzerinden yaşamını, düşüncelerini ve sahip olduğu değerleri irdelemeye başlar. Suç ve Ceza Dostoyevski'nin Sibirya'daki cezaevinden döndükten sonra yazdığı, olgunluk döneminin ilk büyük romanıdır. "Suç ve Ceza'yı okuduktan sonra ilk kez yeteneğim hakkında bir kuşku duydum. Ciddi olarak bu işten vazgeçme ihtimali ölçüp tarttım." -Albert Camus- Yazar: Dostoyevski Çevirmen: Mazlum BEYHAN Yayınevi: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları İlk baskı yılı: 2011

Yıllardır seni aradım ben anne neden beni bırakıp gittin diye bağırıyordu feyza uçurumun ucunda hayata veda ederken... Ama ne bir cevap geliyordu nede bir ses... Hayattan saklanan annesiyle, Ve annesini arayan bir kız feyza. Hayatta ne olursa olsun sonuna kadar pes etmeyeceğini ve bir gün gelip annesini bulmak için eziyetler çekip sadece kendi annesine seni çok özledim demek için Herşeye katlanır bazenleri sevdiklerinden bazenleri ise hayallerinden vazgeçer... Sırf annesini bulma umuduyla

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

"Işıklar sana evinin yolunu gösterecek..." 3391 Kilometre ile başlayan seri Sıfır Kilometre ile devam ediyor! Kilometrelerce öteden birbirini tanımak, sevmek hatta aşık olmak kolaydı... Peki tüm bunlar yan yanayken de kolay olacak mıydı?

''Birlikte belanın içine batabileceğimiz kadar battık. Ve şimdi, seni bırakmayacağım... Benimle misin?'' --- Zeynep, kendini yeni okuluna başladığı ilk gün bir felaketin ortasında buldu. Okulu, salgın bir hastalık nedeniyle karantina altına alındı. Karantinanın akşamında ise kendini okulun karanlık koridorlarında bir kız öğrencinin cesedinin başında buldu. Üstelik yalnız değil, onlar da yanında... Mahşerin üç atlısı. Bu, sadece bedenleri değil ruhları da karantinaya alınan dört kişinin hikayesi. Bu onların özgürlüklerine ulaşmak için yaşadıkları esaretin hikayesi. Bu, birbirlerinin her şeyi haline gelen, birbirlerine gökyüzündeki son yıldız yanıp kül oluncaya kadar birlikte olacaklarına söz veren dört arkadaşın hikayesi. Bu mahşerin dört atlısının hikayesi. Şimdi, bizimle misiniz? "Bizim bedenlerimizi karantinaya almadılar. Ruhlarımızı karantinaya aldılar. Bizim ruhlarımız tanıştığımızdan beri karantina altında. Ne çıkabiliyoruz bu karantinadan, ne de birbirimizden ayrılabiliyoruz. Ruhlarımızı birlikte bir karantina altına aldılar, ve bizim bundan sonraki tek savaşımız bu karantinadan kurtulmak. Kurtulduğumuzda bile birlikte olacağız, ama özgür olacağız. Savaş bitti, ve biz sağ kaldık. Savaş bitti, ve biz hala ayaktayız."