Oturduğu koltukta masanın üzerindeki paketi göstererek "İçinde uyuşturucu var.Ya karşındaki üç çocuğa bu uyuşturucuyu içirirsin ya da arkadaşına elveda dersin." Şok olmuş gözlerle karşımdaki psikopata bakıyordum .Benden üç tane masum çocuğu zehirlememi istiyordu.Yeşil irislerinden hiçbir şey okuyamıyordum ama eğlendiği belliydi. "Ya da daha eğlenceli hale getirelim.Bu uyuşturucuyu sen iç.Seçim senin." Ya üç tane çocuğu zehirleyecektim ya da kendimi öldürecektim.O paketteki uyuşturucuyu içersem öleceğimi biliyordu. Hem ruhsal hem fiziksel olarak.Benden bu kadar mı nefret ediyordu.Kahverengi gözlerimi yeşil irislerine yalvarırcasına çevirdim.Ben masumdum.Ben suçsuzdum.Bunu bildiği halde bana neden bunu yaşatıyordu?Acımasızca gözlerime bakarak "On dakikan kaldı." Ben şimdi ne yapacaktım?

Bu kadar çok sevmeseydim ya da bir ikize sahip olmasaydım başıma bunlar gelirmiydi acaba? "Kafasını sokmaya devam edin" Ciğerlerim patlayacaktı sanki. Sinemin devam edin cümlesini duymamla çırpınmayı bırakıp dua etmeye başlamak isterdim ama elimde değildi. "Ona iyi bir ders verin dedim sinem. Öldürün demedim. Boğulacak çıkarın şunu." Beni bu hale getirmelerini isteyen Pamirin sesiydi bu. Kafamı su dolu bidondan çıkartıklarında nefes almanın ne kadar büyük bir nimet olduğunu anladım. Kalbim yerinden çıkacak gibi çok ağrıyordu. Nefesimi düzene sokmaya çalışırken yanağımdaki acıyı hissettim. Bu kızla hiçbir derdim yoktu. Sırf Pamirin gözüne girebilmek için ağzıma sıçmıştı resmen. Saçımdan sürükleyerk bu depoyo getirip her tarafım morluklar içinde kalana kadar tekmelemiş, suda ciğerlerimin sınırlarını zorlamış, şimdide attığı tokatla dudağımı patlatmıştı. Eğer bire karşı dört kişi olmasalardı bu sandalyede can çekişen ben olmazdım. Bu depo, bu insanlar ürkütücüydü. Pamirin benim canım yanarken eğlenmesiyse üzücüydü. Bide işin komik bir tarafı var tabi. Benim bunları zerre haketmiyor olmam. "Artık çıkabilirsiniz gerisi ben hallederim." diyerek çıkmalarını istemişti Pamir. Gerisi ben hallederim de ne demek? Bitmemiş miydi?