Rok 2033. Od III wojny światowej minęło 20 lat. Chociaż trwała ona kilka godzin, pociągnęła za sobą skutki rozciągnięte na pół stulecia, jeśli nie dłużej. Ogromny poziom promieniowania, mutanty i sroga zima nuklearna nie dają żyć. Na Polskę i na resztę świata spadło tyle bomb atomowych, że od 13 lat pyły zakrywają słońce, znacznie obniżając temperaturę. Andrzej, po odebraniu sygnału radiowego, wyrusza z przyjaciółmi z Wrocławia do Malborka, uratować ostatniego ocalałego z czystki, która się tam wydarzyła. Przez wypadek po drodze ekipa niechcący wplątuje się w intrygę, w której chodzi już nie o życie jednego człowieka, a o nawet całego świata. Nagle wszystko zaczyna się wiązać... Wszelkie podobieństwo do osób i sytuacji jest Z ZASADY przypadkowe. #7 w Science Fiction - 14.09.17 (wowowowow) #5 w Science-Fiction - 17.09.17 (olaboga...) #4 w Science-Fiction - 05.10.17 (woooow) #3 w Science-Fiction - 14.10.17 (podium!) #2 w Science-Fiction - 11.11.17 (wooooooo!) #1 w Science-Fiction - 02.02.18 (jak) ^A pamiętacie kiedy te listy istniały i były relevant

Tekst pierwotnie został opublikowany na Szortalu. Krótkie opowiadanie z lekkim przegięciem przedstawiające realia panujące na portalach randkowych oraz często spotykane podejście ludzi do wyboru partnera. W końcu im bliżej ideału, tym lepiej, prawda? W szczególności, kiedy „wybierający" ma dość specyficzne wymagania. Okładka zrobiona przez: https://www.instagram.com/zayaartdie/ Audiobook: https://youtu.be/0fgy7_wYJEI

"Widzę Twoje serce i w Nim mam Dom. W Nim, w Nim mam swój Dom" AU nie magiczne Z dedykacją dla wszytkich moich czytelników. Kocham.

Literacka reinterpretacja tradycyjnej opowieści. Rdz 18, 1-16

Kiedy miałem piętnaście lat dla mnie i reszty świata nadszedł koniec. Epidemia zombie. Martwi wracali do życia i pożerali żywych. Od tego czasu minęły trzy lata. Ostatkiem sił ludzkość stworzyła miasto w którym miało być bezpiecznie. "Miało". Miasto upadło i ostatni ludzie musieli się schować. Teraz w tym zrujnowanym mieście żyją ludzie podzieleni na trzy grupy: Lisy, Wilki i Lwy. Każda grupa zajmuje inne miejsce i specjalizuje się w czymś innym. Płacą sobie w zamian za usługi. Ja nie należę do żadnej z nich. Żyje sam. Żyje tylko temu że w szkole ćwiczyłem lekko atletykę a teraz używam moich umiejętności parkoura żeby przeżyć. No i zapomniałem. Jestem odporny na to cholerstwo.

Sytuacje i myśli osób, które postanowiły zabrać się za pisanie. A/N: Nie przyjmuję już pomysłów.

Załóżmy, że mamy do czynienia z opowiadaniem o tematyce wojennej. Gratka dla fanów jakże często przywoływanego okresu lat 1939-1940. Proszę potraktować to jako esej; obawiam się, ale wciąż zachęcam do dyskusji.

Opowieść bardzo dziwna. O świecie poza światami, stworach poza regułami i zdarzeniach poza realnością. O poszukiwaniu i odnajdywaniu, o ciszy i hałasie. Coś na kształt literackiego surrealizmu - łatwiej przeczytać, niż opowiedzieć. (Grafiki na okładce: Dallas Rayburn)

❞Człowiek cierpiący na bezsenność tak naprawdę nigdy nie śpi i nigdy nie jest przebudzony.❝ Okładka jest dziełem @narkoza. Betowała @stokroteuka. Najwyższe notowania: #39 w general fiction [14.07]

Arkadiusz miał już dosyć słuchania, jak bardzo był kochany.