||TAMAMLANDI|| "Peki seni en çok ne mutlu eder?"diye sordum. "Bir kere gülsen yeter..."dedi düşünmeden. "Sen gül, ben senin bir gülüşüne tutunur, ebediyen mutlu olurum..." -------------- Başlangıç 01/10/20 Final 19/12/21 #galatakulesi zirve 3/7/23

[Tamamlandı] Bazen baktığımız ile gördüğünüz aynı olmayabilir... Tıpkı, kimsesiz bir kızın aslında sandığımız kadar yalnız olmadığını göremediğimiz ya da dışarıdan nemrutlukta kimsenin eline su dökemeyeceği bir adamın kalbinin aslında bir çiçek bahçesi olduğunu göremediğimiz gibi... Güven, sadakat ve aile üzerine kurulu bir hikayenin kahramanları bize gördüklerimizin ne kadar da eksik olduğunu, baktığımız pencereyi biraz daha aralamamız gerektiğini anlatacak... Ece ve Cesur üzerinden devam eden hikayede onların en sevdikleriyle birlikte sıcacık bir yolculuk yapıyoruz... Așk, dostluk, kardeşlik ve aile kavramlarını iliklerinize kadar hissedeceğiniz hikayeme hoş geldiniz... TURLİK Başlangıç - Aralık 2019 Bitiş - Ekim 2020

Bazıları korkuları için aşkından kaçarken bazıları dostları için yapar bunu. Bazıları öfkelerine yenik düşüp ailesine sırtını döner. Bazıları ise aşkları uğruna kendilerinden... Bu kainat aşk üzerine yaratılmıştı. Aşkta pişmek için acılar eklenmişti ardından. En son vuslat vardı. Ama o vuslata kadar kim dayanabilecekti? BAŞLANGIÇ: 12 HAZİRAN 2019 BİTİŞ: 1 MAYIS 2020

AŞK HALİ Ayda Solmaz; aşkın peşinden koşan hayallerle dolu bir genç kızdı. Nişanlısı Erman'ın peşinden yola çıktığı Amerika'da ayağının tozuyla tüm kaleleri yıkılırken hayat tesadüflerle dolu bir ağ örüyordu onun için. Belki babası haklıydı, o hiç doğru kararlar alamıyordu; ama bunu dengeleyecek bir de ilahi adalet vardı. Daveon Ross hiç debilinen kibar adamlardan sayılmazdı. Gene de görüntüsünün göstermediği vicdanı sokak ortasında boynuna atılıp ağlayan bir genç kızı NewYork'un orta yerinde bırakmaya elvermediyse onun ne günahı olabilirdi ki? Hele de bu kız annesinin diyarından gelen safın önde gideniyse? Yaşamda başımıza gelen en kötü olaylar ya kaderin göremediğimiz ağlarını ören o güzel anlar içinse? İşte bunun cevabı Ayda'da saklı...

Parmaklarımın doğuştan yetenekli olduğunu çok duydum. Yeter ki bir kalem ya da bir boya verin bana. Başka bir şeye ihtiyacım yok. Ama kalbim sevmeye yetecek mi bilmiyorum. Onun müziğini işiten parmaklarım titremeye başlıyor. Korkuyorum.

Adamla kadın göz göze geldi. Önce kaçırdılar gözlerini birbirlerinden sonra usul usul yaklaştı bedenleri birbirini çeken bir mıknatıs gibi... Dudakları birbirine değdiğinde adam fısıldadı, '' Ama ben evliyim. '' Kadın duruma şaşırmadı, dudaklarını ısırırken, '' Bende '' dedi önce ve ekledi. '' Ama seni öpmezsem, dünyanın sonu gelecekmiş gibi hissediyorum. '' Bir kaç saniye sustu bedenleri, sonra büyük bir tutkuyla buluştu dudakları. Zaman durdu, dünyadaki tüm sesler sustu. Sonra herkesin ve her şeyin yerine onların bedenleri konuştu...

HİKAYE 2013-2014 YILINDA YAZILMIŞ OLUP ŞİMDİKİ YAZDIĞIM VE HAYATIMI OLUŞTURDUĞUM HİÇBİR İLKEYİ BARINDIRMAMAKTADIR. HİKAYEMDE Ç"ALINTI" KISIM OLDUĞU İÇİN YAYIMDAN KALDIRMADIM. OKUMAYIN!

Seksen bir yaşına geldiniz... Yaşadığınız tecrübelerle olgunlaştınız... On sekizlik halinizle konuşabilseydiniz,ondan neleri değiştirmesini isterdiniz... Zamanda seyahat eden bir mektupla bunu deneyebilirsiniz... Neden olmasın... Bakarsınız yerine ulaşır...

Akşam Güneşi tüm ihtişamı ile genç kızın yüzüne vururken Harun yutkunmak zorunda hissetmişti. Aşk kolay değildi ama ikisini etkisi altına almıştı. Çekilecek acıları umursamadan bir bütün olmak adına çoktan adımlarını atmışlardı Harun ve Reyhan... Kenan abisinin emanetini bulmuştu ve vazgeçmeye niyeti yoktu tıpkı kendisine kafa tutan Güneş kadar kararlıydı. "Asla buna izin vermem! Hira benim kızım. Ben baktım, ben büyüttüm vermem sana kızımı." Kenan kendisine bağıran Güneş'in ne kadar korktuğunu bir kenara itmiş kendisini esir alan öfkesine yenik düşmüştü. "Senin kızın değil! Bakmışsın büyütmüşsün eyvallah ama bu kadar. Hira benim ölen abim ve yengemin kızı senin değil!" Peki şimdi bu savaşı hangi taraf kazanacak? Kapak tasarımı ebrar_ky Kitabımın çalınması veya kopyalanması durumunda hukuki süreç başlatılacaktır.

Hep öfkeli ve savunmasını asla bırakmayan bir adamın koynuna düştü. Sevginin ne olduğunu bilmeyen bir kız çocuğuydu, onunla öğrendi. Gözlerine bakarken titredi, kendini unuttu ve en acısı kendinden vaz geçti. Yürüdüğü yolda çiğnediği toprak değil küçük Alaca'ydı ve onu çoktan öldürmüştü. Harap ona titreyerek bakan küçük kızı kendine saklamayı seçti. Harap Uras değişiyordu, değişmişti. Altın saçlı bir kız uğruna... | "Hayalin bile güzel." Dudaklarımı aralık kalın dudaklara düşünmeden bastırdım, ellerim yanaklarına tutunurken ne yaptığımı ben bile bilmiyordum. Hayalini mi öpüyordum, rüyada mıydım? Arabaya yaslanan bedenimin üstüne çullandı, elleri belimi sıkıca sararken yanaklarındaki ellerim saçlarına kaydı. Onun altında kaybolan bedenim dudaklarının darbeleriyle daha çok eridi. "Kimse tenine dokunmaz." Dudaklarını dudaklarımdan çekmezken bir elini belimden ayırıp beni tamamiyle arabaya yasladı. Elleri bu sefer ellerimi bulurken sıkıca tuttu. Ellerimizi kenetledi, öpüşleri sertleşmişti. "Parmak aralarının kuytusuda benim, tırnak uçlarında." "Senin." Diye fısıldadım, dudaklarımız birbirinin üstünden çekilmiyordu. Soluklanırken konuşuyorduk. "Yüreğimde senin."