"Gözlerini kapat... 480 yıl öncesine git. Şimdi aç ve gerçeği gör." Modern çağın temposuna alışkın olan Selin, kuzeninin Boğaz kıyısındaki ihtişamlı düğününde beklenmedik bir olayla hayatının akışını tamamen değiştirir. Karanlık sulara düşerek kendini 16. yüzyılın ihtişamlı fakat bir o kadar da tehlikeli dünyasında bulur. Yabancısı olduğu bu dönemde, insanların entrikaları, geleneksel yaşamın ağırlığı ve bir Osmanlı süvarisine karşı hissettiği derin aşk arasında sıkışıp kalır. Selin, ait olmadığı bir zamanda hayatta kalmaya ve sırlarla dolu geçmişin ipuçlarını çözmeye çalışırken, hem özgürlüğü hem de kalbinin peşinden gitmek zorunda kalacaktır. Bir kadının modern yaşamdan geleneksel Osmanlı dünyasına yaptığı bu büyüleyici yolculukta, aşk, bağlılık ve kaderin sınırlarını keşfedeceksiniz. Ancak Selin'in karşılaştığı sır, yalnızca onun değil, tarihte kendi geleceğini de değiştirecek güce sahip. ▪︎Kitap ismi hiç bir kitapta yoktur aynı zamanda kitabın konusu ve kurgusu da tamamen şahsıma ait olacak şekilde kimseden esinlenerek yazılmamıştır. Herhangi bir şeyin çalınması sonucunda gerekli yerlere şikayette bulunulacaktır. ▪︎Yayın tarihi; 1:45/1/29/2025

"Fırtına ve Memleket gözlü kadın" Yedi yıl... Yedi sene boyunca bir kere bile adını anmadım, bir kere bile görüşmedik Ama her gece sesini duydum içimde. Şimdi karşımdaydı. Rüzgar aynıydı, dağlar aynıydı Ama biz başka bir şey olmuştuk. "Elinde ne varsa sık," dedim. "Sessizliğinden daha az yakar." Aşk, intikam, vatan ve Karadeniz öyküsüdür. ******* Dağhan İdris Tüfekçi & Zülal Arga (Yetişkin içerik)

Lakin diyorum ya, fena düşmüşüm ben sana. Yıllardır zirvenin soğuğunda yaşıyormuşum da, bir anda zemine yapışmışım gibi hissettiriyorsun. Senin o kıvrak ateşlerine, cehenneme artık benzetemediğim hayatımdan yangınların ta kendisine, sana düştüm. Dizlerimin üstündeyim, avucumun altında sıcak zemin var ve orada olma nedenimin ta kendisi de sensin.

"Ne iş yaptığımı sormadın?" dedi sorarcasına. "Mesleğinden önce merak ettiğim başka sorular vardı." "Alabildin mi peki cevabını?" diye sordu. "Evet." "Sonuç ne peki?" diye merakla sordu bu kez. Dirseği masaya yaslıydı ve diğer eli hafif kirli sakallarını kaşıyordu. O an benden beklenmeyecek bir cesaret ve netlikle cevap verdim. "Sen tam da evlenilecek adamsın." 03.08.24

Aşk suçtu. Senin olmayan birisi için beslediğin duygular bir cellat gibi dikilirdi karşına. Sonra kollarına iki asker girerdi, o askerler başını bir kütüğün üstüne bastırırken boynuna inecek baltayı büyük bir sabırla beklerdi insan beklerdi ki, cellat alacak onun kellesini. Ama o balta inmeden önce, dururdu zaman. Sabır kanatırdı insanın her bir zerresini, bir işkenceden farksız akardı saniyeler, bir sudan sessiz, bir dalgadan daha hırçın. Aşk cellattı, ve o balta aşkın ellerinden inerdi insanın boynuna. Sevda cehennemdi, seni sevemeyen birinin aşkı ateşdi. Kendi kalbini yakan, kendi kanını akıtan bir kılıçtı. İnsan nasıl saplardı kendi sırtına bıçağı? İnsan ancak aşık olsa ihanet ederdi kendisine. Aşk ihanetdi, aşk en büyük oyun ve insanın kendine yaptığı ihanetdi. O Yavuz Payidar'dı, kendine en büyük ihaneti yapmış sırtına bir bıçak saplamış, boynunu bir cellatın önüne uzatmıştı. O Payidar'dı, sevdalanmıştı. Ve sevda, onun ihanetiydi. (Kitapta smut içerik yoktur. Yetişkin içerikli olması küfürlü sahneler ve küçük yakınlaşmalar içerdiği içindir.)

"Benim..." dedim gözlerim anlık dudaklarına kayarken. Etli dudaklarının üzerindeki su taneciklerini diliyle temizlediğinde gözlerim gözleriyle buluştu. "...korumam ol, Kara Yağız."

Bu mahzun göklerde yaralı kuş olsam Bi küçük dal olsan konsam dalına Bilsem o dal bana kafestir O kafes bana tutsak bana zehirdir Bilsem bundan sonra bal olsan şifama Tuz isterdim yarama. ... Bilinir ki bu topraklarda, bu soya gelin gelenin sonu; bir avuç toprak, bir damla suda boğulmak, feryatlarla kan kusmaktır. Kalbi katran bağlamış adamların sonu azaptır. Nilay hiç bilmediği bu topraklara geldiğinde, geçmişin izinden yol almak isterken kendini kaderin yolunda buldu. Aynı aslanın pençesinde, göğün bir nefes gerisinde, feryadı hep dillerde. Mehmet Arat Kutsalan hapishaneden çıkıp bütün dengeleri değiştirecek, yazgıyı kendisi kaleme alacaktı. Aynı Göğün Feryadı.

"Bazen,hiç var olmamış ve hatırlanmayan insanlar gerçektir.Yalnızca bir zaman arasına sıkışmış olabilirler." Zaman arasına sıkışmamaya dikkat edin. Herkesin normal olarak bildiği bir lisede hiç var olmamış insanları hatırlayan öğretmenlerin olması kimsenin ilgisini çekmez.Her zamanki gibi okuluna giden Umay,bir anda kendini 1980'li yıllarda öğretmenlerinin öğrenci olduğu zamanda bulur.Bir büyü sonucu zamanlar arası sıkışmıştır ve büyüyü bozup hiç var olmayan hatırlananları kurtarması için yanlız bir haftası vardır.

06.10.2024 Seven insan inanır derlerdi, yalanmış.. Babası tarafından oğlu için hiç tanımadığı bir adama verilen kadın idi Dilruba.Berdel ile birleşen bir hayat.. Allah onları birbirine layık görmüştü. Dilruba Merxuri ve Yusuf Ali Şahmaran. İki zıt kutup mutlu olabilir miydi? Güven herşeyin temeli derlerdi, ama ikisinin arasında bir güven yoktur. Onlar nasıl sevilir bilmiyordu.. "Babam beni abimin canı için size verdi, senden başka kimsem yok yani." "Benden başka?" "Evet."

Bir varmış, bir yokmuş. Yok olunmuş. Bu masalda prens kızı evlenmek için değil, infaz etmek için arıyormuş. Zaten dans da etmemiş kimse. Bal kabağı da yokmuş, kabarık elbiseler de. Arkada kalan ayakkabı bir katilin elinde. Zehirli elmaları cadılara prens vermiş halka dağıtsınlar diye. Güzel silah kuşanmış, Canavar'ın peşinde. Canavar'ın içinde hapsolan prens değil, prens asıl canavar bu hikâyede. *Fantastik bir kurgu değildir; distopik bir kurgudur. İlk Yayımlama: 2 Mayıs 2019 Yeniden Yayımlamaya Başlama: 23 Aralık 2023 🎃