Gece boyu izledim; Çadıra düşen gölgesini. Peçesini indirişini, Sigarayı yakışını.. Üfleyişini geceye.. Yer yer çadıra dönüp bakışını.. Nefes alıp verişini.. Gözlerinde hiç korku yoktu, deli cesareti okunuyordu yüzünün her köşesinden. Büyük kalabalıklarda dahi kaybolmayacak bir güce sahipti. Herkese göz gezdirirdiniz de onun duruşu dönüp tekrar bakmanıza neden olurdu. Bu farklılık gizlenemeyecek türdendi. Siyahlara bürünmesi gecede kaybolmasına yetmiyordu. Karanlıklar içinde bir karanlık, ama günden daha aydınlık.. [Gerçek kişi ve olaylarla bağlantısı yoktur. Tarihi bir değer taşımamaktadır ! Yazar Cadillac değil, at sürmek istediği için fi tarihini seçti. ] Tüm hakları saklıdır. ~31.12.2015~

TÜM BÖLÜMLERİYLE SİZLERLE TAMAMLANDI

"Yapma!" Sesimi her ne kadar güçlü tutmaya çalışsamda o bana her yaklaştığında kalbimin atışı hızlanıyor, heyecandan avuçlarım terliyordu. Bir adım daha attı, bu adım aramızda ki kısacık mesafeyi sıfıra indirmişti. "Neyi yapmayayım?" Ellerinden birini ince belime yerleştirdi. "Bunu yapma işte! Bana dokunma!" Güç bela kendimi ondan uzaklaştırdım. "Bıktım anlıyor musun? Beni sürekli iş bahanelerin ile buraya çağırıp sıkıştırmandan, bana yakın olmaya çalışmandan bıktım!" Ellerimi hırsla göğsüne yaslayıp ittim. "İstemiyorum seni!" Bağırmaktan nefes nefese kalmıştım, gözlerimi başka bir tarafa çevirdim. Kolumdan tutup beni kendine çektiğinde şaşkınlıktan irice açılmış gözlerim ile ona bakıyordum. Ben daha itiraz edemeden sıcak dudaklarını dudaklarıma bastırdı. Bu olamazdı! Hayır, beni öpemezdi! _________________________ Melisa ve Mehmet'in hikayesi. Kitap kapağı @sehrialem'e aittir. Başlagıç tarihi: 10/12/2019

"Avucunun içini parçalayan bıçak gibiyim," diye fısıldadı bıçağı sıktığı avucunun içinde oynatarak kendisine doğru çekerken. Avucumda oluşturduğu derin yarık boğazımda biriken kan damlalarının gözyaşı olarak yanaklarımdan ateş topu gibi yuvarlanmasına neden olduğunda acı damarlarımın içinde zift gibi dondu. Saçlarımın arasından kulağıma dokunan dudakları tekrar hareketlendi. "Varlığım canını acıtacak kadar keskin." Ağlamak istiyordum, avucumdaki yarık öyle hızlı bir şekilde kanla doldu ki, parmaklarımın arasından sızan acıyı hissedebiliyordum. Ruhum bedenimdeki tek bir noktadan çıkmak istiyordu. Beni parçalıyordu, dışarıdan içeriye gölgesi devrilen yağmur damlalarının katili camdı. Derin bir nefes alırken burnundan verdiği nefes tüylerimin diken diken olmasına neden oldu. Nefes alışı bir vazgeçişin izlerini taşıyordu. ''Ama oradayım, sen nefes almadıkça bir anlamım yok.''

Yavaşça kucağından ayrılmadan doğruldum ve gözlerinin içine baktım. İçim yana yana zorlukla konuştum. Burnumu çeke çeke sordum içimden geçeni. Küçük bir kız çocuğunun babasına yaklaşması gibi yaklaştım ona. ''Küçük balık vardı ya,'' dedim sadece. Parlayan gözlerini gözlerime kenetlemiş öylece bakıyordu. ''O küçük balık kayboluyor. O küçük balık ilk kez birisine bu kadar aciz görünüyor, ilk kez tüm duvarları inmişken birine yakalanıyor. Peki o küçük balık şimdi ne yapacak?'' Ne denli duygularla dolup taştığımı anlayabiliyordu. Onun karşısında küçük durumda olmam ve onun bunun farkında olması hiç sorun değilmiş gibi gülümsedi. Sonra da belki de duyup duyabileceğim en güzel şeyi söyledi. Tüm nefesi yüzümü ısıtırken, o nefesi o kokusuyla karışıp vücuduma sinerken, gözleri gözlerime bağlanırken konuştu... ''O küçük balık,'' dedi çenesini kafama koyarken, ''O küçük balık her şeyi yaşaya yaşaya atlatacak. Ve o küçük balık büyümek için çabaladığı ilk yolunda ilk yaşını dolduracak. İşte o zaman, o mumu üflerken onu izleyen ben; onunla gurur duyacağım. Ben orada olacağım...'' - BU HİKAYE BÜYÜYEMEMİŞ KÜÇÜK BİR KIZ ÇOCUĞUNUN VE ONA BÜYÜMEYİ ÖĞRETEN BÜYÜK BİR ADAMIN HİKAYESİDİR. -

Ben sadece bu hayattan kurtulmak istedim. Hem kendimi hem annemi kurtarmak ve ikimizin olduğu yeni bir sayfa açmak. Kimsenin beni ezmediği , küçümseyerek bakmadığı, ayrımın olmadığı bir şekilde yaşamak istedim. İrem ve Oğuz da olursa benden mutlusu olamazdı. Ama nereden bilebilirdim ki Allah'ın beni sınamak için hayatıma bir gereksizi sokacağını ? O kim mi ? Çağan Sipahi... Nereden bilebilirdim ki bu kadar güzel sevebildiğini ? ... "Gerçi neden erkek arkadaşının olmadığın belli." Kaşlarımı çattım. "Nedenmiş ?" "Erkekten dönme misin sen ? Hiç memen yok. Erkekler dolgun göğüslü kızlardan hoşlanır memesiz deniz kızı. Aklında bulunsun." Y.T : 21.06.2016

Kesit; Gülümsedim. Ruhum acıyla bezenmişken ona gülümsedim. Sevdiğim karşımdayken ne yapabilirim ki. Gülümsedi. Karanlıkta bulunan tek bir ışık demeti altında koşarak ona doladım kollarımı. "Kıyamadığım. Söyle bana canını sıkan ne?" Sesi kulaklarımda can bulurken daha da çektim onu kendime. Ellerim özgürce saçlarında dolaşırken gözlerim doldu. Kafamı kaldırıp harelerine baktım. Bedeni anında kasılırken belimdeki eli sıklaştı. Dişlerinin arasından; "Kim. Kim doldurdu kahvelerini."Dedi sertleşen ses tonuyla. Yutkundum. "Sadece çok bunaldım. Nefes alamayackmış gibi hissediyorum. Baksana herşey üst üste geldi ve ben seni çok özledim." Dedim özlemle. "Gidelim buralardan bir süre. Sadece birbirimiz olalım. İster misin?" Dediğinde kafamı salladım. "Kıyamadığım. Parmak uçlarıyla bir kadın nasıl sevilir senden öğrendim. Hiçim ama her şeyimsin." Dedi şefkatle. Gözlerine baktım. Kirpiklerim titredi. İçim içime sığamazken mırıldandım. "Seviyorum nefesim." 🍷 🍷 Kitap bittikten sonra düzenlemeye alınacaktır. Başlangıç tarihi》04/12/2017

Reklam yorumları yapmayın. "Bir sabah uyandım ve hayatım hiç olmadığı kadar farklıydı." 18 yaşına geldiğinde özel bir soydan geldiğini öğrenen bir kız, koruma kalkanı ile dışarıdan izole edilmiş bir okula gönderilir. Bu okul farklı yetenekleri olan, farklı soydaki gençleri ağırlamaktadır. Orada sadece dövüşmeyi değil, yeteneklerini kullanmayı ve hayatta kalmayı öğreneceklerdir. İlk bölümlerde Moorim School'dan esintiler görebilirsin. Bilim Kurgu #1 Aksiyon #1 Romantizm #1 Rastgele #1 Korku #1 Fantastik #3 Başlangıç: 18.06.2017

Nerde olduğumu bilmediğim bir yerde sebepsiz yere hem dayak yemiş hemde ağır hakaretler işitmiştim. Kapının sertçe açılmasıyla ağrıdan çatlayan başımı hafifçe kaldırdım günlerdir aç ve susuzdum. İçeri giren siyah takım elbiseli adama yorgun ve uykusuz gözlerimi diktim. Bana bakmadan hatta hiç umursamadan yanımdan geçti. Bende gittiği yöne doğru kafamı çevirdim ve son gücümle "ben bişey yapmadım" dedim. Ayak sesleri birden kesilince durduğunu anladım. Sonra tekrar yürümeye başladı ama bu sefer bana doğru geliyordu adım seslerinin artmasından bunu anlamıştım. Gelip tam karşımda durdu ve yüzümü kapatan saçlarımdan sertçe çekerek kafamı dikleştirip yüzüme baktı. Acıyla inledim ama belli etmemeye çalışarak bende ona nefretle baktım. Kirli sakalları kalemle çizilmiş gibi dudakları ve kaşları. Kendimde değildim ama karşımda duran adam gerçekten de kendine hayran bırakacak türdendi. O sert ve nefret dolu bakışları aniden yerini şaşkınlığa ve büyük bir öfkeye bıraktı. Ellerini hızla saçlarımdan çekti ve arkasını dönerek diğer takım elbiseli adamlara var gücüyle bağırdı - Aptal herifler bu o değil yanlış kızı kaçırmışsınız ! 17 Ağustos 2018 tarihinde yayımlandı.

Birbirleri için sürekli plan kuran ve senelerdir saçma bir nedenden dolayı düşman olan iki kolej. Ateş ve Su koleji. Ne yapmışlardı da tüm şehirde düşman okullar diye anılmışlardı? Neden aşk yerine savaşı tercih etmişlerdi? Belki de yaz kampında karşılaşmamış olsalar böyle devam edebilirdi kim bilir. Ancak benim bildiğim tek şey var o da bu hikayede benimle birlikte olmanız gerektiği. Hadi şimdi hep birlikte onların hayatlarına dahil olalım.