"Sen o uçurumun kenarında özgürlüğünü bilelerken denizin altında kendini bırakan insanlar var." . Bazen, dört duvar arası bir anıya denk olabilirdi. Bazense bir anı bir insan bedeninde vücut bulabilirdi. Ama anıların bile dürüst olmadığı bir yolun ışığı ne kadar aydınlık olursa olsun; gözlerini kör edecek bedenlere çarptığında bedenin ışığın sönecek, etrafın yalanın karanlığına bürünecek. Kimin dilinin doğruyu söylediğine inansan yolun şaşacak. En güvendiğinin bile seni inandıracak sözü kalmayacak. Çünkü dünü evvelden yazamazsın, geleceği ise dün unutup gitti. Papatyayı her eline aldığında; o sevmiyor çıktı, bitti...