"ალექსანდრემ გამიღიმა. უბრალოდ ერთი მზერით მომწამლა. და ეს საკმარისი იყო რომ უსასრულობა შემეგრძნო".

უსიყვარულოდ დაოჯახებული ანუკის და ალექსანდრეს, სიყვარულში გადაზრდილი, ცხოვრება, მრავალი სირთულითა და წინააღმდეგობით.❤ მოთხრობა აღებულია 4love.ge -დან

"How many secrets can you keep? Do I wanna know? If this feeling flows both ways? Sad to see you go. Was sorta hoping that you'd stay. I don't know if you feel the same as I do, but we could be together if you wanted to. Do you want me crawling back to you?"

'-თუ გაზაფხული მოვა, ჩვენ ერთმანეთს დავუბრუნდებით..! -და თუ არ მოვა?'

ულამაზესი სიყვარულის ისტორია, რომელიც ტყუილით იმედგაცრუებით და დამცირებით იწყება. ევას მამასთან პრობლემები აქვს და გადაწყვიტა ყველაფერს ფარდა ახადოს თუმცა სიმართლე იმაზე მწარე აღმოჩნდება ვიდრე ის წარმოიდგენდა

ეს მოთხრობა არ არის ჩემი დაწერილი. უბრალოდ ძალიან მომეწონა და რომ არ დაკარგულიყო ავტვირთე აქ.ყვითლების ისტორია წყვილზე რომელიც ერთმანეთის გამო ყელაფერზეა წამსვლელი

-ერთი მიზეზი მითხარი რის გამოც რაიმე უნდა აგიხსნა -ასე ნუ მელაპარაკები -როგორ გელაპარაკები? -ისე თითქოს არაფერი არ მომხდარა და არასოდეს ვარსებობდით ერთმანეთისთვის -გაიწიე -ნუ მიწვევ -ანდრია შენ მე დამტოვე თუ გახსოვს და ახლა ძალიან გთხოვ შემეშვა, ძლივს მივაღწიე იმ ეტაპამდე რომ ბედნიერი ვარ და საკუთარი ოჯახი მყავს, არ გაბედო ჩემს ცხოვრებაში ჩარევა ეცადა ბიჭისთვის ეტკინა და გამოსდიოდა კიდეც -ამის დედაც ამას ნუ მეუბნები ბიჭმა ზურგი აქცია, ცდილობდა დამშვიდებულიყო -რატომ ? რასაც იმსახურებ იმას გეუბნები -გთხოვ ამას ნუ მიკეთებ ბიჭმა ელენას სახე ხელებში მოიქცია და ჩახედა თვალებში რომელზეც სიგიჟემდე იყო შეყვარებული

"მინდა ისევ შენთან ვიყო, ისევ შენი ღიმილი მკლავს, უშენობა არ მასვენებს ვიცი უნდა ვუშველო თავსს..."

-მოგწონს?- სერიოზული ტონით მკითხა. -უკაცრავად?- გულის ცემა კვლავ აჩქარდა. -გიყვარს როცა კითხვას ორჯერ გიმეორებენ თუ მართლა არ გესმის? ჩამეცინა, -რატო მეკითხები? მეგონა საქმე გქონდა. -მოგწონს თუ იწონებ?- წინ ერთი ნაბიჯი გადმოდგა, მე ერთი ნაბიჯით უკან წავედი და ჩემდა უნებურად ეზოს გალავანს ზურგით მივეყრდენი. -მიპასუხე- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოიტანა ჩემთან, გაბედული რომ ვყოფილიყავი აუცილებლად ვაკოცებდი, თითქოს მთელი ორგანიზმი მთხოვდა ამის გაკეთებას. -კი. -კი რა? -კი მომწონს. ეს ვუთხარი და ერთი ხელით, ჩემი სახის გვერდით, კედელს მიეყრდნო. -საერთოდ რატომ მეკითხები ამას? -ჩემი რომ ყოფილიყავი,- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოწია - მარტო არ გაგიშვებდი,არავისთან ერთად და არ აქვს მნიშვნელობა რა საქმეზე დასალაპარაკებლად.