Lina Kara, babasıyla ettiği kavga sonucu babasını kendi kafasına sıktığı bir kurşunla kaybeder. Bu kayıp kendisinden de birçok şey götürür. Borçlar ve vicdan azabı arasında sıkışırken zaman pek iyi davranmaz ona. On ay kadar sonra eski halinden eser yoktur artık. Hissizleşmiş ve yaşama olan hevesini kaybetmiştir. Kendisini bazı insanlar böyle yaşar diye teselli ederek annesi ve kız kardeşi için yaşamaya devam eder. Sıradan bir gün çalıştığı çiçekçiye gelen gizemli bir adamın ricası üzerine bir çiçek teslimatına çıkar. Ölüm anlamına gelen çiçekleri teslim ettiği adamın babasının otopsisini yapan adli tıp uzmanı olduğunu ertesi gün savcılıktan gelen bir telefonla babası hakkında sarsıcı gerçekle öğrenir. Adli Tıp Uzmanı Aral Çakırca'ya götürdüğü ölüm çiçeklerinin ikisi için olduğunu anlar. Babasının peşindeki birtakım organizasyon üyeleri, Lina'nın, Kadir Kara'ya gidecek olan anahtar olduğuna eminken Lina bunun ne demek olduğuna başta anlamasa da zamanla yaşananlar anlam kazanmaya başlar. Bilmediklerinin bildiklerinden fazla olduğunu Aral Çakırca ve Savcı Yiğit Atalay'la bu olayı çözmeye çalışırken keşfeder ve ailesinin kendisinden sakladığı sırlarla bir bir yüzleşmeye başlar. Saklanırım göz önünde. Gelir geçer önümden. Ben görünmez değilim. Hiçe sayar beni gözünde... Bu bir bilmece... Söyle bana Lily... cevap ne?

Bir kadın olarak yazdığım bu hikaye, 9. sınıfta 14-15 yaşındayken tanıştığım bu platformda farklı yollara (hikayelere) sapıp yıllar içinde süregelen bir alışkanlık haline getirdiğim mastürbasyonu başladığım yerde bitirme gayretidir. Fikrimce eğer bir alışkanlık bırakılamıyorsa kişi alışkanlığına değil, alışkanlık kişiye hükmeder hale gelmiştir. Bu bakımdan denebilir ki bu yazılarda biraz da kendi hayatının iplerini eline alma konusu işlenmiştir. Her insanda olan üreme içgüdüsünü, cinselliği veya şehveti reddetmeyen; içe konan bu doğal dürtülerle barışık olan bu hikayede şehveti giderme yöntemi olarak p*rnoyla beraber yürütülen mastürbasyon tamamen reddedilmekte, herhangi bir tetikleyici olmaksızın (cinsel düşünceyi uyaran herhangi bir yazı-görsel olmaksızın) devam eden mastürbasyonsa tasvip edilmemekte, olmasa daha iyi olur denmektedir. Bir diğer desteklenen düşünceyse cinsel enerjiyi boşa akıtmaktan ziyade bu enerjiyi kariyer/kendini geliştirme gibi konularda ilerlemek için itici güç olarak kullanma fikridir. Esasen Nofap akımı olarak dünyada destek gören bu düşünce elden geldiğince bu hikayede sunulmaya çalışılmıştır. Elbetteki bir dayatma söz konusu değildir, okuyucuya yeni bir bakış açısı sunmakla yetinilmiştir. Hikayeye 18 yaşlarında başlamış olup başlardaki düşüncelerimin zamanla değiştiğini bundan ötürü hikayenin sonuyla başı arasında ufak tefek düşünsel farklar olabileceğini belirtmek isterim. Bu hikayede yaş sınırı yoktur, herkese kapı açıktır. +18 seks ifadelerine, cümlelerine ya da başlıklarına rastlamayacaksınız. Bu hikaye bir seks hikayesi değildir. Önsözü güncelleme tarihi : 10.02.2021

Ablasının patronuyla evlenmesi sonucu, ablasıyla yaşayan 17 yaşındaki Zeynep, bir yandan ablasının 20 yaşındaki üvey oğlu poyraz'la, bir yandan da yeni okulunda uğradığı zorbalıklarla uğraşmak zorunda kalır.

Birbirinden hiç hoşlanmayan iki insan, yakın arkadaşlarının düğününde yolları kesişince istemeden de olsa aralarında bir çekim yaşanır. Tek seferlik yaşanan bir ilişkinin sonunda hayat onları hiç beklemedikleri bir sürprizle karşılar. Bir bebek... Bu minik mucize, iki yabancının kaderini birbirine bağlayarak onları hem kendileriyle hem de duygularıyla yüzleşmeye zorlar. Beklenmedik hamilelik, yeni bir başlangıcın kapılarını sonuna kadar aralar...

Son yirmi yedi saniye. Zaman gelmişti, kulaklıktaki ses son kez konuşacaktı. "Sonuna geldik, küçük hanım," Alacağı canları düşündükce duyduğu memnuniyet, gözlerini daha da büyütüyor, gülüşü dudaklarını aşmaya çalışıyordu. "Cana can!" Sesi sert, ancak bir o kadar da memnundu. "Kadına kadın!" Keskin nişancının parmağı yavaşça tetiğe baskı yapmaya başladı. "Kıza kız, Anıl!" Beş saniye... "İşini bitir!" "Onun gözleri, özgürlük bulduğum gökyüzü değil, boğulacağım denizdi. Ama artık boğulmaktan korkmuyordum, çünkü ben de onun yanmaktan korktuğu ateşe dönüşmüştüm." Bu kitapta bahsedilen kişiler ve kurumlar tamamen hayal ürünüdür; her ayrıntısı, sadece kurgusal bir dünya oluşturma amacını taşımaktadır.

Vampir içinde #1-15.12.2016- Vampir içinde #4-15.06.2017- Vampir içinde #2-15.06.2018- Vampir içinde #3-15.06.2019- Vampir içinde #3-15.06.2020- Başlangıç-21.08.2016- (DÜZENLEMEDE) Yanlış seçilen Erkek Vampir Lisesi... .... "Sen kimsin ve odamda ne arıyorsun?" "Şey burası benim odam,siz yanlış geldiniz galiba.." "Benim değil de senin yanlış geldiğin kesin..." ... "Sen benimsin yani sen benim Doğuşumsun" "Sen de benim Dolunay'ımsın" ... Saflığının ödülünü alan bir kız mı yoksa her şeyi boşuna yaşamış bitik bir kız mı.. Karar sizin.... Facebook : Erkek Vampir Lisesinde Tek İnsan Kız