Fantastik #16 (20/05/2020) Bilim Kurgu #4 (29/09/2020) Önce aydınlık tüyü kanatlar sırtını buldu, sonra ise acının hançerleri kalbini... Sahi ya gerçekler ne kadar acı olabilirdi ki? Direndi. "Yapamam.", dedi. Sonuç olarak iyiliği benimseyerek büyümüştü ve bu öldükten sonra da böyle olmalıydı. Ölmüştü fakat asıl hayatına giriş yapmıştı. İşte asıl zorluk bununla başlıyordu. "Ben kötü değilim, olamam!" diyordu. O bir savaşçıydı ve savaşçılar direnirdi. Fakat ya hepsi tamamıyla boşuna verilen bir uğraşsa? Ya kalbinde ana rahmine düştüğü ilk andan itibaren leke bırakan bir karanlık varsa? O neydi? O kimdi? O ne yapacaktı? O şeytanın kızıydı ve yapacaklarını yalnızca Tanrı bilirdi... . . . "İçimde cehennemin ölümcül ateşini hissediyordum ve bunu dindiremiyordum, bu ateş yalnızca daha da büyüyordu." (Başlama tarihi: 02/03/2020)

Sonka ölen Tanrı ve Tanrıçaları yakarak bir tören düzenledi . Uyuyan Tanrı içinde cam bir tabut yaptı ve onu Olimpos'un en gizli odalarında sakladı . Kronos tüm yarı tanrılarıda öldürmüştü . Onlardan da çok az kalmıştı ve Sonka geri kalanları da öldürdü . Tüm düzeni kurdu ve asla bozulmaması gereken kurallar koydu . Hiçbir Tanrı ve Tanrıça bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle ilişki yaşamayacak. Ve hiçbir Tanrı ve Tanrıça gücünü bir insanla veya Tanrı statüsü olmayan biriyle paylaşmayacaktı .