+18 cinsellik ve yoğun şiddet içerir.! SON OPERASYON: ÇÖKERTME Bir yanda vatanı için yaşayan, 31 yaşında çelikten bir irade: Binbaşı Devan Aras Çelik. Diğer yanda dokuz yaşında dünyası başına yıkılan, ailesinin katilleri tarafından bir silah gibi yetiştirilen: Eliz Naz Işık. Hakkari'nin sarp dağlarında kanla yazılmış bir geçmiş, Eliz Naz'ı ailesinden koparıp teröristlerin eline bıraktığında henüz bir çocuktu. Onu büyüten, ona nefretle bakan ve dağların soğuğunu ruhuna işleyen o adam, Eliz'i bir piyon gibi yetiştirdi. Eliz Naz; yeri geldiğinde bir hayalet gibi şehre sızan, yeri geldiğinde dağda en sert rüzgarlara kafa tutan, komik olduğu kadar asabi ve gözü pek bir kız olup çıktı. Ancak Türkiye'nin üzerinde karanlık bir gölge var: Köksal Sağlam. İş insanı maskesi altında ülkeyi ele geçirmeyi planlayan bu adamı bitirmek için ordunun elinde ne bir delil ne de bir yol var. Köksal bütün askerlerin yüzünü ezbere biliyor, her hamleyi önceden seziyor. Binbaşı Devan Aras Çelik'in tek bir şansı var: Köksal'ın dünyasına sızmak. Ve bu kapıyı açacak tek anahtar, dağda yakaladığı o hırçın, kafası yıkanmış ama ruhu hala bir yerlerde masum kalan Eliz Naz... Bir Binbaşı, bir kaçağı vatanı için kullanmaya karar verdiğinde; sadece bir terör örgütüyle değil, aralarındaki o önlenemez patlamaya hazır nefret ve tutkuyla da savaşmak zorunda kalacak. devan Aras Çelik eliz naz ışık yazar: irmak_walker kitap kapağı bana aittir

1968 yılının Mardin'inde, güneş sadece taş konakların üzerine değil, törenin keskin kılıcının üzerine de doğuyordu. Müjgan on altı yaşında, hayalleri toprağın bereketiyle yoğrulmuş, fakir bir köylü kızı... Hayatı, abisi Yusuf'un koskoca Kozanoğlu aşiretinin kızını kaçırmasıyla bir gecede paramparça olur. Namus davası, kanla değil Müjgan'ın gençliğiyle son bulacak. Kozanoğlu aşiretinin veliahtı Devran Ağa için bu evlilik, bir vuslat değil, bir intikam yeminidir. Kardeşinin gidişiyle sarsılan gururunu, düşmanının kızını bir mahkûm gibi konağına kapatarak onarmaya kararlıdır. Bir yanda kaçtıkları yerde aşkın baharını yaşayan Yusuf ve Züleyha, diğer yanda nefretin buz kestiği bir odada birbirine yabancı iki ruh... Müjgan, hem ailesinin sevgisizliğiyle hem de Devran'ın dinmek bilmeyen öfkesiyle savaşırken bu taş duvarlar arasında kendi sesini bulabilecek mi? Yoksa töre, bir genç kızın sessiz çığlıklarını Mardin'in rüzgârına mı gömecek? Aşkın en karanlık hali, nefretin en derin sızısı... Berdelin Gölgesinde, bedeli masumların ödediği bir hikâye. Önemli Not: Hikayenin kurgusu gereği kitapta kadına yönelik şiddet içeren bölümler bulunmaktadır. Bu sahneler, şiddeti onaylamak için değil, yarattığı yıkıcı etkiyi anlatmak için yazılmıştır. Hassasiyeti olan okurların dikkatine sunulur.

🔥 KÜL ve BARUT "Kül geçmişin izidir, barut geleceğin kıvılcımı." Ben küçükken annem saçlarımı örerdi. Parmaklarının kokusu hâlâ aklımda, sabunla toprak arası bir koku. Babam gülerdi bazen, az ama derinden. Evimiz fakirdi belki ama sıcaktı. Sonra bir sabah... bir çığlık, bir sessizlik. O gün ikisi de gitti. Ben kaldım, küçücük bir çocuk, koca bir sessizliğin içinde. Amcam aldı beni yanına. İlk gün başımı okşadı, "Artık bizde kalacaksın," dedi. Ama o el çok geçmeden tokat oldu. "Konuşma kız! Yetim, başına iş açarsın." Ben sustum. Sesimi toprağa gömdüm, gözyaşlarımı içime sakladım... Bir gün... bir göl kenarında, bir el tuttu beni. Soğuktu, sertti ama canlıydı. O an ilk kez biri bana bağırmadan dokundu... Ve o yabancıyla tekrar karşılaştım...berdel yüzünden. Oda sessizdi. Kadın başını eğdi, elleri titriyordu. Adam pencerenin önünde duruyor, bakışlarında derin bir yorgunluk vardı. Kadın (fısıltıyla): "Ben hep sessizdim... Konuşunca cezalandırıldım, susunca unuttular. İnsan bazen sesini değil, kendini kaybediyor. Ben de öyle oldum." Adam derin bir nefes aldı, bakışlarını ona çevirdi. Adam (kısık sesle): "Sessizlik bazen huzur verir... Ama ben onu hiç bulamadım. Aradım her insanda, her gecede... Hep sustum, ama içim hep bağırdı." Kadın ürkekçe başını kaldırdı. Kadın (çekinerek): "Sen sessizliği aramışsın... Ben ondan kaçmışım. Ama şimdi... aynı sessizlikteyiz." Adam bir adım yaklaştı. Adam: "Senin sessizliğin korku. Benimki yorgunluk. Ama belki ikisi birleşince, biraz huzur eder." Kadın: "Ben çok yoruldum." Adam: "Ben de... Ama artık susmak değil... dinlemek zamanı." O gece, iki sessizlik birbiriyle konuştu. Kelimeler azdı, ama anlam doluydu. Kadın ilk defa bir sessizlikten korkmadı. Adam ilk defa bir sessizlikte huzur buldu. 🕯️ Berdel kurgusudur! (Yetişkin

Tek derdi gurbet toprağından sağ salim eve dönmek olan Fersude'nin hayatı, bir iftirayla tepetaklak olur. Şimdi hiç bilmediği bir şehirde, adını dahi yeni öğrendiği bir yabancının kapısında mühürlü bir kadere mahkûm. Biri toprağın çilesini çekmiş genç bir kız, diğeri vatan toprağını namusu bellemiş bir asker. Bir iftiranın ateşiyle aynı avin içine savrulan bu iki yabancı, düşmanlıkların ortasında birbirine sığınabilecek mi? ** ▪︎Zoraki evlilik teması işleniyor. ▪︎Yaş farkı var. Yetişkin içerik bulunmaktadır! Rahatsız olacaklar başlamasın! ▪︎Eski dönem kurgusudur!

Bir köy hikayesi. Yaş farkı vardır. Haziran&Agah Rüzgar Ağa +18 bölümler olacaktır. * Agah ağa konağa girdiğinde yüzü gergin, kaşları çatıktı. Hızla merdivenlerden çıkarak çalışma odasına ilerlerken bir anda adımları duraksadı ve balkondan boş avluya bakarak "Haziran!" diye bağırdı. Fakat ilk defa seslenişi cevapsız kaldı. Kaşları daha da çatılırken yönünü Haziran'ın odasına çevirdi. Kadının odasının önüne geldiğinde kapıyı iki kere çalmasına rağmen cevap alamamak onu daha da sinirlendirince hırsla kapıyı açarak boş odaya girdi. Biraz ilerlediğinde odanın içindeki hamamdan gelen su sesleriyle gayrı ihtiyar kafasını hamam kapısına çevirdiğinde ömrünün şokunu yaşadı Agah Ağa. Kapısı yarı açık odanın ona sunduğu manzaradan gözlerini alamıyordu Agah. Gözlerini dahi kırpmadan karşısında çırılçıplak bir şekilde yıkanan kadın yüzünden gözlerini bile kırpamamıştı. Kızıl saçları vardı! Hiç görmediği kızıl saçları kalçalarına kadar iniyor bembeyaz teniyle muhteşem bir uyum içerisinde adamı çıldırtıyordu. Kadının kalkan elini takip etti. Elindeki köpüklü bezi göğüslerine sürterek kafasını geriye doğru yatıran kadınla içi yanmaya başladı. Dimdik duran uçları sertleşmiş göğüsleri avuçlasa avucundan taşacaktı. Hele o kalçaları... Elini atsa kıpkırmızı olacak kadar beyaz ve dolgunlardı. Yutkundu Agah bir adım geri çekildi. Zar zor kafasını çevirip gidecekti ki onu gördü. Kadının inleyerek en kuytu mahremine götürdüğü eli onun için son nokta olmuştu. Dehşet içinde kafasını eğip odadan resmen kaçarken kendi odasına girdiğinde kafasını eğerek ikinci bir şok yaşadı. 6 yıldır gitmediği doktor ve görmediği tedavi kalmamasına rağmen sertleşmeyen penisi şuan pantolonunu zorlayacak kadar sert ve dikti

Yaylada yalnız başına türkü söyleyen narin Gülfem, kaderine boyun eğmek üzereyken... Onu uzaktan dinleyen sert bakışlı adamdan habersizdi. Gülfem'in sesi, o sert bakışlı adamın yüreğini yakıcaktı.

Hataların üstüne kurulmuş bir evlilik. Sevgisinden gözü kör olmuş bir kadın Onu görmeyen bir adam Hatanın meyvesi bir bebek Bu hikayenin sonunda kadının aşkı adamın kalbini ısıtacak mı?

kocası ölünce iki çocuğu ile memleketine dönmüştü güldeste daha kocasının senesi dolmadan kardeşi kan davalıları Yaman Ali Beyoğlu'nun kardeşini kaçırmıştı berdel diyorlardı kaçışı yoktu zaten dönüşü Yaman Ali için değil miydi

Sahipsizin kaderi olmaz, mezarı olur, yatağı olur, hizmetini gördüğü çatısı olur ama ne evi ne de anlayanı olmazmış. Ben daha çocukken elimden aldılar oyunumu. 14 yaşında gelin oldum, ellerime kına değil çaresizlik yakıldı. Kocam dedem yaşındaydı, ona eş değil, hizmetçi oldum. Şimdi o da yok. Toprağa karıştı. İnsan der ki; 'bitti, özgürsün.' Ama değil. Ben ölmesin diye çok dua ettim, gölgesi yetiyordu, o gitti ya şimdi bana nefes bile çok görülüyor. Çocuklarım var, onların gözünde anne olmak isterken, herkes beni yeniden bir adamın koynuna sürüklemek istiyor. Ben ne zaman kendi hayatımı yaşayacağım? Ben ne zaman birinin karısı değil de sadece ben olacağım? Çaresizim, çünkü sustukça üzerime çöküyorlar. Bağırsam ayıp derler, kaçsam günah derler, susarsam ölürüm. Bir gün, bir gün sadece adımı söylemek istiyorum: Benim adım kadın. Benim adım anne. Benim adım özgürlük. Ama bugün yine onlar karar veriyor, benim adım köle ve ben yine susuyorum."

Gölün mayhoş soğuğuna alışmaya çalışırken yanımda bir hareketlilik hissettim. ~~ Yağmur hafif hafif yağıyordu. Lâl, kahve kupasını iki eliyle kavrayıp camın ardındaki gri şehre baktı. Sanki o bulutların ağırlığı kalbinin üstüne çökmüştü. Kapının eşiğinde duran adamı görünce, zamanı birkaç saniyeliğine unuttu. Saçlarına düşen yağmur damlaları omzuna süzülüyor, gri paltosunun yakasından içeri kayboluyordu. Bakışlarında hem bir olgunluk hem de farkında olmadan insanın içini ısıtan bir dinginlik vardı. ▪︎Dönemeç:hayatta beklenmedik değişiklik, yeni bir başlangıç veya önemli bir dönüm noktası anlamına gelir. ▪︎Yaş farkı vardır ▪︎Cinsellik ve Küfür barındırmaktadır.