Sevgi dolu bir kız düşünün. Bu kız iyi kalpli olmaya çalışan yüreği güzel biri. Sabah gülüp gece ağlayan, gece görmezler üzülmezler diye gece ağlayan yüreği güzel kız. Ve herşey rağmen o kızı gündüzde ağlatmaya çalışan bir adam düşünün. Aile sinden görmediği merhameti, sevgiyi ve Bi gülümsemeyi isteyen bir adam. Alamadığı sevginin nefretin bedeni küçük ama ruhu büyük kızdan çıkarmak isteyen.

İffeti kalkan oldu ona atılan iftiraya karşı... Allah'a sığındı, güvendi... Sabrıydı, bu zor yolda ona arkadaşlık eden... Çünkü biliyordu ki sabrın sonunda, selametin kapıları açık bir şekilde onu bekliyordu..

3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Güzeller güzeli zeynep başına geleceklerden habersiz kısa bir mutluluktan sonra derde kederlere boğuluyor ama derdini sadece RABBİ ile paylaşıyor..

Miray mutlu bir evliliğini öğrendiği hamilelikle bir nevi bitirmişti. Kocası o hamile olduktan sonra onu terk etmiş ve Miray'ı bebeği ile yalnız bırakmıştı. Miray her ne kadar vazgeçmek istese de bebeğini doğurmuş ve hayatında belki de en doğru şeyi yaptığını anlamıştı. Artık onun yeni bir hayatı vardı. MİRAN. Bazen acıyı tadan, bazen mutlulukla gözleri dolan, bazen de anne olmaya çalışan bir annenin hikayesi... -29.07.2015 tarihinde yayımlanmaya başlandı. -22.01.2018 tarihinde final yapıldı. -Tüm hakları tarafımca saklıdır. Hiçbir şekilde başka amaçlar için kullanılamaz, çoğaltılamaz ya da ticari amaç güdülerek iznim dışında basılamaz ve başka ortamlarda paylaşılamaz.

"Silahı icat eden insanken, neden suçlu olan Allah? Vicdansız olan, elindeki ekmeği paylaşmayan insanken, adaletsiz olan neden Allah? Üstelik O herşeyi insanlar için yaratmışken..." Asi'nin sözleri karşısında diyecek bir şey bulamıyordu. Her seferinde Asi'ye hak verirken buluyordu kendini. Fakat Asi'nin susmaya niyeti yoktu bu kez. "Kaç kez elinde ki ekmeği aç bir insanla paylaştın? O haline üzüldüğün fakat Allah'ı suçladığın çocuklar için kaç kez yardımda bulundun?" Bir kez bile yardım etmemişti Cihan. Üstelik bunca mala mülke sahipken. Sessizliğini sürdürdü Cihan. Asi devam etti yeniden sözlerine. "Üzülmek yerine yardım etseydi kul, kula dünya üzerinde aç bir insan kalmazdı. Senin sandığın, bu mal mülk, Allah'ın yarattığı bunca nimet yalnızca sana bahşedilmedi. Eğer fazlası senin elindeyse bil ki en çok sen imtihan ediliyorsun." Asi'nin her sözü Cihan'ı derin düşüncelere sürüklüyordu. Kalbinde ki inanç parıltısını mantığı her seferinde yeni bir bahaneyle söndürüyordu. Fakat öyle olmamıştı bu kez. O küçük parıltı, Asi'nin sözleriyle büyüyordu. Kalbi ve aklı büyük bir ikileme düşmüştü. Eskiden sorgulamayı dahi bıraktığı din merakını Asi yeniden uyandırmıştı. İkisi de sessizdi şimdi. Cihan öylece Asi'yi izlerken Asi bakışlarını yerden kaldırmıyordu. Bu kadar zıt iki karakterken, hayatlarının kesişmiş olmasına inanamıyordu Cihan. Tüm imkansızlığın içinde aynı ev de olmaları ise çok daha fazla şaşırtıcıydı. Aylar önce onu ilk kez, Mirza'nın evinin önünde görmüştü... Asi'nin şalının, saatine takılması sonucu, bir kaç saniyelik bakışmayla konu nerelere gelmiş... Allah onları aynı çatı altında buluşturmuştu. ♣️

Öyle bir söz yazılır ki bütün bir hayat anlatılır, öyle bir hayat yaşanılır ki bütün sözler anlamsız kalır. Hayat bir şekilde akıp gidiyor zaten onemli olan her anı doya doya değil, dolu dolu ve anlamlı yaşayabilmek. Görme engelli Zeynep ile Musab'ın yolu bir Yeşilçam klasiği ile kesişti. Ama kaderleriydi onları ayırmayan. Tesadüf diye bir şey olmadığına göre tevafuktu tüm karşılaşmalar..

Arkadaşlar bu benim ilk deneyimim olduğundan çok fazla yolun başındaydım. Okurken anlayış göstereceğinizi umuyorum. Düzenleme düşüncem vardı ama maalesef yapamayacağım gibi. Fırsat bulduğum an düzenleme yapacağım inşallah🙈 😊 ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ "Hiç bir güzellik senin gözlerinden daha güzel gelmez bana karıcığım. Sen bana yeterki böyle bak. Bu bakışlar için herşeye razıyım ben. Ama ne olur benden uzak durma ne olursun yapma bunu bana hatun. Öyle olduğunda ne oluyor biliyor musun? Bilinmez derinliklerde boğuluyorum,tarifsiz acılar diyarında yolumu kaybediyor ve de ümitsizlik labirentine hapsoluyorum. Ben sensiz ölürüm Sevdam." Duyduğum güzel sözlerle gözlerim yaşardı. Son cümleden sonra Barışın elini tuttum ve "Sakın bir daha öyle söyleme. Hem ben sensiz yaşar mıyım sanıyorsun sen. Ben hayatımda hiç bir zaman hiç bir yerde senin mavilerinde bulmuş olduğum huzuru bulmadım ve bundan sonra da bulamam. Ben aşkı duyduğumda masal derdim yoktur öyle bir duygu insanların böyle bir şey yaşaması yaşadığını söylemesi inandırıcı gelmezdi. Ama sen Karadeniz mavisi gözlü yarim sen bana aşkın ne olduğunu öyle bir öğrettin ki. Ve inan ben sana aşık olduğum için çok mutluyum. Oğlumun babası,ömrümün yarısı, kaderimin yazısı seni çok seviyorum ve de her gün daha da fazla katlanarak sevmeye devam edeceğim. " ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ SEvda ve BArış'ın aşkını merak ediyorsanız hikayeme bekliyorum.💕💕😊😊💜

Hayat; benim için günler önce tüm sıradanlığı ve olağanlığıyla devam ediyordu, olması gerektiği gibi... Ufak bir duygunun hayatın rotasını değiştirecek bir güce sahip olacağını tahmin edemezdim, küçücük bir 'merak' duygusunun ilerlediğim çizginin dışına çıkaracağını da bilemezdim. Ama atalarımız; 'insanın başına ne gelirse meraktan' diye boşuna dememiş. Yanlış anlamayın öyle meraklı bir insan değilim, hatta merak etmediklerim daha fazladır ama o gece, evet tam o gece merakıma yenik düşmeyip geçip gitseydim belki de şu an çok farklı bir yerde olurdum. Ama asla kadere isyan edip yanlışa düşmek değildi niyetim aksine bazen bunların yaşanması gerektiğine inanıyorum. Tek an da kalmak zordu benim için, domino etkisi yaratan düşünceler birbirinin üstünden kayarken kalbime hükmedecek olan ilk anlarımı hatırlıyordum. Koyu mavilerin üstünde parlayan kızıllık ve tüm onlardan sıyrılıp gözlerime ulaşan derin bakışlar... Maviydi. Nasıl fark ettim o kadar kargaşa içinde bilmiyorum ama sanırım o gördüğüm son renk olacaktı. Ne bedenim ne ruhum bu karışıklığa daha fazla dayanamayarak titrediğinde bir kez daha yalvardım bana tek yardımcı olacak olana... "Bir Kurtuluş Allah'ım." ... ⚓Her şerde bir hayır vardır. Allah bilir siz bilemezsiniz! ⚓Her şeyden önce dini hassasiyetleri olan ve bu uğurda kendinden ödün vermeden yaşamaya çalışan - ki bu ahir zamanda çok zor- bir genç kızın hikayesi... Not: Şunu belirtmeliyim ki ilk bölümler benim çok da beğenmediğim ve ilk acemilikle yazdığım satırlardır, gerçi hala acemiyim ama ilk bölümlere nazaran daha yerinde yazdığımı düşünüyorum. Eğer şans verip okumaya devam ederseniz çok mutlu olurum.

TAMAMLANDI Gözlerime baktı, baktığı an bedenimden bir titreme geçti. Masmavi gözleri sinirinden koyulaşmış, gözlerindeki beyaz yerler hafifçe kırmızılaşmıştı. Ellerini iki yana açtı ve benim gibi bağıra bağıra konuştu. "Senin canını acıttığım için pişmanlık duyuyorum. Senin canın acıdığında benim de canımın acıdığını hissediyorum. Sırf bana gül başkalarına somurt, hiç bir erkek gülümsemeni görmesin istiyorum. Benim dışımda hiç bir erkekle tek kelime dahi konuşma istiyorum, benim olduğum ortamlarda senin hakkında konuşulmasına dayanamıyorum. Kimsenin seni sevmesine de katlanamıyorum. Seni görünce mutlu olan kalbimi durduramıyorum. Ve bu lanet olasıca hissi daha yeni adlandırabiliyorum! Kahretsin! Anla işte seviyorum seni. Sebebi bu anladın mı? Seviyorum seni.." Not: İlk bölümlerim acemi gelebilir. Daha sonrasında kendimi geliştirdiğim için aldırmadan okumaya devam edin. Teşekkürler. Tüm hakları saklıdır © 15.01.2018