Aslanın yelesi yandı, kaplanın çizgileri kül oldu; kükreyiş aslandan koptu da, susturulan kaplanın nefesi oldu. Zihnimdeki o ağır duman, senin izini benden söküp yolarken; hüküm göğe yazıldı ama vurduğu hep bizim yerimiz oldu. [İsmail Fırtına • Fadime Koçari] ©mmatmazelsiyah • 2026

Dicen que el odio y el amor son lo mismo, y yo la odio tanto que necesito ser el aire que respira. Es una humillación sentir que el verdugo se vuelve esclavo de lo que debe sacrificar. Odio que su linaje me atraiga como un imán hacia el desastre, y me odio más a mí mismo por no querer soltarla. No debería ser así; debería verla como un objeto, como una pieza más que dañar, pero mi obsesión ha borrado la línea entre el odio y la necesidad. Si ella es mi perdición, me aseguraré de que no le quede un gramo de voluntad propia, hasta que su única religión sea vivir y morir bajo mi dominio. Si lees esto hazme caso y nunca, pero nunca, te enamores de la presa.

fadime koçari, her sarhoş olduğunda eski sevgilisi ismail'in telefonuna binlerce cevapsız çağrı ve mesaj bırakıyordur.

Çoğunlukla +18.

Boşanmayı planlıyorlardı ama onları birbirine bağlayan etkenler değil, kaderleriydi... Bilmiyorlardı.

Zoraki başlayan bir evlilik. Kanla yazılmış bir geçmiş. Ve inkar edilemeyen bir aşk. İso ve Fadime'nin hikayesinde asıl soru şu: Bu düşmanlığın ortasında yeşeren aşk, mutlu sona ulaşabilecek mi?

Cızırtılı radyo açıldığında elinde sigarasından derin bir nefes çekti. Endirdun gaşlaruni,Endirdun gaşlaruni daaa babani,babani mi öldirdum? Eline sarı plastik eldivenlerini taktı.Kapının kilitlerini kontrol etti sonra bu soğuk bodrum katta yükselen şarkı kemençe sesine boğulmuştu. En dereye dereye al dereden taşlari Geçti bizden sevdaluk al cebumden saçlari Kiz evunun onine sereceğum kilimi Oldi hayli zamanlar görmedum sevduğumi Yaz geldi bahar geldi açti yeşil yapraklar Ben sana doyamadum doysun kara topraklar...

Karadenizli iki düşman ailenin çocuklarının yolları İstanbul'da yeniden kesişir. Karşılıklı olarak duydukları nefret dışında her şeyin yabancı olduğu bu şehirde aslında birbirlerine de yabancı olduklarını sonradan fark ederler. Kapak: @cesanom

Hikaye, düğünlerinden birkaç gün sonra başlıyor.

"Düşmanın gözlerine bu kadar yakından bakarsan, kendi yansımanı görürsün."