Bir avuç kimsesiz çocuğu, bir mahalle saklamıştı her türlü tehlikeden. Yıllar önce dostunu kaybeden Kurtaran, nihayet mahallesine dönmüştür. Ancak hiçbir şey giderken bıraktığı gibi değildir. Özellikle de sevdaya olan inancı ve yüreği... Geride bıraktığı dostlarından bir aile kurmaya ve hayata yeniden tutunmaya çalışırken, kaçtığı bu mahallede aslında hayatını değiştirecek kadınla tanışır. Birbirlerine düşman olan ama birbirini deli gibi seven iki insan... Kocaman bir dost ailesi... Küçücük bir mahalle... Kaynayan dedikodu kazanları... Yoksulluğun kıyısında yeşeren hayatlar... Bizden, içimizden bir hikâye...

Son derece ilginç bir karşılaşma... Giray elini Gamze'nin omzuna koydu ve "Dostum duyma sorunun mu var?" dedi. Gamze önce tip tip yüzüne, sonra da omzundaki eline baktı. Tabii Giray bu bakışları fark ettiğinde hemen elini indirdi. "Duyma sorunum yok," dedi aynı bakışlarıyla. "Ne diyeceksin, onu söyle?" Giray utancını saklayan bir sırıtış sergiledi. "Şey... Eteğin katlanmış. Yani yukarıya çıkmış." Söyledikleriyle Gamze'nin gözleri kocaman açılırken, eli hemen eteğinin arkasına gitti. Hissettiği şeyin ise pek de iç açıcı olduğu söylenemezdi! Eteği bacaklarının en üstlerine çıkmıştı! "Bak, Amerika Kaçkını," dedi ona doğru bir adım atarak. "Üç tane abim var. Üçü de bana sarkan erkekleri postaladı... Senin bana böyle güldüğünü duysalar ne olur, bilemiyorum." Giray da "Bak, Balsu Güzeli," dedi ona doğru bir adım atarken. "İki tane ablam var. İkisi de oldukça cadalozdur. Senin beni tehdit ettiğini duysalar ne olur, bilemiyorum..."

Aydos; ayrılmaz dostlukların mahallesi, masumane aşkların yeriydi. Kimi kirli geçmişleriyle yüzleşir, kimi de geleceğe sisli bir yelken açardı. Her semtin bir delikanlısı olurdu; her mahallenin bir ağır abisi. Bu mahallenin de ağır abisi Hızır Ali idi. Geçmişi karanlık, geleceği sisliydi. Hayattan beklediği pek çok şeyi kazanmış, bir anda kaybetmiş olan adamın tek tutunacağı dalı atan kalbiydi. Kalbinde ise kocaman bir yangın yanmış, geriye paslı küller kalmıştı. Hızır Ali ne külleri üfleyebilmiş; ne de yeniden yakabilecek birini tanıyabilmişti. Bu kalbi de birine kaptırdığında geriye ne kalacaktı? Ya da o kalbe geçmişinden başka ne sığdırabilirdi ki? Küçük bir kızı kalbine sığdırmaya da gücü var mıydı? Peki ya o küçük kızın küllerden yangın çıkarmaya gücü? "Sevda dedikleri; bir kalpte yanmak değil midir? O kalpte küllerinden yeniden doğmak..." |19.04.2016|