"Boğazlara sarılan halatın ucu, bi soru işaretinin kancası." Hayallerinden akan kanın tutkulu kırmızısı bir silahın kabzasına doluyor. Umutları, derisinde bıçak yarası açan bir kızın tüm emelleri, zemheri bir havada buz tutuyor. Bir kız can veriyor o gece vesselam! Bir kız tüm umutlarını dar bir sokağın ıslak kaldırımına bırakıp gidiyor! Şimdi zihinlere katran rengi intikamlar zimmetlenmiş! Şimdi avuçlarda kan kuyuları birikmiş! O kuyularda ansızın tüm cahiller can vermiş! Silah tutan bir kızın elleri titremiş, kehribar gözlü bir adamın irislerinde mutlu son intihar etmiş... AJAN OKULU @sevilen_yazar hesabıyla yaptığım röportaja bakmayı unutmayın! Kapak Tasarımı, Wattpad Mey Tasarım'a aittir. ♢Zehra Nur Ege♢

O bir melekti ama kanatları, Beyaz değildi siyahtı. İyi değildi kötüydü. Masum değildi tehlikeliydi. Çatışmaları başlatan ve bitiren o melek, Bir koruyucu melekti.

Kurtarmaması gereken kişiyi kurtaran, karışmaması gereken bir olaya karışan geçmişi kötü bir kız... Düşmanları, peşinde katili olan tehlikeli bir oğlan... Kader onları bağladı, birleştirdi, hayatlarını düğümledi. Şimdiyse kurtulmak, hayatta kalmak için birlikte yol almaları gerekiyor. Geçmiş pistir, kanlıdır ve ölümcüldür. En önemlisi tekrar önüne çıkabilir. ... ''Ölümle oyunlar oynamaya meraklı mısın kayıp kız yoksa iyilik timsali falan mısın?" Ölüm Kategorisi #1 26.08.2021 Aksiyon kategorisinde #1 26.08.2021 Dehşet Kategorisi #1

Ne kadar daha içimde tutabilirdim ki hislerimi? Nereye kadar inkar, görmemezlik? Kendime itiraf edemediğim gerçeklerin içinde boğuluyorum sanki. Tek ihtiyacım olan bana uzatılan bir el. Bağırmak istiyorum avazım çıktığı kadar fakat yapamıyorum. Boğazımda düğümlenmiş sözler çıkmıyor dışarı. Ama önemli değil, biz konuşmadan da anlaşırız.

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Sirkte annesi, babası, beş kardeşi, dayısı, halası ve yedi kuzeni ile dünyayı dolaşan genç bir kız... Gezici sirkin yolu Amerika'ya düşer. Buria her zaman ki gibi broşür dağıtırken garip bir adama rastlar. Adam önce kızın içini görmek istercesine süzer ardından hiç birşey söylemeden çekip gider. O akşam ki gösteriye gelir gizemli adam, ama gösteriyi seyretmek için değil... Dünya sandığız kadar masum, Masallar da sadece hayal ürünü, Gördüğünüz herşey göründüğü gibi, Yalanlarsa yalan DEĞİL... DOĞRU BİLDİĞİZ HERŞEY BİR YALAN... YALANLAR İSE TÜM GERÇEĞİNİZ...

"Ölümden... korkuyorsun değil mi Vera?" Siyah maskeli yüzün altındaki adam, yine alayla soru sormuştu. Bedenim artık dayanamayacak haldeyken onun dediği şeyle yere yığılmıştı. Yere attığım telefon tozlanmış yüzü tavana bakar şekildeydi. Yıkık duvarın yanına doğru süründüm. Bedenimde ki sızı korku ve adrelanin sayesinde yok olmuştu. Sanki, içimde ki o korku sayesinde yıkılmıyor gibiydim. "Kor-korkuyorum..." Kekeleyerek söylediğim kelime kendime acımamı sağladı. Benden istemsiz yalvarırcasına çıkan sesim, içine kaçmıştı. Bu onu daha da keyiflendrdi. Belki burada ölecektim. Leşimi bile aylar sonra bulabilirlerdi. Belki de hiç... Bedenim burada durursa büyük ihtimalle yabani hayvanlar tarafından yem olabilirdim. Buradan hiçbir şekilde çıkamazdım. Kapana kısılmış bir fare gibi duruyordum. Tıpkı onun istediği gibi... Hareket etsem kapan canımı daha çok yakacaktı. Etmesem, ölümümü bekleyecektim. Artık aylardır direnen ben değilmişim gibi öylece durmak istiyordum. O kazanmıştı. "Ben kazandım." Sanki aklımı okumuştu. Yanımda duran yerde ki telefona titrek bir şekilde baktım. O hâlâ oradaydı. Sanki yüzü bana dönük olmasa bile tavana dönen tarafa benimle konuşur gibi duruyordu. "Ölümden korkuyorsan Vera... korkularının üzerine gitmen gerekir." "Na-Nasıl yani?" "Öleceksin." "Öleceğim..."

Ölüm; ruhun bedeni terk ettiği, o yedi saniyedir. Fakat zamanın bile ötesinde, o yedi saniyenin önemsiz olduğu noktada, sıkışıp kalmak bir ihanetti. Ne yaşama, ne de ölüme ait olmamak... Tabuları yıkmaya hazır olun, çünkü bu hikaye ait olduğunuz bütün dünyayı sarsacak. - Korku ve fantastik olaylardan dolayı +13 yaş üzeri "Yetişkin"ler içindir. - Hikaye normal koşullarda Bölüm 28 itibari ile tamamlanmıştır. Ancak talep üzerine "Alternatif Devam" şeklinde güncellenmektedir. Bölüm 29 itibari ile okumak isteyenler alternatif devamını okuyabilir ya da istemeyenler Bölüm 28'de okumayı bırakabilirler.

MAVİ AY, EPSİLON YAYINLARI BÜNYESİNDE ARTIK RAFLARDA! 💙🌝 Rüyalarını unutanlardan mısınız, yoksa her ayrıntısını hatırlayan ve içinde yaşıyormuş gibi hissedenlerden mi? Peki ya gerçek hayatınız; o, hangisi? Büyük savaşlar yaşanmıştı. İnsanlığın sonu gelmiş, yerlerine türler geçmişti... Üstelik bana da onlardan biri olduğumu söylüyorlardı, bilmiyordum. Kim olduğumdan bile emin değildim, Mavi Ay gerçekleşene kadar. - 3315 Neredeyse mükemmel bir hayatım vardı. Sonra rüyalar ve şüpheler başladı... Rüya nerede bitiyor gerçek nerede başlıyor, kim dostum kim düşmanım artık bilmiyordum. Kim olduğumdan bile emin değildim, Mavi Ay gerçekleşene kadar. - 2015 IMMATURA Serisinin birinci kitabıdır. 🏆 Wattys 2017 - Hikaye Ustaları

IMMATURA Serisinin ikinci kitabıdır. UYARI: Bu kitabı okumadan önce lütfen Mavi Ay kitabını okuyunuz! Zannettiğiniz kişi olmadığınızı hatta bir insan bile olmadığınızı öğrenseydiniz; ne tepki verirdiniz? Peki ya, dünyanın ve zamanın dengesini korumakla görevli bir Immatura olduğunuzu öğrenseydiniz? Gerçekleri kabul edip yeni düzene uyum mu sağlardınız, yoksa geçmişte takılı kalıp herkese sırtınızı mı dönerdiniz? Zaman, zamansızlar için bile akıp gidiyor. Yeni dünyanın düzenine ayak uyduramayanlarınsa bu hikâyede bir yeri yok. Alara ya oyunu kurallarına göre oynayacak ya da oyunun kurallarını tekrar yazacak. İşte bu, Alara Olsen'ın gerçek hikâyesi!