" အေး ငါဆိုတဲ့ ကောင်က တုံးကိုက်ကိုက် ကျားကိုက်ကိုက် လူမျိုး " မရစစ် " ဒီမှာ ဦးမရစစ် နှောင်းသွဲ့သွဲ့ ဆိုတဲ့ ကျမကလည်း မြွေဆိုးလို မြင်တာနဲ့ ပေါက်တတ်တဲ့ မိန်းမမျိုးနော်။ " နှောင်းသွဲ့သွဲ့

အထက်မိုးကောင်းကင်ကြီးရှိနေသရွေ့... မဲခေါင်မြစ်ကြီးစီးဆင်းနေသရွေ့... ပဒုမ္မာကြာပန်းတွေရနံ့သင်းနေ‌သရွေ့... ကိုယ်တော် မယ်မင်းအပေါ်ထားရှိတဲ့မေတ္တာတွေ စိုးစဉ်းမျှမပျက်ယွင်းစေရဘူး ပဒုမ္မာ... ဒါဟာ လန်နားအရှင်တစ်ပါးရဲ့ ကတိသစ္စာပဲ...

"ချာတိတ်..." "ဟင်..." "ခေါ်ရင်ပြန်ထူးရမယ်ဆိုတာ ချာတိတ် မသိဘူးလား" "ရွှေရေးနာမည်က ချာတိတ်မဟုတ်ဘူး။ ကိုလွှမ်းသဘာ ဆင်ခြင်ပေးပါ" "အရင်ကတော့ ကိုကို လို့ခေါ်ခဲ့တာလားလို့။ ကိုယ်ပဲအမှတ်မှားသလား" ♡ "လွှမ်းသဘာ"ဆိုတဲ့ ဒေါက်တာနဲ့၊"ရွှေရေး" ဆိုတဲ့ ပန်းချီဆရာမလေးတို့ရဲ့love storyလေးပါ။ ကိုယ့်crush ရဲ့ crushကကိုယ်ဖြစ်နေတဲ့ဆိုတဲ့ ခံစားချက်မျိုးပါပဲ... genre - romance type - normal one shot

Type - boy×girl Genre - Thriller, Romance "ငါတို့ ရှင်သန်လှုပ်ရှားနေရတဲ့ လောကကြီးက အထိအရှ မခံဘူး။ ပြောရရင် ခရစ်စတယ် သလင်းကျောက်တွေလိုပေါ့။ ကွဲအက်လွယ်တယ်။ ကြေမွလွယ်တယ်။ ဒါပေမယ့် အဲဒီခရစ်စတယ်ကျောက်တွေပေါ် အလင်းရောင် ထိုးထားတဲ့ အချိန်မျိုးကို မြင်ဖူးလား။ သူတို့ဆီကနေ ရောင်ပြန်ပြီး သက်တံ့ရောင်စုံလို အလင်းရောင်တွေ ဖြာထွက်နေတာကို မြင်ဖူးလား။ ငါ့ဘဝအတွက် လိုနေတဲ့ အဲလိုအလင်းရောင်မျိုးက မင်းပဲ ချယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါ့ကို မထားခဲ့ပါနဲ့။ ကျေးဇူးပြုပြီး ငါ့ကို ဘယ်တော့မှ မထားခဲ့ပါနဲ့။ မင်းမရှိတော့ရင် အရာအားလုံး မှောင်အတိကျသွားမှာ ငါကြောက်တယ်"

သတိပေးချက် ဤ ficသည် ဗဟုသုတရှာမှီးရန်ရေးသားထားသောစာမဟုတ်ပါ သာမန်အချစ်ဝတ္တုတပုဒ်သာ.. အသက်မပြည့်သေးသောကလေးများ ဖတ်ရန်မသင့်ပါ၊ အတုယူရန်မဟုတ်ပါ။ ကျေးဇူးပါ.. :) ကံကြမ္မာအလွှဲအပြောင်းကြောင့် မထင်မှတ်ပဲ အတူရှိလာဖို့ ဖန်တီးလာခဲ့တဲ့အခါ ချစ်လို့ငယ်ငယ်တည်းက အနိုင်ကျင့်ရင်း အရိပ်တကြည့်ကြည့် ချစ်နေမိတဲ့ ကောင်လေး သူ့ခံစားချက်တွေကောင်မလေး သိအောင် အထပ်ထပ်အခါခါ ပြောနေသော်လည်း ကောင်မလေးဖက်က traumaရှိလို့ ချစ်ရမှာကြောက်သောအခါ နာမည်ကြီး celebrity တင်းနစ်သမား မြတ်ဦးမင်းညို burmese boss babyလို့တင်စားထားတဲ့ကောင်လေးနဲ့ Sculptor ပညာရှင်လေး ချိုစင်သွေးခြယ်တို့ အချစ်ဝင်္ကပါ ထဲမှာ ဘယ်လိုတွေ လမ်းပျောက်ပြီး အချစ်ပန်းတိုင်ဆီ ရောက်နိုင်မလားဆိုတာ>>>>>>>>> 🧣💍