Otuz kadar kelebek Jimin'in kıyafetlerine tutundu sıkıca. Her yerini sarmışlardı. Büyülüydü bu kelebekler. Diğer otuz kelebek de Yoongi'yi sarmaladı. Beyaz oğlan yutkunarak elini yanındaki oğlana uzattı ve o zamana kadarki en resmiyetsiz dilini kullanarak Jimin'e seslendi. "Uç benimle." Elleri buluştu, kelebekler havalandı. Ayakları yerden kesilirken ikisi de birbirlerinin ellerini sıkı sıkı tutuyorlardı. Jimin anın etkisiyle ufak bir çığlık attı. Gitgide yükseliyorlardı. Yoongi Jimin'in ellerini bırakmadı. Sıkıca kavradı tombul parmakları. Gökyüzündelerdi artık, uçuyorlardı. "Bu... Çok güzel!" diye bağırdı Jimin heyecanla. "Bayım bu mükemmel!" Yamaç boyunca gökyüzünde süzülen iki beden, yorulana değin günbatımında uçmaya devam etti. Keşke sonsuza kadar gökyüzünde kalabilselerdi. Keşke gökyüzü onların evi olabilseydi. Sonsuza dek... Lakin bu denli karanlık olan dünyalarında bu hiç de mümkün olacak gibi görünmüyordu. ༄ 24.11.2018 - 11.06.2019 [tarihi, fantastik]

"Söz vermemi ister misin, küçük?" "İsterim, ama tutabilecekseniz, bayım." 14/04/2018 ~ 29/06/2018

❝Seni seviyorum.❞ ❝Bu senin problemin.❞ [tamamlandı.] ' 180217

Yerin altında bir hapishane. İki katil. İhtiyaçtan doğan bir aşk. credit: underground hotel isimli mangadan ilham alınmıştır.

min yoongi'nin ihtiyacı olan tek şey bir ilham perisiydi. ↔✨

"Konuşmayacak mısın?" diye soruyorum, kirpiklerini kırpıştırıyor birkaç kez; çekingenliği gülümsetiyor beni hafifçe. Gülümsüyorum, konuşmuyor; çekingenliğini seviyorum. "O zaman," diyorum neşeli bir sesle, bakışlarını üzerimden çekemiyor. "Beraber limonata içelim mi?" 14/04/2017 ~ 14/05/2017