Karanlık bi boşlukta gibi hisseden Derinin o dipsiz boşluktaki tek ışığının farkına varış ve ona tutnmaya çalışması... ❗KİTAP FİNALDEN SONRA DÜZNELENECEK❗ Kitabın içeriği tamamen hayal ürünüdür. Kendi kurgum olmakla birlikte birçok kitaptan alıntılar içermektedir.

Bana uzattığı kiraz çiçeklerine baktım. "Bu ne?" diye sordum şaşkın bakışlarımla. Acı kahve gözlerindeki parlaklık, sanki günümü daha fazla aydınlatıyordu. "Kiraz çiçeği." dediğinde güldüm. "Sağ ol söylediğin için ama neden aldın?" diye sorduğumda bakışları çiçeklere indi. Bir çiçeğe baktı, sonrasında ise bakışları tekrar benimle buluştu. Derin bir nefes aldı, içi gidiyormuş gibi. "Kiraz çiçekleri yeniden doğuşu simgeler. Bazı samuraylar için ise yaşamı ve ani ölümü. Sen ise yaşamı temsil ediyorsun." dediğinde uzanıp elindeki çiçekleri aldım. "Ya ölümü temsil edersem?" diye sorduğumda kaşları çatılır gibi oldu. "Ölüm sana yakışmaz." dediğinde kaşlarım havaya kalktı. "Dinden çıkacaksın şimdi." dediğimde güldü. "Yaşamı temsil etmen için elimden geleni yaparım. Eğer bir gün ölümü temsil edersen biz, artık biz değilizdir." .... 01.09.2022

Savaş zamanında doğan bir aşk... Biri asker diğeri köylü bir kız İkisininde yüreği yangın yeri... Benim adım Elfida feda edilen demek, gözden çıkarılan ama diğer anlamı veda etmek. İşte o benim için hiç kolay olmadı. Herkes benden bir fedakarlık bekledi, herkes benden bir vedayı yüreğime sığdırmamı bekledi ama kimse Elfidanın mutluluğuyla ilgilenmedi. Taki o gelene kadar... Nefretin kalbi hiç bir zaman yenemediği, her daim sevginin galip geldiği bir hikaye...

Kardeşi Mert için gittiği bir barda seçtiği bir adamdan hamile kalmayı planlayan Duru'nun tek amacı doğacak olan bebeğinin kardeşine nefes olmasıdır. Duru amacına ulaşır fakat bilmediği şey ise seçtiği adamın karanlık dünyasıdır.

"🍀" Bir çift gözde gördükleri merhamet, belki sondu belki de devrim. Lakin onlar yanmaya mahkum olduğu kadar yakan ateşe de mahkumdu... *** 📌Ve ant içtiler 'GÖK GİRSİN KIZIL ÇIKSIN!' *** BU HİKAYEDE GEÇEN YER, YÖN, KİŞİ VE KURUM ADLARI TAMAMEN HAYAL ÜRÜNÜDÜR GERÇEKLİKLE BAĞDAŞTIRILAMAZ

Küçüklüğümden beri her köşesi zambaklarla dolu acı tatlı bir yerdi burası. İki çam ağacı ile başlayıp geniş bir tepe ile son buluyordu. Tepenin üzerinde mahallenin aksine manolya çiçekleri vardı, her zaman zambaklardan daha çok onları sevmiştim. Ya da onları seven birini. Kabul etmek en zoru demişlerdi. Bir daha asla dönmek istemediğim bu mahalleye yıllar sonra adım atma nedenim gitme nedenim ile aynı kişiydi. Bunu, yıllar sonra kabul etmek zormuş gerçekten. • Eflin Öztekin'in mahallesine konuk oluyorsunuz, yanınıza çekirdek almayı unutmayın. ・⁠∀⁠・

Asil, Fransa'da yaşayan ünlü bir piyanisttir. Bir gün aralarında derin bir bağ bulunan Aslan'ın ölüm haberini alır ve Türk askerleri Aslan'ın katilini alt etmek için Asil'e bir iş birliği teklifinde bulunur. Her şey Asil'in bu teklifi kabul etmesiyle başlar ama olaylar derin bir gizemin içindedir ve bu gizem yıllar öncesine dayanıyordur. "Oyunlar ve oyuncular, yalanlar ve yalancılar benim için varlar." |Kitaptaki kurum, kuruluş ve olayların gerçek kurum, kuruluş ve olaylarla hiçbir ilgisi yoktur.|

" Benim sende gördüğümü görecekler diye ödüm kopuyor. " Yakarışı kalbime işledi. Kuyuyu andıran derin dehlizlerine daldım. Aklımdan bir sürü cevap geçti. Ve her cevabım onun için birbirinden ağır yola çıkıyordu. Sustum bu yüzden kalbi kırılmasın diye. " Biliyorum beni sevmiyorsun ama başkasını da sevme Kardelen. " dediğine aslında ikimizde onun bencilliğinin farkındaydık. Canı yanıyordu artık kara sevdasını taşıyamıyordu kalbi dili çözüldüğünü göre. Sus demişti bana daha önce gönlün yanlış birindeyse susmasını bil demişti. Şimdi kendi konuşuyordu. Belki de artık aklını bir kenara bırakıp kalbiyle hareket edecekti. Cesaretim, atılganlığım sadece içimdeydi. Susturulan bir Kardelen olduğumdan dışıma vuramadım hiç. İçimde ne fırtınalar estiriyor ne kasırgalar çıkarıyordum. Karşı çıkıyor sesimi çıkarıyordum. İçimde sesim çıkıyordu. Oysa gerçek hayatta ürkektim, kabuğuma çekilir başımı öne eğerdim tıpkı bir kardelen gibi bükülürdü boynum. Bir insanı evin yaparsan üzerine yıkılır kalbin yaparsan ruhuna yıkılır demişti bana. Ben onu kendim yapmıştım nereye yıkılacaktı? " Kardelen. " dedi ardından kuyuyu andıran gözleri yüzümde gezdi. " Yürekdelen." deyince kalbim göğsümü dövdü. Karmakarışık hislerle ona bakarken " Vallahi. " dedi. " Vallahi Yürekdelen'in yanına Alakurt'u eklemeden.." deyip eli karnımı buldu. Boğazım kurumuştu. Dilim tutuldu kalbim gibi. Sonra can yakıcı tonda devam etti cümlesine. " Burada benden senden bir tohum filizlendirmeden vallahi durmayacağım. " Bir mahalle kurgusudur. Aksiyonlu bir hikaye değil. Keyifli, dinlendiren, sıcak, sakin bir kurgu okumak isteyenleri beklerim. Birde ilerleyen bölümlerde +18 olan yerler bulunacaktır. Midesi bulanan baştan okumasın. Wattpad'de bu isimle yayınlanan ilk kurgudur. Yazılma tarihi: 11 Ağustos 2022 Yayınlanma tarihi: 11 Ağu

Önüme bir kadeh koydu, içine şarap doldurdu ve ince uzun parmaklarıyla masa da bana doğru ittirdi. Kimse dokunmadı, sadece gözlerimiz değdi kadehe ama o kadeh devrildi, kucağıma düştü ve içinde ki şarap bedenime yayıldı. Bu şarap benim kanımdı, şarap şişesinin kırılan cam parçaları benim kalbimdi ve kucağıma düşen bu kadeh benim hayallerimdi. Kadehi bana uzatan bu adam ise ölümle aramda ki tek engeldi.

Tam mezun olduğu gün ailesinin ölüm haberini alan kız her şeyi geride bırakarak ailesinin ölümünü araştırmaya başlar. Ama olaylar hiç de düşündüğü gibi değildir.