uzun kollu giymeyi bu nedenden seviyorum kışı... Kendi isteğiyle ayrılmıştı insanların arasından...

Ya yıldırım aynı yere 2 kere çarparsa?

-Tamamlandı- Bilinmeyen Numara: Ne çok isterdim bir atkı olmayı, üşüdüğünde boynuna sarılmayı... Benimki de hayal işte... Bilinmeyen Numara: Ama vazgeçemiyorum Bilinmeyen Numara: Hayal kurmaktan da, sevmekten de vazgeçemiyorum

Bu da neyin nesiydi, noluyodu. Ben anlamaz gözlerle bakarken bilgisayar bir an kapandı . Korkuyodum. ben bişey yapmadım çünkü . Ama normaldir belki, abartıyorumdur derdimde diyemem. kaç gündür böyle oluyodu . Bu normal değil ..... Seray yanlızdı . Hiç kimseden sevgi görmedi annesi vardı bir tek o da sürtüktü , her gece erkeklerle evde birlikte olurdu . Babası neden intihar etti bilmiyodu , öğrenmeye çalışsada . Serayın karşısına hiç beklemediği bir HACKER çıktı . Ve olacaklardan habersizdi.....

Gözlerimin içine o kadar masum bakıyordu ki karşımdaki o egolu Atakan gitmiş yerine bir melek gelmiş gibi hissediyordum. " Bana öyle bakma. Olayların böyle olacağını bilmiyordum. Beni hiç tanımamış gibi davran. Beni sadece üvey kardeşin olarak bil. Çünkü... Çünkü sen benim için artık imkansızsın. Bizim aşkımız imkansız. " Atakan ellerime doğru uzandı. Ağladıgını görebiliyordum. " İmkansız.. imkansız olan ne ? İki kalp birbirini sevince imkansız olan ne ? Bak rüya senin kalbin benim için atıyorsa benim ki de senin için atıyorsa, o aşkın karşısına kralı gelsin yıkılmaz, bitmez o aşk. Sen istediğin kadar imkansız de. Benim umudum var."

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Safkan vampir olan bir kızın Zenginlerin gittiği koleje gitmesiyle hikaye başlıyor Bu vampirin insanlara uyum sağlaması pekte kolay görünmüyor Benim kalbim senin gibi biri için acı çekiyor. Nasıl bu kadar aptal olabildim ki? Dedi Furkan.... Halbuki o çok soğuk ve ürkütücüydü. Rana onun çektiği acıyı umursuyor gibi gözükmüyordu.... Zor olan kıymetliydi... Aşk imkansızı seçerdi, her zaman Sonra kalp ağrısı gelir ardından Ve bitmeyen umutlar.... ÇOK UZUN ZAMAN YAŞAYINCA İNSANLAR KALPLERİNİ KAYIP MI EDİYOR? diye sordu Furkan BİLMİYORUM ÇÜNKÜ BEN İNSAN DEĞİLİM diye cevap verdi Rana.... Arkadaşlar bir hikaye ilk bölümle belli olmaz diğer bölümleri okursanız sevinirim...... https://youtube.com/channel/UCTLA7f8-kSM9UdAUW23Xidw oyuncular Furkan Rana...

Bir kız... Bir de ses... Hayalet bir ses... Ama gerçek. Biraz da doğa üstü... 《Korku kitabı değildir.》 Derin, sürekli derinlerden duyuyordu ismini. Korkuyordu. Varlığını bilmediği bir ses sürekli onunla iletişime geçiyordu. Biraz zaman korktu. Biraz zaman kovdu. Ama sonra alıştı o sese. Dokundu. Sarıldı. Öptü. Arkadaş oldu. Belki sonra daha da fazlası... . . . İçim yine bir tuhaf olsa da çalışma masama doğru baktım. Ne bir belirti ne bir işaret hiçbir şey yoktu. 'Belirti mi istiyorsun?' diye sordu zihnimin içinde yankılanan sesiyle... Olumlu anlamda başımı salladım. Düşüncelerimi okuması bazen sinir bozucu olabiliyordu. 'Sende çoğu zaman sinir bozucusun Derin.' Yine yapmıştı işte! Yine okumuştu düşüncelerimi... Masamın orada bir şeyler hareketlenince oraya doğru baktım. Kalem kendi kendine hareket edip kağıda bir şeyler yazıyordu. İstemeden de olsa elimin altındaki yorganımı sıktım avcumun içi ile. Korkuyordum belki de hala. Göremediğim bir ses ile konuşuyordum. Her an benimleydi ve sanırım o sadece ses değildi. Bir varlıktı. Dokunabilirdim ona. Elimle hala yorganı sıkarken kalem masadaki yerini aldı ve kağıt havalanmaya başladı. Havalanan kağıda baktım. Kağıdın üzerinde ' HESİM ' yazıyordu. Bu onun ismi miydi? Başlangıç Tarihi: 16 Ocak 2016 İlk Yayın Tarihi: 17 Mayıs 2016 》Tüm hakları bu hırçın yazarın masum ruhunda saklıdır... Bana ulaşmak isteyenler için instagram hesabım- @bilgeliyasam Hesim'in instagram hesabı: @hayaletsesim

Tam hayattan vazgeçerken, Beni aşka inandır. mizah#1 (09.06.2019) texting#1 (18.06.2019) lise#1 (22.07.2019) anonim#1 (26.07.2019) macera#1 (02.12.2019) genelkurgu#1 (31.12.2019) gençkızedebiyatı#1(20.01.2020) kısahikâye#1(05.03.2020) gençkurgu#1(07.03.2020) romantik#1(16.05.2020) romantizm#1(28.05.2020) komik#1(30.05.2020) dostluk#1(25.06.2020) komedi#1 (05.12.2020) Başlama Tarihi: 16 Mayıs 2019💫 Bitirme Tarihi: 8 Eylül 2019💫 Kapak| missisbhikayeleri

SABV serisinin ilk kitabıdır.