kceCastilloXX6
- Reads 4,781
- Votes 167
- Parts 52
Hindi ako umalis dahil gusto kitang kalimutan.
Umalis ako dahil unti-unti na akong sinisira ng pananatili sa lugar kung saan naroon ang taong dumurog sa puso ko.
Pinili kong lumayo-hindi lang sa'yo, kundi pati na rin sa mga taong minsang naging mahalaga sa akin. Akala nila ay umalis ako para magsimula ng panibagong buhay, pero ang totoo... mas masakit ang dahilan.
Walang sinuman ang nakakaalam ng tunay na dahilan ng pagkawala ko.
Hindi ako tumatakbo palayo sa nakaraan. Tumatakbo ako palayo sa sakit na unti-unting kumikitil sa akin. Naniniwala akong ang distansya ang maghihilom sa mga sugat ng puso ko, at ang pag-alis ang tanging paraan para makalimutan ang pagmamahal na kailanman ay hindi ko naging akin.
Lumipas ang maraming taon.
Bumalik ako, umaasang nabura na ng panahon ang lahat ng naramdaman ko.
Ngunit may iba palang plano ang tadhana.
Sa muling pagtatagpo ng aming mga landas, napagtanto kong hindi pala kailanman tumigil ang puso kong mahalin siya. Siya pa rin ang lalaking pinakamamahal ko... ang lalaking hinding-hindi ko nagawang kalimutan.
Ang problema lang...
Hindi na siya nag-iisa.
Ngayon, kailangan kong harapin ang nakaraan na pilit kong tinakasan, habang may isa nang babaeng nakatayo sa pagitan naming dalawa.
Magkakaroon pa kaya ng pangalawang pagkakataon ang pag-ibig na minsan naming pinanghawakan, o isa na lamang itong kuwento ng pagmamahal na dumating sa maling panahon?
created dated:march_2020
finished dated:April_2020