''Sorun yok, bazen ben de 'p' ve 'b' harflerini karıştırıyorum. Bu bir şey değil.'' ''Hayır, sen- bu. Sadece anlamıyorsun. Bu farklı.'' ©parahmore

"luke, gerçekten buradasın, değil mi?" "elbette buradayım, neden olmayayım?" ©parahmore

"insanların etrafında olması yasak, ashton. alış buna." "umrumda değil." ©parahmore

''Neden 15b numaralı dairede yaşayan kız gecenin ortasında sürekli çığlık atıyor?'' ©parahmore

"Sorun ellerimdeyse, problem değil. Onlardan kolayca kurtulabilirim. Eğer sorun gözlerimdeyse, onları sonsuza kadar kapayabilirim. Ama ya sorun beynimdeyse? Bunu nasıl engellerim? ...Peki ya normal olan bensem ve hepiniz eksikseniz?"

Artık kendi içine kapanmaktan sıkılan ben, burada saçma sapan dertlerimi anlatmayı planlıyorum. Hatta dünyada dert sayılmayacak küçücük şeyler belki. Ama kimle konuşabilirim bu konuları? Isteyen okusun okumasın benim için beş kişi bile yeter. Neden mi? Çünkü biz sadece birbirlerini anlayan sorunlu insanlarız.