İki farklı hayat. İki farklı dünya. Eva Güntekin... Herkesin sevdiği, kalabalıkların içinde parlayan bir kız. Güneş Savran... Kendi sessizliğinde yaşayan, tek bir "gerçek" arkadaşı bile olmamış bir kız. Yolları tesadüfen kesişti. Bir parkta, sıradan bir günde... Ve o gün, Güneş hayatındaki ilk arkadaşı buldu. Eva ise eksik olduğunu bile bilmediği bir parçayı. Ama bazı karşılaşmalar tesadüf değildir. İkisi de ailelerini seviyordu. İkisi de ait oldukları yerin orası olduğuna inanıyordu. Ta ki bir telefon her şeyi değiştirene kadar. Bir kaza, bir şüphe... Ve ortaya çıkan bir gerçek: Onlar, doğdukları gün karıştırılmıştı. Yanlış aileler. Yanlış hayatlar. Doğru kişi... ama yanlış yerde. Şimdi ise sadece bir soru kalmıştı: Gerçek, kurdukları hayatı yıkmaya değer miydi? ______ 📌Tüm hakları bana aittir. Herhangi bir çalıntı, kopyalama veya benzetme durumunda yasal işlemler başlatılacaktır.

Bir kıvılcım yaktım karakterlere. Dumanı Yiğit oldu, alevi Defne. Defne Tanyeli biraz deli, fakat mekanikte efsane! Beyni kodlarla sarılı ve bunun sebebi, dünyanın en iyi Hackeri olması. Kızıl saçlarını ateş sanan bir askeri var, kendisi Yüzbaşı. Yiğit Yekta, Defne Tanyeli ile tanışmadan önce kızıllardan kesinkes nefret ederdi! Yani ne o öyle, palyaço gibi her telden çalmak? Laflarını ona birer birer yediren Kızıl Fırtına, Yiğit'i cehennemden çıkarıp mum alevine çevirdi; yine de Yüzbaşı Yiğit Yekta, sadece kızılına gelince yekten bir mumdu. Birde taburuna sorun bakalım, Yiğit Yektayı? "EMRET KOMUTANIM!" "Tabi emredeceğim mına koyim. Rütbeyi boşuna almadık ki?"

-Karanlık Adımlar Serisi 1. Kitap- Peyda, bir Gerçek Aile/Kaçırılmış Çocuk klasiğidir. "Şimdi, on yedi yıl sonra annem ve babam karşımda dikiliyorlardı. Onları görüyor, onlarla aynı masada oturuyordum. Birbirimizi tanıyalı yarım saat bile geçmemişti. Varlığımızdan haberdar olmamız ise dakikalar önceydi..." [Kısa bir ara verildi, yeni bölümler yazın gelecek]

"13 Nisan 2007/Kuzey Irak Bal'ıma.. Merhaba babacım, bal kızım. Güzel bir başlangıç olmadı biliyorum. Ama ömrünün yarısı dağın taşın arasında geçen bi adam olduğum için daha afilli sözleri bilmediğimi fark ettim. Beni bunun için affetmeni istiyorum. Bu gün çok zor bir gün babacım. Bu gün ülkenin kanatları etrafında güvenle durman için savaşacağım en zor gün. Gün geldiğinde beni affetme ama anla diye yazıyorum bunları. Çünkü ben şehit olacağımı bilerek geçiriyorum günlerimi burada. Pişmanım babacım. Sana son kez sıkıca sarılıp , seni seviyorum güzel kızım demediğim için pişmanım. Benimle güzel anılar biriktiremeden gittiğim için pişmanım. Ama gitmem gerekiyordu kızım. Benim kızım için bir ülke bırakmam gerekiyordu. Benim kızım için, güvenli bir vatan toprağı bırakmam gerekiyordu. Seni ilk kollarıma verdiklerinde, koruduğum vatan toprağına iki katı sarıldım. Senin bir vatanın olmasını dileyerek canımı dişime taktım. Sakın ülkenden, vatan toprağından gitme. Ben senden gitmek zorunda kalsam bile, sen benden vatan toprağından gitme. Benim kızım olduğunu bilerek yaşa. O nur yüzünü vatan toprağından geri çevirme. Benim üniformalarımı giyerken gördüm seni. Çok gurur duydum , çok duygulandım. Ben senin gözlerinde gördüm kızım Harbiyenin tozunu. Daha o günden anladım arkamdan geleceğini. Umarım görürüm bal kızım, beraber koruruz vatan toprağını. Buralarda günler çektiğimiz bir mercan tesbih gibi, zikrimiz aynı ama ölüme yaklaştığımızı bilerek çektiriyorlar. Subay olduğunda, sakın babası yüzünden gelmiş dedirtme arkandan kızım. Eğer bir şey diyeceklerse arkandan, babasının kızı desinler. Babasının cesur, yürekli kızı desinler.Ayak bastığım hiçbir toprağı yetim bırakma babacım. Seni çok seven, Baban. Binbaşı Mehmet Duman ZEYREK. "

"Geçimsizim bugünlerde Kimsesizim bu yerlerde Değersizim bu ellerde Gölgesizim her gün her yerde.." Kulaklarımdan girip ruhuma sızan eşsiz melodiyi dinlerken bir kez daha yalnızlık duygusu benliğimi esir altına aldı. Acı bir tebessüm ettim, hayata karşı. Sahi neden herkese adil davranmıyordu ? Neyse, mühim değildi. Alışıyorduk ne de olsa. Hayır, alışmak zorunda kalıyorduk. 🦋 Ben kim miyim? Ben Elfida, Elfida Mila. Yaşamı boyunca hiçbir dala tutunamamış, çoğu acıya göğüs germiş bazen de acıların bıraktığı enkazın altında kalmış bir kız çocuğuydum. Yaralı ruhumun sevgi dolu eller tarafından birer birer sarıldığı, zamanla hayata karşı duvarlarımın yıkıldığı hikâyeme hoş geldiniz..

17 yılını yetimhane köşelerinde geçiren Bulut,ailesi olduğunu öğrenirse ne olur ? Bulut,yıllar sonra gelen ailesini affedebilecek miydi ? Ya da abileri ve kardeşi onu benimseyecekler miydi ? 01.08.2021 İlk kurgum olduğundan bir tık mantık hataları vardır.Bunu bilerek okuyun,please.

Üzerimi değiştirmiş, aşağı iniyordum. Konuşmanın hemen gerçekleşmesi lazımdı. Saat ilerliyordu ve ben henüz çalışmam gereken dersleri çalışmamıştım. Salona giriş yapacağım sırada kulağıma çalınan sesler, adımlarımı durdurmuştu. "Onu istemiyoruz anne, beş tane oğlun var. Bir kız için beş tane oğlunu üzecek misin?" Yutkundum, devam etmesini bekledim. "Ya o kız bu evden gider, ya da biz." Kapak tasarımı: @Gezgin__61

"Ağam haber geldi. Kızınız Akdoğanlara kaçmış." Bervan Bengi çılgına dönmüştü resmen. "Sen ne dersin. Ne kaçması? Tez buraya getirin ikisininde." Avlunun ortasında bir o tarafa bir bu tarafa geziniyor, kimsenin duymadığı bir şekilde ağzında birşeyler geveliyordu. Geçen bi iki saatin ardından, "Ağam, Adar ağam duymuş. Basmış Akdoğan konağını." diyen koruma ile ortalık iyiden karışmıştı. "Sonuç nedir?" demişti Bervan Bengi'nin en büyük oğlu. "Berdel istemiş biri. Her kimse sözü baya geçen biri dediler." Herkesin aklında ki soruydu bu kişinin kim olduğu. "Elfesya Yağmur Akdoğan'mış adı. Öyle duydum ağam." dedi bir başka koruma. Bir kadının sözünü bu denli geçirmesi herkesi şaşırtmıştı. "Söyleyin Adar'a, derhal buraya gelsin. Madem bir karar vermişler bir de biz konuşup kararı alalım." dedi Bervan Bengi. Oysaki onların sözüne gerek bile kalmayacaktı. Elfesya Akdoğan bir şey dedimmi o zaten olurdu. Bunu tüm Şanlıurfa bilirdi. Yakında Bengi Konağı da öğrenecekti, berdelle gelen gelinlerinin nasıl güçlü bir kadın olduğunu. Adar Bengi'nin imkansız dediği aşkına kavuşması. Elfesya Yağmur Akdoğan'ın asla dediği şeyleri yapması. Berdel onları bir araya getirdi. Ama o olmasaydı bile kader onları mutlaka bir araya getirirdi. Berdel-i Aşk'a HOŞGELDİNİZ. Keyifli okumalar. 🍀

Çokda klasik olmayan bir abi kitabı, Şans vermenizi öneririm. Alya ve karışan hayatı. İlk bölümlere bakarak kitabımı yargılamayın. Kitap kapağı @aloneanqel30