Güzelliğine aşık olduğunuz birini güzelliğini kaybettiğinde de sevebilir miydiniz? Sadece bedenleri, şekilleri, görüntüleri sevenlere ne yazık! Ölüm her şeyi yok edecek. Ruhları sevmeyi deneyin. ~Victor Hugo

[TAMAMLANDI] İsimsiz bir ihbar üzerine cinayet soruşturmasına gönderilen FBI Ajanı Han, haritada yeri dahi olmayan bir köyün yollarına düşmüştür ancak bu köy, sıradan bir köy değildir. Ağır bir kış mevsiminden geçen bu ıssız yer söylenenlere göre lanetliydi. Köye gelenin kayıplara karıştığı gibi köyden çıkanın da kayıplara karıştığı söylenirdi. Özellikle de köyün muhtarı onu bu konuda uyarmış, çok geç olmadan köyden gitmesi için ricada bulunmuştu fakat Han, verilen ikinci şansını boşa harcayıp cinayeti çözmeden geri dönerse mesleğinden olacağını da biliyordu.

Elleri önünde, başı yerde o mahcup çocuk değildim artık. Kendisine ihanet etmiş arsız bir şeytandan tek farkım, bedene sahip olmamdı.

Bir sokak diğerine, öbür sokak bir başkasına açıla açıla büyütüyordu yolları. Bana varacak sokağın, daha kaç kaldırımında dolanacaksın?

Gözler kalbe ışık tutuyordu, ya da kalp miydi gözleri parlatan? Onun gözlerini ne parlatıyordu? O yeşilleri, öylesine sarmaşık hale ne getiriyordu? Beni orada ne tutuyordu?

-Gayet iyiyim. Bugün çok güzel... -Herhangi bir gün gibi işte... İmalı konuşmama bir türlü mani olamıyorum. Atlas başını iki yana sallıyor. -Bugün, herhangi bir gün değil... -Her gün öyledir. Atlas sırıtıyor. Alenen, suratıma karşı, alayla; sırıtıyor. -Bugün değil. Benim bilmediğim bir sır biliyormuş gibi bakıyor gözlerime. Aramızdaki mesafeyi azaltıp kulağıma doğru fısıldıyor. -Bugün çok güzel... Geri çekildiğinde kaşlarıma hükmetmeye çalışmıyorum bile, anında çatılıyorlar. Atlas açıklama yapmasını söyleyemeden evvel iyi geceler dileyip merdivenleri inmeye başladığında arkasından bakakalıyorum. Atlas sen, tuhafsın. Anladın mı? Garipsin. Ve ilginçsin. Ve gıcıksın. Ve... Büşra Köprü

bavul bavul terk edilişin yanına zorla sıkıştırılmış, yırtık pırtık bir poşet kavuşma hikâyesiydi benim kendime varışım

"Lan, adam bana aşık olmuş diyorum dinlemiyor musunuz beni?" Bağırışlarıma rağmen karşımda gülen iki anguta bakıp yüzümü kapatan peçeyi hırsla araladım. Başıma ne geldiyse bu şerefsizleri dinlediğim için gelmişti. "Ne abarttın be oğlum! Hem maviş maviş adama bakarsan tabii aşık olur. Namusunla git gel demedim mi ben sana?" Yanındaki bedene vura vura gülen sözde yoldaşıma bakıp olduğum yere çöktüm. Onlar gülüyordu ama ben kelimenin tam anlamıyla sıçmıştım. "Abi, ocak başkanı bana nasıl aşık olabilir be! Nasıl? Lan, adam beni kadın sanıyor!" ***** bxb kurgudur. Küfür, argo içermektedir. Rahatsız olacakların okumalarını tavsiye etmem.

Kimsenin yüzünü görmediği bir katil. Parmak uçlarında tehlikeyi taşıyan acımasız bir adam, merhameti olmayan bir suikastçı. Kod adı, Duman. Ve Duman, bu defa kendisini yakalamayı kafasına koymuş bir savcının peşinde. •eşcinsel bir kurgudur. kapak tasarım: @prawact