O hayatıma öyle bir girdi ki.. Ben kendimi okyanusa bırakıp ölümü bekledim. Ölümlerin en güzelini..

[texting, tamamlandı] Papatyalar neden öldüklerinde güzel kokarlar? 14819 | v'

Bilinmeyen Numara : Yaralar Seni Manzaralar, Kazılır Adın Ranzalara. Aslında ihtiyacım olan tek şey hayatımı adadığım adam ile yağmurda ıslanmaktı. # 8 - rap '¶

[texting / tamamlandı.] ne zaman sağa dönsem, şeytan gibi solumdaydın. Başlangıç: 14.10.2019 Bitiş: 29.10.2019

Piyano bir eğlence değil, aşktı onun için. ©Selinarat,2015. #25in Kısa Hikaye.

0553*: Neden unutmaya çalıştıkça aklımdan çıkmıyorsun 0553*: Ben kendimi hep sende buluyorum. 0553*: Bakıyorum etrafıma, geziyorum, eğleniyorum ama hep içimde biryerlerde bir eksiklik var 0553*: Düşünüyorum mesela geceleri, neden dokunmadığım birine bu kadar bağlandım, kokunu bile bilmezken bu kalbim nasıl sana kilitli kaldı. 0553*: Özlüyorum, neyi özlediğimi bilmeden özlüyorum. 0553*: Sanki sen yasaklı meyvesin, yasaksın, zararlısın ama bir o kadarda can alıcısın, mükemmelsin ama biliyorum yasaksın mafoluyorum 0553*: Ama yinede sana karşı olan arzum bitmiyor

Canın acıyacak ki, büyüyebilesin. Bazı şeylerin değerini anlayabilesin. Tecrübe edinebilesin. Sen acına yenik düşmek yerine, ondan tecrübe almayı başarırsan kazanırsın. Çünkü en sağlam tecrübeler, acıdan kazanılır. Çünkü en derin yaralar sevdiklerin tarafından alınır. En sevdiklerin yar olur,yara olur,dünyan olur,düşmanın da olur. Sen yeterki ayaklarının üstünde sapasağlam kalabilesin... İki genç, dünyaları o kadar farklı ki zaman ne kadar geçmiş olsada, onlardan sevdiklerini alsa da yaraları ilk günkü gibi taze ve derin... Bir kız... etrafına sevgi saçan, inançlı, dinine çok düşkün bir kız ve bi o kadar da inatçı... Bir oğlan...hayat ondan sevdiklerini aldığını düşünen, sinirli, asabi ve bi o kadar da inatçı... Sizce bu iki gencin bir ömürlük hayat öyküsü nasıl birbirine çakışır...

YETİŞKİN İÇERİK! Boşandıktan sonra beklenmedik bir şekilde tekrar karşılaşan bir çiftin hikayesini okumaya hazır mısınız? ... "Artık daha az acıyor" dedi gözlerime derince bakarak. Bu şekilde yakınken gömleğin düğmelerini iliklemek zordu. Kafasını biraz daha yaklaştırınca kalbimin sesini kulaklarımda duydum. Neden yaklaşıyorsun? Dur. Nefesini yanaklarımda hissettim. Daha sonra da boynumda.Kafasını omzuma koydu. "Bugün çok kalabilir miyim bilmiyorum." "Geçer belki birazdan" dedim acısını kastederek.Güldüğünü duydum. "Geçmezse bir işinin çıktığını söylersin gidersin" Cevap vermedi. Ben ise heyecandan konuşmaya devam ettim. "Handan bir şey anlamaz bence. Hatta şimdi bile gidebilirsin. Ben işi çıkmış derim..." Diğer elini belimde hissettim. "Evet gidebilirim." dedi fısıltıyla. Nefesi kulaklarımdayken ürperdim. Bunu bana neden yapıyordu? "Evet git bence de...zaten neden duruyorsun ki..." Belimdeki eliyle beni kendine biraz daha çekti. "Ama gitmek istemiyorum" Aşağı doğru baktım. 2 tane düğme kalmıştı. Ama bana yakın olduğundan onları göremedim. Elimle bulmaya çalışırken bana daha çok yaslandığını hissettim. "Acıyor" dedi. Sertçe yutkundum. "Özür dilerim" dedim istemsizce. "Kazaydı. Senin bir suçun yok ki." dedikten sonra kulağıma daha da yaklaştı ve "İnsanlar hata yapabilir. Ben de yaptım" dedi.Şuan uyuşmuştum sanki. Kokusu tam anlamıyla beni ele geçirmişti. Gözlerimi kapattım. Son bir düğme kalmıştı.Düğmenin üstünde kaldı elim.Sıcaklığını hissetmek o kadar güzeldi ki. Şimdi benden ne istese yapacak durumdaydım adeta. Beni nasıl böyle etkileyebiliyordu? 'Sadece duvara dayanıp destek alıyor seninle ilgisi yok' 'Şapşal onun bir kız arkadaşı var' İç sesim konuşurken onu dinledim. Neden ona tepki veremiyordum? Bu şekilde beklerken ikimizde hareket edemiyorduk sanki.Bedenim bana ihanet ediyordu.Ve ben hiçbir şey yapamıyordum.

Tek gece de mi? Tek gece de mi olmuştu bu? "Ya birşey söylesene!" "Ne diyeceğimi bilemiyorum." O gecenin ardından yaklaşık 2 ay geçmişti. Baş dönmesi ve mide bulantısı şikayetiyle hastanede , kendisi gibi doktor olan bir arkadaşına göründü. Doktor 7 haftalık hamile olduğunu söylemişti. Duyduğu şeyle anında yere yığılmıştı Miray. •Başlama Tarihi: 7 Haziran 2020 •Bitiş Tarihi: 22 Kasım 2020 •Çoğu katagoride birinci olmuşluğumuz vardır❤ •Watpatta yayımlanan ilk 'O Gece' adlı hikayedir. Tamamen şahsıma aittir. İntihalde bulunma veya herhangi bir fikir hırsızlığında sessiz kalmayacağımı bilmenizi isterim.⚠️

Birer birer silindi hafızaları ve karaltılar görmeye başladılar. Gündüzleri ayak uçlarının dibinde bitiyor, düşüncelerinde kol geziyorlardı. Gölge dediler o karaltılara. Oysa pek çok şey denebilirdi. Toz bulutu, karanlık, silüet yahut cisimcik... Kimliklerini unuttukları gölgelerin esiri oldular. Tek tek anılarında kaybolan karartıları sevmeye kalkıştılar. Yoksa unuttuklarını, kendi gölgeleri mi sandılar? Bu, mutsuzluğun varoluş ve kayboluş hikayesi. Ölümün kapılarını aralayıp, unuttuğunu sandıklarına esir olmanın resmi. Bu Alphard ve Alnilam'ın hikayesi. Capella ve Polaris'in... Bir yerlerde unutulan herkesin hikayesi.