Korkudan ağlayan kızıma baktım. Gözünden akan her damla yaş kızgın birer lav gibi kalbime düşüyordu. "Ağlama." "Git burdan." Bağırışı boğazını acıtmış olacakki yüzünü buruşturdu. "Burdan giderim ama senden gidemem küçük." "Seni asla sevmeyeceğim! " Sadece sözleriyle kalbime sayısız hançer saplıyordu. Sinirleniyordum. Sinirimli halimi görürse psikopat olduğumu anlar ve benden ölesiye korkardı. Sinirimi ona göstermemek için son kez o güzel suratına baktım ve odadan çıktım. Odadan çıkarken beynimde tek birşey yankılanıyordu. 'Sonum olacaksın küçük velet. Sonum olacaksın.'

▪️Romantizm #2 - 23.07.2022 ▪️Romantizm #5 - 4.12.2019 ''Merhamet, bir erkeğe ancak bu kadar yakışabilirdi.'' ©Tüm hakları saklıdır. ⚫ Bu hikaye yaşadığı her gününe şükretmesini bilen, varlığı ve yokluğu gören, adaletli, dirayetli ve hayatın ondan aldıklarına rağmen yaşama duygusuna tutunan bir adamın hikayesi... Bu hikaye tattığı yeni duygularıyla nasıl baş edemeyeceğini bilmeyerek ateşe yürüyen bir kadının hikayesi... Bu iki hayatın oluşturduğu sagu, gözyaşları eşliğinde güzel bir serüvene yol açarak, bilinmeyen tüm gerçekleri ve duyguları ortaya çıkaracaktır. Ve şimdi, gerçek masumiyeti okumaya hazır mısınız? ⚫ Sözleri kalbime tatlı bir zehir gibi akıyor, dokunduğu her yer alev alıyordu. Ona benim istediğim gibi olmasa da, kalben bir yakınlık kurduğumu kendisinden duymak ruhumu aydınlatmıştı. Ne olursa olsun mutluydum sevdiğim adamın kollarında şuan. ''Bu da...'' dedi bende ki yumuşak bakışlarını saniyelik çekerek. Elimdeki kar küresine baktı sonrasında ve işaret parmağını içindekileri göstermek adına yuvarlak cama dokundurdu öylece durarak. ''Bizim bu yoldaki ilk anımız.'' Gözlerimin en içine bakarak gülümsediğinde söylediği ince detay kalbimi tekletmişti. Şuan onun hayatında önemli biri olduğum, onun tarafından kanıtlanmıştı. Gülümsedi tek gamzesinin bu güzel anımıza ortak olmasına izin vererek. ''İyi ki doğdun...'' dedi gözlerindeki yeşili bağrıma basa basa ve ekledi. ''Ve iyi ki buldun beni.''

-KESİT- "Senin gibi birinden hoşlandığıma inanmıyorum sen de Mete de bunun hesabını vereceksiniz" dediğinde gözümden bir yaş daha düştü. "Ağlayarak da kendini acındırma bana" dediğinde ayağa kalkıp bileğimi hızla elinden kurtardım. Meriç'in gözlerinin içine bakıp "bunları bana söylediğin için çok pişman olacaksın çünkü ben senin düşlerinde ki gibi değilim beni salak saçma şeyler ile de suçlayandasın" sesimin titremesine engel olamamıştım. Gözümden bir damla yaş aktıktan sonra yerimden kalktım.

Başkan: Yine de çıkıp bana 'nasılsın?' diye sorsan 'iyiyim' derim. Başkan: Ama iyi olduğum için öyle demem. Sırf sen sorduğun için derim. Başkan: Şu an tek yapmam gereken şey yine iyi olmadığım halde sana 'iyiyim' demek. Başkan: Ben iyiyim Gül. Sen de iyi ol.

-Tamamlandı- Gönüllü olarak sınır ötesinde sağlık hizmeti veren bir eczacı ve aynı zamanda orada özel harekatta olan bir komutanın zorluklar içinde doğan atışmalı aşkını konu alan bir hikaye... -Uzaktan neye benziyorum? -Asker? -Evet.Ama yanlızca bir asker değil, özel eğitim almış bir asker. Yani pansuman yapabilirim . Hastanede sağlık çalışanı yoktur diye gelmek istemedim. -Ah! Ne hoş! Peki ben uzaktan neye benziyorum komutan? -Eczacı? -Evet. Aynı zamanda bir sağlık çalışanı... Şimdi izin verin pansumanınızı yapayım! -Peki eczacı hanım bu seferlik senin dediğin gibi olsun. -Tamamen hayal ürünüdür. -

Boşanma Sendromu Nasıl Atlatılır hikayesinin yan kitabıdır. Ağabeyinin ölümü üzerine yeğeninin bakımını üstlenen Hare, genç yaşına rağmen hayatını küçük bebeğe adamıştır. Öyle ki bu bebek için tanımadığı bir adamla evlenmeyi dahi kabul eder. ©Tüm Hakları Saklıdır. -2016-

Başlangıç tarihi , 04.08.2017 Final tarihi , 04.03. 2018 ~ Kapak Tasarımı: @humeyraao ~ Mardin'in yakıcı ve kurak bir yaz gününde, bir evlat, anne ve babasına veda etti küçücük yüreğiyle. Dilan, iki aylıkken hem yetim hem öksüz kalan bu çocuğa analık yapma aşkıyla yandı, kardeş acısıyla birlikte. Ablasının, üzerinde kalan hakkını sadece bu küçük sabiye analık yaparak ödeyebilirdi çünkü. Fakat Mardin'in en kudretli iki ailesinin de torunu olan bu bebeği, bir kız tek başına büyütemezdi. İnsanlar ne der, diller ne söylerdi? Hem, abisinin emanetini ergen yaştaki bir kıza bırakmaya hiç niyeti yoktu Ertuğrul'un. Yeğenine bir amca olarak elbette en iyi şekilde sahip çıkabilirdi. Fakat kaderin ve hırsın karşılarına çıkaracağı oyunu göremedi iki genç de. İçlerini kavuran kardeş acısıyla birbirlerine düşman oldular, hırslarına yenik düşerken sevdaya takıldılar.

Biraz zor... Biraz eğlenceli...Kendinden emin ne istediğini bilen dört ayrı kalbin hikayesi... Hevi (Umut)- Hevin(Sevda).... idealist ikiz kız kardeşlerin köyde bir yaz geçirmekle cezalandırılmaları ve o süre de hayatlarının aşklarını bulup hayatlarını etkileyecek kati kararlarını vermeleri... yayım tarihi 16/11/18- 02/08/19 kapak @smcelep' e aittir. sonsuz teşekkürler...

İyi adamlar yanlızlıktan ölüyor,İyi kadınlar ise kötü adamların balkonundan gökyüzüne bakarken...... Dostoyevski Giray karşısındaki kadınların istediği herşeyi kabul etmişti ama onunda bir şartı vardı şimdi bunu söylemeliydi ki ilerde olacakların önüne geçmiş olsun "bakın sizin istediklerinizi kabul ettim ama benimde bir şartım var günü geldiğinde bu evliliği bitireceğim zaman kimse itiraz etmeyecek o küçük kızı gerçek karım olmasını sağlayacak hiç bir adım atmayaksınız aklınızda kalbinizde asla bir umut yeşertmeyeceksiniz o küçük benim için sadece bir emanet olacak günü gelincede hayatımdan çıkıp gidecek"Giray tam bunları söylerken Leyal salonun girişinden dediklerinin hepsini duymuştu başını yere eğip yüzünü göstermeden "bana bu yaptığın iyilik için sana çok teşekkür ederim merak etme zamanı gelince asla sana zorluk çıkarmıycam hayatında hiç var olmamışım gibi çıkıp gideceğim. Sen beni nasıl emanet olarak görüyorsan bende seni abim olarak görüyorum"demişti aslında öyle görmüyordu ama sadece karşısındakinin içi rahat etsin diye öyle söylemişti. Giray'ın kızın laflarından sonra içi bir nebze olsa rahatladı bu küçük kız ilerde onun için hayallere kapılmayacaktı. Onlar içlerinden düşüne dursun zamanı gelince ikiside ne kadar büyük konuştularını anlayacaklardı elbet. Yetişkin içerik ve küfürler olabilir şimdiden okuyucuları uyarıyorum

✨#imtihan~1✨ ✨#gerçeksevgi~1✨ ✨#helalim~1✨ ✨#helalaşk~2~✨ Kapının açılma sesini duymamla başımı eğdim. Bir küfür duyunca kaşlarım çatıldı istemsizce. Yok artık! Yoksa bu kişi o kişi mi? Yani küfreden şahıs benim kocam mı? Hayır,hayır. Lütfen böyle bir şey olmamış olsun. Ben hala başım eğik bir şekilde dururken görüş açıma bir çift siyah ayakkabı girdi. "Ne o? Çirkin çıkarım falan diye mi kaldırmıyorsun kafanı?" O sert ve korkutucu sesi içimin daha da ürpermesine sebep olurken ben sessizliği tercih ettim. Yutkunmakla yetinip ellerimle oyalanmaya başladım. "Hey kime diyorum ben? Ben konuşuyorsam yüzüme bakacaksın!" Şu an çok istediğim bir şey varsa o da korkusuzca kahkaha atmak. Adama bak! Kendini ne sanıyor acaba? Ayakların bana doğru yaklaştığını fark ettiğimde elimi kaldırdım. "Sakın bir adım daha atayım deme!" Ben ayakların uzaklaşmasını umarken o ayaklar tam tersine daha da yaklaşıyordu bana. Kulağıma sevgili eşimin iğrenç bulduğum alay gülüşü ulaştı. "Niye? Sonuçta karım değil misin?" ༻ ༺ "Bana tehlikede olmanın ihtimalini sormuştun." Oktay'ın sesiyle gözlerimi o güzel gözlerine çevirdim. Bana sevgi dolu bakan gözlere kaptırdım kendimi o anda. "Ben yanındayken 'tehlike' anlamını yitirir. Ben yanındayken öyle bir ihtimal sıfırdır. Sen yanımda ol yeter ki ormanları sana saray yaparım. Senden tek isteğim de bu nurlu kız; daima yanımda olman." Koca adamımın sözleri üzerine söylenecek kelime bulamıyordum. Dilim tutulmuştu âdeta. Birden kulağıma ulaşan o sesle başımı kaldırdım. Gökyüzündeki oluşan yazı ile yüzümdeki gülümsemem iyice yayılmıştı. Aynen şöyle yazıyordu: 《BU; NURLU KIZ İLE KOCA ADAMIN İMTİHANI BU; BİZİM İMTİHANIMIZ...》 "İnsan sevdikleriyle sınanırmış, imtihan edilirmiş nurlu kız. Sen de benim imtihanımsın."