Park Chanyeol'a göre,Baekhyun kadın bir fahişe olamazdı ya da shrek'in karısı. Çeviridir.(livejournal) Cr.to;exobubz

Byun. Byun Baekhyun. Sağ kolum, sol yanım. ChanBaek ©

O okyanusta kaybolmuş yalnız bir balıkken benim onu kurtarabileceğimi düşünüyor.

"Hay sizin Jongin kadar baş düşsün taşınıza be!" Minseok elindeki kitabı bir kenara fırlatıp sinirle bağırdı. Jongin ile birbirimize baktık. Eliyle sakince ensesini sıvazladı. "Yani diyorum ki yeter artık. Cidden yeter. Geçirdiğin şu bilmem ne kokulu gecelerden ve depresyona girip şaraptan gömleğini ve diğer yerlerini kestiğin o şahısa olan sevginden bıktım. Git depresyonunu burası hariç nerede yaşarsan yaşa ve lütfen daha az Park Chanyeol'lu olsun." -EV/GÜVENLİ ALAN, tatlı olan her şey, danteller. Kapak: Martin Bloch - Studio Interior, (1914)

hangi daldan koparmışlar seni bilmiyorum ama yaprakların penceremin kenarında duruyor, rüzgar uçurmasın diye içeri mi alayım yoksa elimdeki kibritle tutuşturayım mı seni

"Ablam, insanların çocukluk anılarının çoğunu unuttuğunu söyledi. Sen yetişkin olunca ablamın sana bakmasına gerek kalmayacak ve ayrılacağız. Eğer anılarımızı hatırlamazsan şimdi dediklerimi hatırla. Adımı asla unutma tamam mı? Benim adım PAAAARK CHAN YEOOOOL! Şimdi sen de adını söyle büyüyünce unutmamam için." ... On dört yaşındaki çocuk Baekhyun'a kola tenekesinin içinde papatyaları getirdi. "Neden papatyaları bana kola tenekesine koyarak getirdin ki?" "Kola zararlı olsa bile gizlice içiyorsun ve bazen yakalandığında annen sana ceza veriyor. Bazen de iyi bir şey yaptığında ödül olarak kola içersin. Sen benim hem yasağım hem de ödülümsün. Senden çok hoşlanıyorum." ---- KısaHikaye İçinde #180

ben sonunda bir şeyler olacağını biliyordum ama park chanyeol'le ilk öpüşmemizi alt katta ailelerimiz varken yapacağımızı ve benim bundan sonra hayatımın değişeceğini hiç düşünmemiştim.

Altımızda kayan bu ölü şehri durdursana. Ey gücü toprak kadar eski, Ey gücü yer kadar ağır çocuk.

O, söylenildiği gibi şeytan değildi. Bana şeytanlarının olduğunu ama onların boğazlarını kestiğini söylediğinde anlamıştım. Ne yazık ki benim dediğim gibi çok yara almış bir melek de değildi, çünkü onları da kesişini defalarca izlemiştim. Park Chanyeol, sanılandan çok daha hastalıklı ve farklıydı. Canımı alacağına inandığım anlar, inanmadıklarımdan çokken, hep yıldızlı geceyi hatırlatıyordum kendime. Beni bir ağaca yaslayarak öptüğü yıldızlı geceyi.

Üzerinde yürüdüğü gezegene yabancıyken bile tüm evren kendine aitmiş gibi davranan Byun Baekhyun, tam da bu gibi anlarda, benim de kanımı kaynatıyordu.