anne ve babasının şirketleri yüzün den zorla evlendirmiş bir kadınla erkeğin birbirine aşık olması evet ben ilk başta onu sevmedim ama sonra o gittikten sonra ondan başka kimseye ihtiyacımın olmadığını anladım

bana sürtük diyen kıza hışımla ilerlerken beni durduran onun elleri olmuştu dönüp sertçe ona baktım "sen kimsinde beni durduruyorsun" " kim olduğumu öğrenmek istemezsin küçük kız"seslice kahkaha atmıştım bu okulu müdürünün yeğeni aynı zamandada korenin en büyük şirketlerinden biri olan V&RjM şirketinin sahibinin oğlu kim taehyung tu aynı yaştaydık .. tabiki sosyalmedya hesaplarının hepsinide takip edip te ona fake hesaplardan asldığım doğru diil saçmalamayın ona aşık değilim ... tekrar teahyung a döndüm " kim olduğunu bilmeye ihtiyacım yok kim taehyung , şimdi çık önümden" diyip onu itekledim ve kıza ilerledim o sırada söylediği şeyle eli ayağım boşalmıştı " sung min benim sevgilim ona dokunursan sonuçlarına katlanırsın" bunu yaparsam başıma neler geleceğini biliyordum okuldan hatta şehirden bile taşınmam gerekirdi . ama bunu umursayacak değildim bu kızı dövme isteğimi daha çok artırmıştı kızın üstüneatlamıştım saçını başını yolmuştum kaşı ve dudağı patlamıştı bıraksalar öldürürdüm bile ......... * * * hayat ne kadar adil değilmi ben onun için ailemden yalvar yakar başka bir şehirde ailemden uzakta okumak için izin alayım ama o başka bir kıza aşık olsun ve o kız yüzünden bana yapmadığı kalmasın!!!! * * *

Okul çıkışı bisikletime binip eve doğru giderken o çiçeklerin olduğu yerde durdum ve kendime papatya toplamaya başladım. En sevdiğim çiçek türüdür papatyaları topladıktan sonra toz pembe bisikletimin önündeki sepetine koydum bisikletime binip eve gitmek için yola koyuldum...

Kaplan olmak için doğmuşum yani bir it gibi yaşayamam Mr. Swag

Sıradan bir hayatı olan kızın kitaplara olan sevgisi ile başlayan aşk hikayesi..

"Aç şu lanet gözlerini!" Dolabının yanına kıvrılmış küçük çocuk gözlerini daha sıkı yumdu. İstemiyordu karşısındaki kötü çocuğa bakmak. Biliyordu ki bakarsa canı yanacaktı. Her zaman olduğu gibi... "Sana diyorum lanet olasıca! Ne hakla benim kitaplarımı kurcalarsın?!!" Küçük çocuğun omuzlarını kavrayan büyük eller tüm gücüyle arkaya itmişti küçük çocuğu. Dolaba çarpan minik beden gözyaşlarını idare etmekten yorgun düşmüştü. Karşısında adeta bir canavara benzeyen abisine baktı. Hıçkırıklarını yutarak yüzünü buruşturdu, boğazı sızlıyordu artık. Yanağına yediği tokatla yeni ayrıldığı dolaba tekrar çarmıştı. Odaya giren annesi, miniği hırpalayan abisini yanına alarak odanın kapısına ilerlemişti. Odadan çıkmadan önce son bir kez arkasına döndü. Ağlamamak için direnen ve korkudan titreyen bedene son bir bakış attı. "Kötü" Dediği kelimeden sonra kapıyı kapattı ve kilitleyerek oradan ayrıldı. Bir kez daha acıdı kendine minik çocuk. Acizliğine ve yalnızlığına...