Beren doğduğu günden beri, normal insanlar tarafından garipsenecek kötü olaylar yaşamaktadır. Rüyalarından sıçrayarak uyanması ile başlayan bu korkunç durum bununla sınırlı kalmaz ve kızın başına beklenmedik şeyler de gelmeye başlar. Beren, içine düştüğü bu dipsiz kuyuda kaybolmaktan korkarken o gece gördüğü rüya her şeyi değiştirir. Çünkü yalnız değildir. Onunla aynı kaderi paylaşan başkaları da bulunmaktadır. Beren'in karanlığına tutsak olmaya hazır mısın? Instagram: barisugar Bilim Kurgu #1 © Tüm hakları saklıdır.

Soğuktu... Küllerinden ankakuşu olup yeniden doğamayacak kadar. Ümitsizdi... Hayal kırıklığının sarmaladığı o korku ve güvensizlik... Olmaz dedirttiriyordu. yeniden başlamak için çok geç Vazgeçmek içinse çok erken İki köprü arasında ki bir arastasın sanki Etrafında dikenler dikenlerse katlanılmak için tek bir gülden yoksun Bu acımasızlık değilde neydi?

1800'lerin İngiltere'sinde asi, güçlü ama kalacak yeri olmayan bir kızın, İngiltere'nin en çapkın, en sevilen ve en tasasız Marki'si ile karşılaşmasından ortaya neler çıkar dersiniz?

Sosyeteye takdim edilmek için, 18 yaşını doldurduğunda Londra'ya giden Lorenna, hiç ummadığı bir dışlanma vakasıyla karşılaşır. Fakat yakışıklı ve ahlaksız bir dükün hayatını kurtararak birden genç bekarların bir numaralı hedefi haline gelir. Üvey annesinin planlarından haberi olmayan genç kız, Londra'da özgürlüğünün tadını çıkarır ve bir yandan da başına açılan dertlerle yüzleşmek zorunda kalırken Dük Richmond'ın hayatına ansızın girmesiyle duygularına ve varlığından haberi bile olmayan arzularına daha ne kadar direnebilecektir?

Kitabın telif hakları bendedir. Herhangi bir durum karşısında gerekli işlemler yapılacaktır. Cellatlar Serisi 1. Kitap - Büyük Av Bedenlerinin içindeki büyük kötülükten habersiz beş cellat ve kalpleri sevgiye aç, beş savaşçı kadın. Farklı yüzyıllarda doğdular ancak kader onları bir araya getirdi. Yüzyıllar öncesinde yaşanan büyük saldırı sırasında çaresiz kalan cadılar, insanları korumak için büyük bir görev üstlendiler. Dönemin en güçlü beş askerini seçip anılarını sildiler ve onlara güç bahşettiler. Artık cellada dönüşen beş asker iblisleri dünyadan yok edip yer altı dünyasının kapılarını kilitlediler. Ancak asıl tehlike bitmemişti. Gerçek tehlike cadıların, cellatlar üzerinde kullanmak zorunda kaldıkları kara büyüydü. Onlar nefes aldıkları her gün kara büyü yavaşça kalplerini ve gözlerini kör edecekti. Böylece cellatlar iblislerden de daha kötü yaratıklara dönüşecekti. Yenilmez, güçlü ve çekici beş adam. Bedenleri içindeki karanlığa teslim olmamak adına nefes aldıkları her an kendileriyle savaştılar. Geçmişe dair hiçbir şey hatırlamıyorlardı. Sadece bugünleri vardı. Kalpleri sevgiye mühürlenmişti. Aşk ve sevgi kavramının hayatlarında yeri yoktu. Sadece birbirlerini kollayacak ve düşüneceklerdi. Yüzyıllardır listelerindeki ölüm hükmü giyen canlıları tek tek katlettiler. Fakat bu kez listede isimleri yazan kişiler onlardı. Cellatları ise beş avcı kadının kendileriyle birlikte getirdiği saf, temiz aşktı... Tehlikeli, Güçlü, Acımasız, Çekici, ve Ölümsüz... Onlar Cellatlar! Ve Artık uyandılar.

Bu gökgürültüsü aşkımın azap çığlıklarımı. Hissetiklerimi tarif edemiyorum. Yoluma devam etmeliyim,arkama bakmadan gitmeliyim. İçimdeki acıyı her hücremde hissedebiliyorum, İşin gerçeği acının nedemek olduğunu bilmeyen ben kalbimdeki ateşin acısıyla nefes almak bile azap çektiriyor bana. Herkesin bir rengi vardır, benimki simsiyah. İçimdeki karanlık sevdiğim adamın ışığını söndürmesine izin veremem. Bunu yapmam lazım onu terk etmem, hatta kendimi yoketmeliyim. Kendime bunları hatırlatırken adımlarımı hızlandırdım.Yakında beni bulacağını biliyorum, onu hissediyorum. Uçurumun kıyısına geldiğimde kafamı kaldırıp gökyüzüne baktım.Gökyüzünün berraklığı tanrının son hediyesiydi sanki bana, yıldızlar ışıl ışıl parlıyordu. Karanlığım asla aydınlatılamazdı. Ben iki tarafada ait değilim, ne cennet ne cehennem.Ben Arafın kadim bir misafiriyim. Kendimi boşluğa bırakmadan önce onu gördüm, yavaşça fısıldadım. '' Seni seviyorum''.. Adımı son kez acı haykırışında duydum sevdiğim adamın dudaklarından.. ''ARORA!!''

Cehennemin efendisi ya da cennetin masum ruhlarından biri olabilirdi. Basit insan olmayı tercih edebilirdi. Çok can almış, çok günaha girmişti. Babası olan Şeytan'ın, bir insanın ve bir meleğin kanını taşırken, kendi kanının akacağını hiç hesaba katmamıştı. Şeytan'ın Gölgesi'nin ellerinde kala kala aşkın kanı kalmıştı... Ne hasta bekler sabahı, Ne taze ölüyü mezar. Ne de şeytan, bir günahı, Seni beklediğim kadar. -N.Fazıl

"Dahası sen bir rüyasın," dedi çocuk, "neden kendine yardım etmeyi denemiyorsun?" Emily herkes kadar sıradan biri olduğunu düşünüyordu. Herkes kadar sıkıcı ve alışılagelmiş bir adı, sürekli rastlayabileceğiniz türden bir görünüşü ve bisiklet sürmek gibi yavan hobileri vardı. Ne var ki bu genç kız bir gece yarısı yatağından zıplayarak uyandığında hiçbir şeyin bir daha asla aynı olmayacağından habersizdi. O artık kendini uykuların çok ötesinde ve hayallerin ulaşamayacağı kadar muhteşem bir dünyada bulmuştu. Fakat Emily'nin bu rüyadan uyanıp hiçbir şeyin göründüğü kadar harika olmadığını fark etmesi uzun sürmeyecekti. "Hayatlarımızı bir rüyayla karşılaştıranlar haklıymış. Uyanık uyuyor, ve uykuda uyanıyormuşuz." -Montaigne