Günün sonunda yine başladığımız yere dönmüştük. O bir kaldırım kenarında otururken ben yine tam yamacına çökmüş, yeri izliyordum. "Biliyor musun," dedi rastgele bir konuya dalacağını belli ederek. Kafamı çevirip yüzüne baktığımda gözleri gözlerimi bekliyormuş gibi yine o parıltıyı gördüm. "Neyi?" Diye sordum kısık sesimle. "Bir süre sonra bana sorduğun her sorunun yanıtı sendin." Anlamsızca ona baktığımda bakışlarını benden kaçırıp önüne baktı. "Bir keresinde sevdiğinin gözlerini nasıl anlatırdın diye sormuştun bana, uzun uzun anlattığımda aklımda yalnızca senin gözlerin vardı. Nedenini hiç bilmiyordum ya da sorgulamak o aralar işime gelmiyordu. Bir defasında en sevdiğim rengi sordun. Düşünmeden yine gözlerin geldi aklıma ve kahverengi deyiverdim. Bana ne dediğini hatırlıyor musun?" Sonlara doğru başını bana çevirip merakla baktığında yutkundum. Söylediği sözler çok aniydi. Fazla beklenmedik ve... Ve fazla dürüst. "Hatırlamıyorum." Dedim bende birkaç dakikanın ardından sessizlikten rahatsız olarak. Yanından kalkıp gidecekken bileğimden tutmasıyla tekrar yanına oturdum. Sinirli bir şekilde ona bakarken o yüzümün her yanını inceliyordu. "Bana demiştin ki kahverenginin nesini seviyorsun, dümdüz renk işte. Ve bende sana dedim ki..." "Kahverenginin de derin anlamları varmış, yeni yeni idrak edebildim." Diye cümlesini tamamladığımda yüzünde bir şeylerin aydınlandığını hissettim. Bakışlarımı ondan kaçırdığımda devam ettim. "Toprağın en derin kaybını taşır gibi bir havası var bu rengin, bir hüznü, derinlere gömdüğü bir yarası var gibi bir renk, bakarken kaybolup toprağına gömülmek istediğim. Belki bir yudum içsem 40 yıl hatrı kalsın diye secdeye kapanacağım kadar..." Devamını getiremedim. Yutkunduğumda boğazımdan ciğerime kadar titrediğimi hissettim. "Güzel." Diye tamamladı cümlemi. "Öyles

Lapis Yayınları aracılığıyla kitap olmuştur ✨🧡🖤 ... Ceviz Ağacı Mahallesi'nin gölgesi bahar ayında yeryüzüne dokunurken içerisinde bulunan yaşantılar da birbirlerine dokundu. Sıcacık insanların sıcacık mahallesine ve oradan da evlerinin içine misafir olduğumda çok küçüktüm ama anımsıyorum, çocuksu mutluluğum o kadar gerçekti ki içim içime sığmıyordu. Sonra büyüdüm ve onlara dahil oldum, onlara karıştım ve Ceviz Ağacı Mahallesi'ndeki ağaçların şekline girdim. Aşk bir diken gibi tırmandığım ağaçların dallarından tenime doğru uzanıp bedenimi baştan sonra doğru keserken gözlerimdeki sıcak yaşları yeryüzüne davet ediyordum. Aşık olacak kadar büyümüş, aşka düşecek kadar sersemdim. Ama mutluydum, Ceviz Ağacı demek mutluluk demekti. Ceviz ağacı demek buralarda, tepesindeki çalıkuşu demekti. Ve ben... Kızıl Çalıkuşu'ydum. .... Onların aşkı dillendirilemeyen bir lanet gibi içlerinde dağlanırken mahalleye düşen yağmur damlalarına arkadaşlık etti. Sonra mahallenin açık pencerelerinin birinden usulca bir şarkı yükseldi ve Ceviz Ağacı'na yayıldı. "O gözler bana eskisinden yabancı, Gönlümdeki bu sevda hiç bitmeyen bir acı." ... Bu isimle yazılan ilk kurgudur. Kapak için birkadehsevgi-'ye teşekkürler. Tüm Hakları Saklıdır, kurgu tamamen yazara aittir ve çalıntı durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Sakin ol, Açe." Kadife gibi sesi aramızda kıvrıldı, tenim uyuştu. Açe. Bana sadece annem öyle seslenirdi. "Bana öyle seslenme." Sesim güçlü çıkmamıştı. "Neden?" Aksanını duyabiliyordum. "Kimse bana öyle seslenmez," dedim yalan söyleyerek. Dolgun dudakları kıvrıldı, gözlerinde anlam veremedim bir duygu geçti. "Ben kimse değilim."

1974 Türkiye'sinde Yunan bir aile olarak yaşamak çok zordu. Özellikle, kendilerinden nefret eden komşuları ve fanatik abisi arasında kalan Nico için hayat en zor seviyeye ulaşmıştı. Bunca nefretin içinde, naif bir duygu olan aşk hayat bulabilir miydi?

-TAMAMLANDI- "Bu dünya ikimize dar solcu." soğuk metal alnıma dayandığında geriye çekilmek yerine elimi namlunun üzerine koyup biraz daha bastırdım. "Desene o halde, birimize çok yazık olacak."

Korel Demirel, karanlık bir adamdı. Ölümcül zekâsı onu son derece tehlikeli birisi yaparken, bencilliği ve acımasızlığı bunu körüklüyordu. Hayatında zaaflara yer vermezdi. Klasik bir mafya babası tanımına kesinlikle uyuyordu. Ta ki, bir gece yarısı onu özel numaradan işleten deli dolu, tatlı bir çocuğa kadar. •eşcinsel bir kurgudur.

Kara gözleri derin bir girdaptı ve ben içine sürükleniyordum. Ezel Kara Aslan'ın ismi gibi kara gözleri üzerimde olduğu sürece de sürüklenmeye devam edecektim... Her şey örgüt lideri Ezel Kara Aslan'ın, yeraltı dövüşçüsü olan Demir Ak'la çalışmak istemesi üzerine başlamıştı... !!!Kitaptaki olaylar ve karakterler gerçeğe dayanmamaktadır. Tümü hayal ürünüdür.

Venüs'ün kitabıdır, o dönene kadar bu hesapta geçici olarak bulunmaktadır.

Venüs'ün kitabıdır, o dönene kadar bu hesapta geçici olarak bulunmaktadır.

|Tamamlandı.| Ölüme mahkum edilmiş tehlikeli bir katille, onu korumak için görevlendirilen sat komandosunun hikayesi. eşcinsel bir kurgudur.