Bir Sedat Zaloğlu hikayesi Not: Şiddet ve küfür içerir." Tüm hakları saklıdır. Kurgu farklıdır. Hikayenin çalınması ve aynı konuyla kitap yazılması halinde yasal işlem başlatılacaktır. "2019"

💫 Annesi kendisini doğururken öldüğü için babasından her gün dayak yiyen, kendisine atılan suçta ölümü bekleyen yorgun bir kadın.💫 💫 Kardeşini öldürdügünü sandığı kadından intikamını almak isteyen, intikam alırken de aşık olan bir adam.💫 ✖️Hikayemin kurgusu bana aittir. Çalınma söz konusu olursa yasal işlemlere başvurmaktan sakınmam.✖️ ♥️Herkese iyi okumalar dilerim.....♥️ 🦋Ceren YÜCE 🦋 ~Kesit~ --------------- ✨"Sıla sorun ne?" diyen ses ile arkamı zar zor döndüm. Karşımda ki gözlerin gerçek olduğuna inanmak için en dibine baktım. Koyu siyah gözlerinde bir hiçlik vardı. "Hanımefendi Bora Bey ile görüşmek istiyor ama randavusu yok." diyen kadının sesleri kulaklarımda yankılanırken vücudumda ki ağrıya teslim olup yere kapaklandım. Sonrası karanlıktı.✨

İç anadolunun küçük bir kasabasına doğru , hükümete isyan eden bir anarşiyle yapacağı röportaj için yola çıkan ülkenin en önemli gazetecisi Hakan.. Kadınların ötekileştirildiği bir köyde babasız büyüyen ,horlanan aşağılanan buna rağmen dimdik durmayı başaran Atiye... Bu iki insanı karşılaştıran yağmurlu bir gece, köylülerin her şeyi yanlış anlaması ve bu isteksiz iki genci birbirine bağlayan bir düğün. Bu düğün sadece iki kişi arasında değil. Hakan'ı İstanbul'da bekleyen 7 yıllık nişanlısı Bade'yi de içine alacak olaylar girdabı. Bu hikaye de bir kız çocuğunun ayakta kalma savaşı , kendine bir kimlik edinme davası, aşkı , imkansızı , dostluğunu bulacaksınız.

"Tamda nişan günümde aklımı karıştırmak istedin belli ki ama olmaz. Sen benim kız kardeşim gibisin, bebekliğini biliyorum. Unut beni." "Bak Mihri, annene - babana hürmetim sonsuz ama sen artık haddi aştın." "Kendini bana nasıl yakıştırırsın. Haddini bil çizgini koru. Defol gözümün önünden." Gereği düşünüldü 'Sanığın, hava koşulları göz önünde bulundurularak...' '15 yıl 8 ay tutuklu yargılanmak üzere...' Hiç bir şey duymuyordu, hiç bir şey umrunda değildi. İstemeden olmuştu. Yeşil gözlerini kendisine bakan, katil diye haykıran adama kaldırdı. 'Doğmamış çocuğumun sevdiğim kadının katilisin. Seni yaşarken öldüreceğim.' asla unutmayacaktı bu sözleri. Annesine babasına bile veda edemeden ciğerinin yangınıyla birlikte kapandı parmaklıklar yüzüne. Yeni evine yani koğuşa hoş gelmişti. O artık bir mahkumdu.

Odaya bu sefer kapıyı çalarak girdim ama bir işe yaramadı. Gördüğüm manzara, yine beni intihara sürükleyecek türdendi. Canan, Mehmet Bey'in saçına yapışmış, Mehmet Bey , Canan'ın belinden çekiştirirken " bırak beni " diye bağırıyor. Yavuz Bey ise ... Ah Yavuz . Adını söylemek bile beni mest ediyor. Masada oturmuş, başını ellerinin arasına sıkıştırmış, derin nefesler alıyor . Nasıl bu hale geldiklerini kafamda canlandıramıyorum. Canan'ı tutmaya çalışıyorum ama nafile . "Canan, bıraksana adamı. " " Asla. Bu portakal önce benden özür dileyecek !" Adamın canı yanıyor olmalı, suratı domates kadar kırmızı. " Kızım, bak canını yakacağım. Bırak saçımı bırak. " " YETERRR! Kesin artık . Çocuk musunuz ? Delirttiniz beni be. " dedi Yavuz Bey. Gerçekten delirmiş gibi bakıyordu sonra bana döndü. Evet bana . " Sizinle biraz konuşabilir miyiz ? Anlaşılan bunu ikimizden başka yapacak kimse yok . " Şimdi de ben derin bir nefes alıyorum. Konuşalım ama konuşmaya değer bir konu olsun bir tanem. Nevresim takımımızın rengi gibi ...

Benimle yalnız kaldığı ilk anda hesap soracağını sanırken o bambaşka bir şey yaptı. Uzandı, tek seferde kendine çekti beni. Göğsüne sığmamı sağlarken yüreğini yüreğime geçirmek istercesine sıkıca sarıldı. Kanlı ellerim havada kalırken hasreti olduğum kokusuna sarılmamı istercesine sarıldı. Sarılmamalıydı. Yüreğim yuvasından koparılmış bir kuşun feryadıyla atarken geri çekildim. Bu da yetmedi. Gözlerine bakamadığım dakikalarda "Bırak!" dedim onu bitirmek isteyerek. Dikkatli bakışları üzerimde dolanırken geri çekildi. Birkaç dakika öylece durdu. Uzun uzun seyretti, varlığımdan emin olmaya çalıştı. Bir göz kırpışını bile vakit kaybı saydığı dakikalarda "Yüzüme bak!" dedi kısık sesiyle. Bakışları bedenimin her zerresinde dolanırken devam etti. "Gözlerime bak Mihre..." Titrek bir mum ışığının aydınlattığı sesi yeniden ulaştı bana. "Bak ki hayal olmadığına emin olayım ..." © Tüm Hakları Saklıdır kopyalanamaz, alıntı yapılamaz, başka yerlerde kullanılamaz. ❕ Wattpad üzerinde Nale ismiyle yayınlanan ilk hikayedir.

Kalbim gümbür gümbür atıyor, göğsüm hızlı hızlı yükselip alçalıyorken nefes nefese geriye attım başımı. Kapıya yasladığım başımı ona yer açmak ister gibi sola eğdim, "Kızgınım sana." dedim kulağıma yabancı gelen arzulu bir sesle. Boynumdaki dudaklarına dişleri de katıldı o sırada. Boynumdaki ince deriyi dişleriyle çekiştirdiğinde nefesim kesildi ufak bir an. "Biliyorum," diye homurdandı boğukça. "Ben de kızgınım kendime." Hemen sonra yarım bıraktığı işe geri dönüp bu kez boynumun diğer tarafına gömdü başını. Hiç itirazsız ona ayak uydurdum, ben de aksi yöne doğru yatırdım başımı. Bunlar sonra da konuşulurdu. Önemli olan şu andı. Şu an burada, yanımdaydı ve bu her şeye değerdi... *** Not: Bu hikâye adından da anlaşılacağı üzere Adelya'nın etrafında dönen ve sabır isteyen bir kurgudur. ERKEK BAŞROL ENDEKSLİ BİR HİKÂYE DEĞİLDİR. Bunun bilinciyle hikâyeyi okumanız tavsiye edilir, bahsi geçen her erkek karaktere 'başrol erkek' gözüyle bakmamanız önemle rica olunur. Lütfen 5. bölümde öpüşme, 7. bölümde sevişme, 10. bölümde evlenip türlü kaoslar sonrası ayrılıp ayrılıp birleşme beklemeyin... -Hikâye boyunca yer yer yetişkin içerik olacaktır. -Hikâye tamamiyle şahsıma aittir. Çalıntı durumlarında gereken hukukî işlem uygulanacaktır.

Merdivenleri çıkarken söylenmesi ile sesli kıkırdadım. Evin kapısına geldiğini anahtar ile açmaya çalışmasından anladım. Dizine koyduğu kalçam ile içimdeki kan hızını arttırdı. Ona temas etmek isteyen yanıma dur diyemiyordum. Alkol yüzünden! Eve girip kapıyı sert biçimde kapattı. Umursamadım. Kolumu omzundan okşayarak çıkardım ve geri boynuna doladım. Dudaklarım boynuna dokunurken kendime hakim olamayarak öptüm. "Siktir! Kızım ne yapıyorsun sen?" "Kokun çok güzel!" Ne yaptığımı, ne dediğimi bilsem yapmazdım da söylemezdim de! Belimdeki eli sıkılaşarak beni bir odaya götürdü. Yatağı görmem ile sevinçle gülümsedim. Çift kişilik yatağa beni bıraktığında derin bir nefes aldığını duydum.

0555*****69: Merhaba komiserim 0555*****69: Rahatsız ediyorum ama bir maruzatım olacaktı 0555*****69: Kalbimi çaldın ve lütfen geri getirir misin? 0555*****69: Haa...İlle de getirmem diyeceksen lütfen sen de kalbini bana ver ve ödeşmiş olalım 0555*****69: Aksi halde mesleğinle hiç uyuşmayacak bir suçtan tutuklanabilirsin Dünya'm: Af buyur bacım, ne diyorsun sen? 0555*****69: Ya ama ne bacısı yaa : : : ❗️YETİŞKİN İÇERİK VARDIR. RAHATSIZ OLACAK OLANLAR LÜTFEN BUNUN FARKINDALIĞIYLA OKUSUN Başlangıç tarihimiz: 19.06.21

Bir tarafta şizofren ve uyuşturucu bağımlısı bir annenin yanında, sevgisiz büyümüş Süveyda. Diğer tarafta aile sıcaklığını, sevgiyi ve şefkati sonuna kadar tatmış ve şımartılmış Dilay. 17 yıldır yaşadıkları hayatların aslında kendilerine ait olmadığını öğrenirlerse? ............ 17 yıl önce bugün doğmuştu Süveyda. 17 yıl önce bugün yalnızlığa terk edilmiş, tek başına bırakılmıştı, tıpkı şimdi olduğu gibi. Doğduğunda annesinin kucağına alıp sarmak istemediği o küçük bebek büyümüştü. Büyümüştü evet ama sadece bedenen. Ruhu hala kimsenin kollarında sarıp sarmalanmamış o bebekti Süveyda. Bakışlarını tekrar yanan muma indirip gözlerini kapayıp her sene dilediği şeyi tekrar diledi sesli bir şekilde. İçinden dilemsine gerek yoktu, onu zaten kimse duymuyordu. Sevilmek istiyorum... ............ Süveyda ve Çağlar ailesinin bazen hüzünlü, bazen mutlu bazende kaos ve aksiyonlu hayat hikayelerini okumak istiyorsanız, Kitabıma Hoşgeldiniz❤ ▪︎09/01/2022▪︎