გაფრთხილება! მართალია ჩემს მოთხრობაში მიმდინარე მოვლენები რეალობასთან შეუსაბამოა,მაგრამ მასში არსებული პერსონაჟები ჩემთვის ნამდვილები არიან და როგორც ნამდვილ ადამიანებს შეეფერებათ ისინიც დაუშვებენ შეცდომებს.ნუ მოსთხოვთ ჩემს პერსონაჟებს რომ იყვნენ უნაკლოები ,რადგან უნაკლო არავინაა.თუ ეს არ მოგწონთ ჩემს მოთხრობას ნუ წაიკითხავთ. ყველას ცხოვრებაში არსებობს რაღაც მომენტი ,რომელიც ცვლის ყველაფერს შენს გარშემო,ცვლის შენს შეხედულებებს ,შენს ინტერესებს და ამასთან ერთად გცვლის შენ. ეს მომენტი კი ჩემს ცხოვრებაში დიდი ხნის წინად დადგა. მგელი მთვარის პირმშოა,ის მისი მაობლისგან სამუდამოდ დალოცვილია ,მაგრამ ,სამწუხაროდ,ამავდროულად მოშობელმა დედამ ის სამარადისოდ დასწყევლა...

-მოგწონს?- სერიოზული ტონით მკითხა. -უკაცრავად?- გულის ცემა კვლავ აჩქარდა. -გიყვარს როცა კითხვას ორჯერ გიმეორებენ თუ მართლა არ გესმის? ჩამეცინა, -რატო მეკითხები? მეგონა საქმე გქონდა. -მოგწონს თუ იწონებ?- წინ ერთი ნაბიჯი გადმოდგა, მე ერთი ნაბიჯით უკან წავედი და ჩემდა უნებურად ეზოს გალავანს ზურგით მივეყრდენი. -მიპასუხე- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოიტანა ჩემთან, გაბედული რომ ვყოფილიყავი აუცილებლად ვაკოცებდი, თითქოს მთელი ორგანიზმი მთხოვდა ამის გაკეთებას. -კი. -კი რა? -კი მომწონს. ეს ვუთხარი და ერთი ხელით, ჩემი სახის გვერდით, კედელს მიეყრდნო. -საერთოდ რატომ მეკითხები ამას? -ჩემი რომ ყოფილიყავი,- სახე კიდევ უფრო ახლოს მოწია - მარტო არ გაგიშვებდი,არავისთან ერთად და არ აქვს მნიშვნელობა რა საქმეზე დასალაპარაკებლად.

"Completed" გოგონა,რომელსაც ყურადღება და სითბო სჭირდება. უხასიათო და ამპარტავანი.. მოახერხებს კი ახალგაზრდა,სიმპათიური ბიჭი მის შეცვლას?