Maya'nın monoton giden hayatı arkadaşlarının küçük bir şakasıyla değişir. Bu şaka sadece okula geç kalmasına sebep olmuş gibi görünsede sonuçları çok farklı olmuştur. Bir seçim yapmak zorunda bırakılmıştır. Hayalleri mi hayatı mı? ***** NOT: Bunun sadece bir kurgu olduğunu unutmayınız :)) Yayımlanma Tarihi: 26 Haziran 2016

Anonim olarak girdi hayatına,bakalım hayatından çıkacak mı onunda¿?

Anonim'cik: Adisin ! Çağrı: Biliyorum Anonim'cik: Şerefsizsin ! Çağrı: Biliyorum Anonim'cik: Egolu düşüncesizsin Çağrı: Biliyorum Çağrı: Fakat gerçekten seni bu derece üzdüğümü bilmiyordum. Anonim'cik: Hayır Çağrı, Anonim'cik: Biliyordun.... --- KONU VB. HER ŞEY BANA AİTTİR. HERHANGİ BİR (Ç)ALIM SÖZ KONUSU DEĞİLDİR. Texting serisi 1. #gençkurgu '9' (1 kasım 2020) #aşkacısı '1' (22 aralık 2020) #gençkızedebiyatı '4' (22 aralık 2020) #texting '5' (31 aralık 2020)

Anonim: Naber? Doruk: Kimsiniz? Anonim: Ben mi? Doruk: Yok eben? Anonim: Ebemin adı Nurgül. Anonim: Hey yazsana Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Niye ya gıcık işte? Bu kullanıcıya artık mesaj atamazsınız. Anonim: Salak domates 🍅. Doruk : Domates mi gerçekten mi? Anonim: Evet çünkü basket oynarken, terleyince,kızınca ve ağlayınca yüzün kızarıyor ve aynı domatese benziyorsun. Ama ben senin bu halinden hoşlanıyorum. Sen benim domatesimsin. ••

Bilinmeyen Bir Kadının Mektubu, ilk kez 1922'de yayınlanan, Stefan Zweig tarafından yazılan uzun öykü. Mektup biçiminde yazılan eser, ünlü bir yazarın hatırlamadığı bir kadından aldığı mektuptan oluşuyor.

" Atatürk'ün Hatayı istediği kadar istiyorum seni" " Ve Atatürk'ün Hatayı aldığı gibi alacağım"

Y: küsme ama (16.20) küsersen üzülürüm (16.21) üzülürsem sana dadanırım (16.21) her türlü senden başka bir yere gidemiyorum yahu (16.21)

Ceyla: Ben istemiyorum hocam yapamam. Tiyatrocu: İtiraz istemiyorum. Tiyatrocu: Bu sahnenin Juliet'i sensin. Kerem: Ben bunu mu öpücem şimdi? Nihat: Acaba hangisi ilk önce insana dönüşecek. *KÜFÜR İÇERİR*

bilinmeyen:Salyangozların neden dört tane burnu vardır? aslım:Senin ne b.k olduğunu koklayabilmek için *Tamamlandı*

[tamamlandı - 15.12.19] Her şey gecenin üçünde Whatsapp'dan gelen bir mesajla başladı. 055.....: *Fotoğraf. (03:00) 055.....: Şşşt yavru, hepsi senin mi? (03:00) ~ Yaşlı gözlerle izledi beni. Gözlerim, eminim ki onun güzel gözleri kadar kızarmıştı. Burnu kıpkırmızıydı, dudaklarımı burnuna bastırırken saçlarını okşadım usulca. Saçlarındaki elerimi tuttu ve avuç içimi öptü. Yeni bir hıçkırık koyverirken dudaklarımdan ne yapacağımı bilemedim. Gidiyordum ve o, avuç içlerimi öpüyordu amansızca. Gözlerime baktı uzun bir süre, dudaklarını yaladı ve birkaç küçük mırıldı çıkartı. "Gittiğin için özür dilerim, oysa ki gitmemen için her şeyi yaptığımı düşünüyordum. Yapamamışım, yalvarırım affet." Kalbim onun kamçılı sözleriyle ezilirken bu sözlerin beni kırmak için olmadığının bilincindeydim. Sakince geri çekildim ve son bir kez daha baktım kalbimi yakıp kavurtan bu adama. Çaresizdi, belki de benden bile çaresizdi. Bizi bu hâle sokan annesine küfürler ettim en derinlerden. Kendimi geçtim canım olan oğlunu, bu duruma sokabildiği için nefret ettim anneliğinden. Gözleri, hâlâ etkisi tam anlamıyla geçmemiş olan norkoz ile tekrardan kapanırken fısıldadı. "Bu bir kabus ve uyandığımda yanımda olacaksın. Biliyorum, sen beni bırakmazsın." Bıraktım, ben onu o sözlerine rağmen bıraktım. ©2018 | beatricemutsuz yirmi yedi nisan