Byun Baekhyun, emniyet merkezinin tek psikoloğuydu ve aramızda birkaç bakışma ve tatsız tartışma dışında bir şey geçmemişti. O ufacık boyu, cılız vücuduyla tüm emniyeti çileden çıkarabilecek kabiliyete sahipti kendisi. Ancak hepsi buydu, benden iki yaş küçüktü, yirmi altı yaşında bir klinik psikolog olduğu dışında hiçbir şey bilmiyordum.

Çilekli sütümle aynı yerimdeyim yine. İnsanlar beni görmeye alışmıştı artık. Tıpkı onun söylediği gibi. Her gün aynı yerimde onu görmek için bekliyorum. * İçkiye alıştım mı? Ya da artık üstüne kusamayacağım için mi sakin midem? Sanki artık acın, uyuşturmadan aklımdan çıkmayacak gibi. * "Bana Channie diyor ki desene. Bekle de, sabırlı ol de. Oyunumuz buydu. Başarırsam senin hakkında en merak ettiğim şeyi söyle bana. Başarırsam sormama izin ver. Çünkü bilmediğim yalnızca bu kaldı. Ne zaman döneceksin?"

Prens Chanyeol nereden bilebilirdi, gökyüzünde her gece izlediği yıldızların kendi ayağına geleceğini?

-Psycho Psychiatrist- Yazar: Gintoki Çift: BaekYeol *Tanıtım* Yıllarca kendi deliliği için çabalayan psikiyatr olmayı seçmiş bir Chanyeol ve geceleri bar da gündüzleri ise kütüphanede çalışan kendi psikiyatrını içinde kurmuş bir Baekhyun. İnsan kendi hastalığının belirtilerini başkalarında arardı.Doğru.Chanyeol de bunu yapıyordu.Neredeyse her gün gördüğü yüzü çözmeye çalışıyordu.İçine anlamlandıramadığı bir sıkıntı düştüğü sırada etrafında ki herkes o midesini bulandıran yüze sahip oluyordu. Kendi deliliğini başkasında da bulmayı amaçlıyordu.Zekasının ve yakışıklığının farkında olan; egoist, kendini beğenmiş ve sadist görünümünün altında korkak, paranoyak, saf bir kişilik yatan Chanyeol bu kişiliğine ulaşabilecek miydi? Peki ya Baekhyun? Parlak zekası ve yumuşacık kalbiyle Chanyeol’e yardım edecek miydi? Chanyeol Baekhyun’u hayatına dahil edebilecek miydi? Kurbanı o mu olacaktı?

Günlüğüme hoşgeldiniz!

"Bildiğim kadarıyla kimsenin altına kolay kolay girmezmişsin Baekhyun. Ne kadar ödemem gerekiyor seni şurada domaltıp becermem için? Kaç kişi başarabildi peki bunu?" Bu sefer ben güldüm. "Beni sinirlendirme, yoksa seni tam şu anda fena hale getiririm." Gözleri gözlerimdeydi, sırıtışı hala yerinde, dudakları aralık, kızaran teniyle bile güzeldi. Ona yaslanmış bedenimden faydalanıp, kendini bana sürttü. Kendini sürttüğü yetmezmiş gibi ellerini pantolonumdan içeriye soktu. İradem elimden kaçmak üzereydi. Dokunduğu yerleri yakıyormuş gibi hissetmem beni birkaç saniyeliğine şaşırttı. "Elinden geleni yap, Chanyeol. Yapabiliyorsan mahvet beni. Bu seferlik benden olsun."

Baekhyun tüm riskleri göze alıp evini terk ederken bir gram bile pişmanlık hissi duymadı ancak bir kaçış olarak gördüğü o küçük şehirde işler beklediği gibi gitmedi. Takip ediliyordu, biri evine giriyor, eşyalarını karıştırıyor, ona tuhaf mesajlar gönderiyor ve arayıp çığlıklar dinletiyordu. Tüm bunlara rağmen ortada bir kanıt yoktu, sapığı kurnaz ve bir o kadar da acımasız bir şeytandı.

Byun Baekhyun'un tek suçu, katiline âşık olmaktı.

zamanında ihanetle ayrılmış bir ekip yeniden büyük bir soygun için bir araya geliyor, bu soygun sonunda yeni bir ihanet yarası mı açılacak yoksa açılmış olan ihanet yarasına dikiş mi atılacak? mahşerin dört atlısı|cbsj