Kiedy byłam małą sknerą, Chciałam książki pisać, historię tę wam streszczę. Powieści, trylogie - sama nie wiem co jeszcze. I nie mam pojęcia co mnie popchnęło do miejsca, w którym jestem. Być może śmierci tchnienie, być może zza okna świerszcze. Ale lubię to miejsce, choć nie stwierdzę co dokładnie tutaj robię, Dzięki temu miejscu, Zakochałam się w sobie. To ja, Komarek i moja poetycka biografia, która odsłania mą szkarłatną duszę przed wami. Dziękuję.

poezja lotów Ikara ale tych słono-morskich "[...]myśl człeka Zrazu wiele ma krasy, lecz gdy się rozsypie W garść spaczonych wyrazów, które znów poszczypie Pióro zatrutym żądłem - i tak porozwleka Po bladych stepach księgi - coż z tej pastwy gadu Zostanie powabnego?..." ~C.K. Norwid *** rysunek Brunona Schulza "Dwie kobiety i klęczący mężczyzna", 1929 r.

słowa

Moje wiersze. O wszystkim. Od życia, przez wojnę, miłość, przyjaźń, szczęście, smutek, do Boga i rzeczy ostatecznych. *** Okładkę wykonała @PopsutyKran

Słowa są jak nuty, które układają się na pięciolini życia...

moja drobna poezja, skutek szaleństwa od 2020 okładkę wykonała @philokalia-

Pseudowiersze, na smutno i na wesoło (chociaż bardziej to pierwsze). O emocjach, o świecie i subiektywnej wizji jego postrzegania.