... Ama tahmin etmek istemeyeceğim bir şey oldu. O, duymak istemediğim şeyleri, yalan sandığım kelimeleri doğruladı. Ona inanmak istediğim her saniye boğazımda düğümlendi, gözlerime doldu. jeon jungkook-park chaeyoung fanfic.

"Her şeyi ama her şeyi denedim fakat hiçbir şey yolunda gitmesi gerektiği gibi gitmiyor. Delilik ve duygusuzluğun arasında, içimde iyiye dair hiçbir şey kalmamış gibi görünüyor." - Anson Seabra, Broken [park chaeyoung × jeon jeongguk] • 010219 [düzenlendi] rosekook #6 - 260219

𝙟.𝙟𝙜𝙜𝙪𝙠: 𝖳𝖺𝗇𝗋ı𝖼̧𝖺 𝗈𝗅𝗆𝖺 𝗂𝗁𝗍𝗂𝗆𝖺𝗅𝗂𝗇 𝗏𝖺𝗋 𝗆ı? 𝖡𝖾𝗇𝗂𝗆 𝗍𝖺𝗇𝗋ı𝖼̧𝖺𝗆. [Okumayın derim ama yinede siz bilirsiniz :)]

❝Beni sevmek çok da zor değil, sadece şimdiki gibi sımsıkı sarılsan yeter. Seni sevmek çok da zor değil, biraz daha gülümseyip seninle daha çok ilgilenirsem. Birbirimizi sevmemiz çok da zor değil, her seferinde ilk günkü gibi bakarsak birbirimize.❞ - Roy Kim, Only Then [park chaeyoung × jeon jeongguk] • 250419

ve o gökyüzünün parlak yıldızları altında insanları büyüleyen sesin piyanonun başında söylediği son cümle küçücük kız çocuğunun uykuya dalmadan önce mırıldandığı söz ile aynı oldu. "bu gecelerden birinde yeniden buluşalım." - jungkook×rosé fanfiction. »31032019

beni değil j, bizi hatırla.

"Seni gerçekten sevmiştim Roseanne" -LX

Yirmi bir yaşındaki Rosé başına gelen trajediler yüzünden içinde bulunmak zorunda kaldığı hayatı reddedince ilk bulduğu uçak biletiyle Amerika'ya gider ve sonu olmayan, varış noktasını kendisinin bile bilmediği bir otobüs yolculuğuna çıkar. Çıktığı bu kendini yeniden keşfetme yolculuğunda, tıpkı kendisi gibi ruhunun sınırlarını keşfetmek isteyen birisi olan Jeon Jungkook adında bir yabancıyla tanışır. Jungkook yolculukları esnasında Rosé'ye kimseye bağlı kalmadan, içinden geldiği gibi yaşama, en derin ve kuytu arzularına teslim olma sanatını öğretir. Jungkook ✗ Rosé #RoséKook 1 • 11.07.19

kim jennie - park jimin "Sanki," derin bir soluğun kestiği cümlede oluk oluk tökezlemenin, belki biraz da bocalamanın parmak izleri süzülüyordu. Eli bileğimi iyice kavrıyor, kuvvetli tutuşu cılız ruhumun canını yakıyordu. Nefesi ateşi titretirken, içimde ki yangına odun atıyor, harlanıp büyüyen alevin gölgesi gözümü korkutuyor. Bir canavara bürünüp üzerime yürüyen gölgelerin esintisi aşınmış parkelerimden süzülüp ilişince, anca çığlıklarıma kulak verebiliyorum. Meğer canım, çok yanıyormuş. ... "Sanki, buz." ©whyunevah