"Mini mini bir kuş donmuştu, Pencereme konmuştu. Aldım onu içeriye, Cik cik cik cik ötsün diye. Pır pır ederken canlandı, Ellerim bak boş kaldı..." Acı acı fısıldadı küçük kız bunu: "Ellerim bak boş kaldı." Acı acı fısıldadı oğlan çocuğu bunu: "Ellerim bak boş kaldı." ~~~~~ Ben, Rüya Liya Elmas... İki ruha sahip bir bedenden oluşuyordum ben aslında. Rüya, mantıklı ve gerçekçi yanımdı. Liya ise duygusal ve çocuksu yanım. Ben Rüya'ydım ama Liya'yı yaşatıyordum. Çünkü Liya farklıydı, özeldi. Onu farklı kılan bir şey, daha doğrusu biri vardı ama aynı zamanda yoktu da. Bu da Liya'nın en acı gerçeğiydi. Liya, onun emanetiydi bana. O bakmıştı, o büyütmüştü Liya'yı. Sonra Liya'yla başbaşa kaldık. Onu herkesten gizleye gizleye büyütmeye bu sefer ben devam ettim. Herkesten sakına sakına... Sonra büyüdü. Büyüdük beraber. Liya ruhumda, çürümüş çilek ağaçlarının altında, pembe bir mezar kazdı kendine. O mezara gömdü bedenini. Rüya ise Liya'nın tam yanına siyah bir mezar kazdı kendine. O mezara gömdü ruhunu. Ölen Liya'nın bedenine karışmış Rüya'nın ruhuydu. Yaşayan ise Rüya'nın bedenine karışmış Liya'nın ruhu. ♤♤♤ Bu ona ilk yenilgim değildi ama ilk elvedamdı. Arkamı dönüp gitmeden önce dudaklarımı yanağına bastırdım. Bu ona kalbimden kopan son öpücüğümdü. Bir bakış attım eskiden bana kucak açan, aşkla bakan, gülümseyen ela gözlerine ve gülümsedim en derinden, en güzelinden. Bu ona veda ederken son bakışım, son gülücüğümdü. "Hoşça kal, Arat." Sonra hayallerimin ayaklarımın altında ezilirken attığı acı çığlıklarının senfonisi eşliğinde çekip gittim. ♤♤♤ "Rüzgar sen sarhoşsun. Ne dediğini bilmiyorsun." Elleriyle yanaklarımı kavradı ve dudaklarını dudaklarıma bastırmadan hemen önce konuştu: "Sen sar, ben hoş olurum sevgilim."

- O masum, hassas, kırılgan ve aynı zamanda ürkek... - O güçlü, tutkulu, cesur ve aynı zamanda acımasız... - O Simsiyah gözleriyle insanı yakıp kavuran - O Yemyeşil gözleriyle insanın canını acıtan... - O güzel... - O yakışıklı... -- Masumluğun ve Acımasızlığın hikayesini okumaya hazır mısınız? Tüm haklara saklıdır... ☆ ☆Acemi bir yazarın Wattpadde ilk hikayesidir. ☆

Sıradan birisini sevebilirdim. Öylesine sokaktan geçen birisine hayranlık duyabilirdim. Ya da herhangi birisine yakın olmak için her şeyi yapabilirdim. Birisini sevdigim için pişman olup üzülebilirdim. Ama ona olan aşkım bu kadar basit degildi. Onu sevdigim için hiç bir zaman pişman olmadım ya da üzülmedim. Ona olan hayranlığım öyle sokaktan geçen birisine olan gibi geçici degildi. Ya da sıradan birisine olan bir aşk kadar basit degil. Hiç bir aşk sıradan degildi aslında ama bir kere Toprak'ın kokusunu, gülüşünü, sesini duyduktan sonra, o gözlerinin ta içine baktıktan sonra hiç bir şey sıradan olmuyor, olamıyordu. Bir defa Toprak'ı gördükten sonra hiç bir şey sıradan olmuyordu. ******** O TOPRAK DEMİRKAN'dı basit liseli bir kızımı sevecekti? Kapagı yapan watpedbookcoverstr' a teşekkür ederim. Tüm hakları saklıdır. Çalıntı veya kopyalanma durumunda yasal işlem başlatılacaktır.

"Götür onu Serdar.Asya'yı hemen buradan götür."diye bağıran Karan'a gitmiyorum diyemeden belime sarılan el ile dünyam tersine dönerken tekrar yakalanmıştım. Serdar beni omzuna attığı gibi hızlı adımlarla yeniden arabaya yönelince ellerimle sırtına vurmaya başladım. Ağzıma geleni sayıp söverken kurtulma çabalarım boşa çıkıyordu.Arabaya varmamızla Serdar tarafından arka koltuğa fırlatıldıysam da onu itip çıkmaya çalıştığım anda duyduğum sözlerle neye uğradığımı şaşırdım. "Asla evlenemeyeceksiniz.Duydun mu lan beni?Kelebeğimi sadece ben koruyabilirim.Onun ihtiyacı olan tek insan benim.Sen ise sadece bir kuklasın.Onu bugün almama engel olan herkesi yok edeceğim gibi sende yok olacaksın Karan Karakurt.Bu günü iyi değerlerdir.Son günün olacak.Yarın ve bundan sonraki her günde küçük kelebeğim benim yanımda kalacak." ※※※ KARA İKİLEM hikayesinin 2.kitabıdır. ※※※ TÜM HAKLARI SAKLIDIR! 01.07.2016

Sen zaten ne zaman benim oldun ki? Gökten ayaklarımın önüne düştüğünde mi? Ilk kurdelalarımı taktığında mı? Mektuplarının yolunu gözlediğim günlerde mi? Dudaklarımı ilk seninkilerle mühürlediğim anda mı? Yoksa tüm varlığımı sana emanet edip ruhumu seninle paylaştığımda mı? Galiba herkesin beni kırıp döküp parçaladığı anlarda, en büyük tekmeyi atıp gittiğinde benimdin. Aslında tarih hiç benim olmamış birinin gidişine şahit oldu. İşte ozaman anladım ki sen zaten hiç benim olmamışsın. Birine ait olmak ve ondan gitmemek benim kaderimmiş. *** 45 yıl önce yarım kalmış bir kalp ağrısı şimdiki gençlerin geleceklerini etkiliyor. Geçmişte kalan artık geçmişte kalmıcak. Gelecek artık geçmişten bağımsız var olamıcak.

Kitap bitmiş bulunmakta fakat içime sinmeyen çok yer var bu yüzden boş bir zamanımda tarafımca düzenlenecektir. Yine de okumak isteyenler okuyabilir. (Okunmayacak kadar da kötü değil 😅) *** "Melek maskesi takmış şeytanların arasında şeytan maskesi takmış meleğim aslında." Küçük yaşta sebebini bilmediği ve asla öğrenemediği bir nedenden ötürü ailesi tarafından terk edilmiş, hayatın kirli tarafıyla daha ufak yaşta tanışmış bir kız çocuğuydu. Başına gelen onca acı şeye rağmen hayatta dik durmaya çalışmış fakat sürekli geçmişle yüzleşmesi gerekmişti. Bu geçmiş oldukça kanlı ve ızdırap dolu bir geçmişti. Yeşil gözlere sahip bir geçmiş. Tabi bir de şuan yaşadığı zaman vardı. Şuan yaşadığı zamana neden dahil olduğunu anlamadığı insanlar. Başına sürekli bela açan, kendi açtığı belaları da sürekli temizleyen. Ki özellikle içlerinden biri bedenine,ruhuna, mantığına hatta belki de kalbine oldukça bela biriydi. Lakin kızın kalbi yasaklı bir bölge idi. Kimsenin adım atamayacağı mayınlarla dolu, adım atanın eninde sonunda öleceği. Çevresi buzlarla çevrilmiş, içi olabildiğince acıyla doldurulmuş bir bölge. ©Tüm hakları saklıdır.

Hayalini bile kurmak imkansızken şimdi sahip olduğu tek şey imkansızlıklarıydı. Tutkuyla bağlı olduğu bir şey vardı. Belki de imkansız dediği tek şey. Şimdi ona sahip miydi gerçekten? +18 içerikler mevcuttur.

İki yanlıştık biz. Olmayacak şeyler yaşamış ve umulmayacak hatalar yapmıştık. Baştan sona yanlışlara bulanmışken doğru yolu bulabilir miydik? Gözlerimdeki akan yaş ruhumun derinliklerin de birikiyordu. Onu kırmak istemiyordum ama başka bir seçeneğim de yoktu. "Seni istemiyorum Alkan!" Kızaran gözleri acıyla yoğunlaştı. "Ama ben seni istiyorum." Başımı iki yana salladım. Kabul etmek istemiyordu. "Ben başka birisine aşığım. Yanlışız biz. Unut beni." Hırsla beni kendisine çekti ve sıkıca sarıldı. Yavaş bir şekilde kulağıma doğru fısıldadı. "Bu saatten sonra bana aşıksın."

Küfür, yetişkin içerik ve rahatsız edici sahneler içerir. ''Sevgilinin evinde, sevgilinin koltuğunda...'' der demez, titremelerim olsa da onun boğuk sesini pür dikkat, en tahrik edici melodileri dinler gibi dinlemeye devam ettim. ''Benim için bana geldin.'' dudaklarını kasıklarıma yasladığı gibi beni kana kana içmeye başladığında bu görüntü karşısında karnımı içime çekerek koltuğun başına tutundum. Kelimeleri beni bir bıçak gibi yaralarken, dili içimdeki yakıcı darbelere son verdi. Dişlerini tenimden çekerek gözlerimin içine baka baka dudaklarını yaladı. ''Sana dokunduğunu söylediğin her saniyeyi dakikaya çevirdim, yediyle çarptım.'' diyerek kalçama sert bir darbe daha yediğimde inleyerek gözlerimi kapattım ve başımı arkaya attım. ''Sana dokunduğunu söylediğin yerde seni ağzıma akıttım.'' -- Başlangıç Tarihi: 22 Temmuz 2020 YETİŞKİN İÇERİK VE KÜFÜR İÇERMEKTEDİR Kapak Tasarımı: @theguldesign

Sevgi, aile, dostluk en güzel aşklar, üzüntüler. Hepsi burada. Yalnızlığı 1 gram bile hissetmeyeceğiniz hayat dolu Adaş Mahallesi. Sizi bekliyor. Hadi durma sen de gel ve bu güzel aileye katıl.