Sarı saçlarımın uçlarından damlıyordu kıpkırmızı kan. Saçlarımın en son ne zaman doğal renginde, gün ışığı gibi parladığına dair hiçbir fikrim yoktu. Benim saçlarım ya toz toprak ya da kanla boyalı olurdu hep. Birinin avuçlarında çekiştirilir, kesilir, parçalanırdı. ... Gerçek ailem klasiği. İnci, aile kavramının ne olduğunu bilmeyen bir kızdı. Ailesinin gösterişli hayatına sığamamış, bir köşeye itilmişti. Kimseden yaralarını sarmasını istemiyordu. Tek istediği onda yeni yaralar açmamalarıydı. Yeni ailesi bunu başarabilecek miydi?

Yks'de panik atak geçirip mezuna kalmak zorunda kalan Laden, abisinin arkadaşı olan Dinçer'den koçluk almaya başlar. Yeni yılı yalnızca sınavdan ibaret değildir; cevaplanmamış sorular, saklanan gerçekler ve geçmişten gelen gölgeler, hayatını tahmin ettiğinden çok daha fazla değiştirecektir.

Kendi ayakları üzerinde durmaya alışmış bir kadın, bir kız çocuğu. Yıllar sonra üvey olduğunu öğrenip gerçek ailesiyle tanışacak olmak onda ne etki yaratacaktı? Klasik bir Gerçek Ailem kurgusudur.

/Aile Kurgusu/ Bunca yıllık abilerinden ayrılmak istemeyen Kumru, karşısında dimdik duran ve kararından emin adamdan kaçamıyordu. Her ne kadar kabul etmek istemese de babasıydı, o. İstemese de velayetini almıştı. Ne olacaktı? Ne olmalıydı?

Anne ve babasının ölümünün ardından yetimhanede yaşamaya başlayan Umay, mezar ziyaretinden dönüşte yetimhane müdüründen bir telefon alır. Ve bu telefondan sonra hayatı tepetaklak olur.

Akbay_Melih: bize de geliyor o dertler hep ama çaktırmıyoruz pek. Akbay_Melih: sen de biraz az mı paylaşsan şu gezmeni tozmanı falan, bir arkadaş rolleniyor da. (02.11) Pakk.denizz: ne saçmalıyorsun Melih ya? Pakk.denizz: gece gece sarhoş falan mısın? (02.43) || Bazen aşk sandığınız şey sadece yalnız kalma korkusunun gizli bir hali olabilir, size karşı şefkat duymayan ya da vicdan sahibi olmayan birisine aşkınızı bahane ederek katlanmayın; aynı şekilde görmezden geldiğiniz ya da cesurca adımlar atamadığınız insanlara da çok geç olmadan bir şans tanıyın. Onların sevgisi, size güveni tattıran ve günün birinde sizi huzurlu bir yuvaya kavuşturan şey olabilir.

Liva Marsel.

Gerçek Ailem / Askeri (Kadın Asker) Ben Okyanus, büyük bir Yangın'dan çıkmayı başarmış ama Kül'e dönmüş bir İstihbarat Ajanı. Karanlık ve fırtınalı bir Okyanus, Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya... Okyanus, içine çektiği herşeyi hırçın dalgaları ile boğardı. Mahvolurdu ama kendini kaybetmezdi. Ben Okyanus'tum, öyleyse neden kendi kendimi boğuyordum? Okyanus'un, yıllar boyunca kendini korumak için zorlukla inşa ettiği duvarları onu yeni bulan gerçek ailesi yıkmayı başarabilecek miydi? Okyanus'ta boğulacak mıdır? Yangın'da Kül'e mi dönüşecektir? Yoksa komutanının orman gözlerinde kaybolacak mıdır? Nefret ettiği gökyüzünü tekrar sevmeye başladığında her şeyin üstesinden gelmeyi öğrenebilecek miydi? Peki ya, Kızıl ailesi? Aile sırları, Okyanus'un bilinmeyen geçmişi... Alabora Timi ve Kızıl Timi neden birlikte görev almaya başladı? Çözülmesi gereken askeri bir sır vardı ama herşey de küçük bir kızda saklıydı... Okyanus mu? Kül mü? Yoksa her ihtimalde de Okyanus'un Kül'ü müydü? "Kıdemli Üsteğmen Okyanus Kaya, Şanlıurfa. Emret, komutanım!" "Yüzbaşı Deniz Akif Alabora, Şanlıurfa. Emret, komutanım!"