Anlaşmalı Evlilik Konulu Doğu Kurgusu!

Vurgun yemeye benzer bazen hayat. Yüzeye ani bir çıkışta ya da dibe ani bir batışta vurgun yiyebilirsin. Ve ölebilirsin. Alışman lazım önce bazı şeylere,uyum göstermen gerek. Ben bilemedim.Vurgun yedim ve şimdi ölüyorum.... Tek kurtuluşum var.Vurgun yediğim yere, zamana, kişiye geri dönmek o da.. "Kaderin bitmeyen bir planı var bizim için." ©Tüm hakları saklıdır.

#Trajedi de 1 // 03.06.2018 #GençKızEdebiyatı nda 1 // 03.08.2018 #Heyecan da 1 // 19.11.2018 #Dostluk da 1 // 19.11.2018 #Macera da 1 // 11.12.2018 #Tutku da 1 // 24.10.2019 "Kaderimizi değiştirdik be Mira! Biz yaptık bunu... Sen ben oldun, ben sen. Onların oyununa, yeni bir oyunla karşılık verelim istemiştim sadece. Nereden bilebilirdim ki bu oyunun bizi bitireceğini?" *** Yıllar sonra birbirlerini bulan tek yumurta ikizi Pera ve Mira, onları birbirinden ayıran ve yıllarca acı çektiren ailelerinden intikam almak için bir plan yaparlar; yer değiştirirler. İşte her şey ondan sonra başlar. *** Başlangıç tarihi; 09.02.2016 *** #PeraSancak #MiraSancak #EserYaman #ÇağrıÖnder

Şu an tam olarak neredesiniz? Yirmi numaralı otobüsün üçüncü koltuğunda mı? Evde, okulda ya da iş yerindesiniz. Kısa bir mola verdiniz ve pencere kenarında bir fincan kahve içiyorsunuz. Belki de bir arkadaşınızla buluşmak için yola çıktınız. Ne kadar da sıradan bir gün, değil mi? Her şey son derece normal! Hiç düşündünüz mü ya her şey bir anda altüst olursa? Örneğin buluşmak üzere yola çıktığınız arkadaşınızın sizinle ilgili gizli bir planı varsa! Ya da bindiğiniz o otobüsün en arka koltuğunda, sizi hayatınızın dönüm noktasına götürecek olan kişi oturuyorsa! Siz her şey akışında gidiyor zannederken ya kaderiniz üstünüze yağacak buz kırağı için en uygun şartları hazırlıyorsa... Bütün bunlar bir yana, peki ya hayatınızın altı, üstünden çok daha güzelse! Baran Demiroğlu: Sıradan bir gün yaşadığını zannederken kendini cayır cayır yanan bir evin önünde buldu. Alevlerin arasında canının parçaları vardı ama o hiçbir şey hatırlamıyordu. Üstelik önünde de bir benzin bidonu vardı. Hayatı bir anda altüst oldu... Bahar Saygın: İstanbul'un en başarılı adli psikiyatrının kliniğinde staja başladığında her şey son derece normaldi. Ama bir gün kliniğe ailesini diri diri yakmakla suçlanan bir hasta getirildi. Hayatı bir anda altüst oldu... & "Ruhuna ben bulaştım. Artık kurtulamazsın..." Yayınlanma tarihi 10 Nisan 2019

Kalbi yaralı, içi kan ağlayan, büyük üzüntü içinde olan. Anlamı bu olan bir isim verilmişti mahallemize. Dilhun Mahallesi. Adı bu kadar yürek burkan, can yakanken nasıl gülünürdü bu mahallede? Mutlu son görür müydü bu mahalle? Görmezdi. Adına yakışmazdı. Dilhun Mahallesi, adının anlamını layığıyla yaşatırdı. *** "Yiğit, yapma. Evlilik çok ciddi bir şey, bunun geri dönüşü olmaz. Bizi tamamen bitirirsin. Bunu bize, sevgimize yapma. Bu sefer bari bak yüzüme. "Ne sevgisi?" diyen adam iğrenir gibi buruşturdu suratını. "Gerçekten seni sevdiğimi mi düşünüyorsun, Yeşim?" Yeşim'in akları al al olurken zorlukla yutkundu. "Sevmedin mi?" diye sordu fısıldarcasına, aklı almıyordu böyle bir şeyi. Yalan söylediğini biliyordu çünkü onlar çok kötü şeyler yaşamışlardı ama her şeye rağmen birbirlerine derinden bağlılardı. "Sevmediysen neden benim yüzümden hayatını mahvettin? Yıllarca hapis yattın, gençliğinin en güzel anlarını kaçırdın! Beni sevmediysen neden yaptın bunu söylesene!" Genç adam zorlukla yutkundu. Sert çehresi gaddar bir cellattan farksız değildi ve sözlerinin bir kılıç darbesi kadar etkili olması için tüm gücünü verdi. "Çünkü sana acıdım."