Μόνη, χαμένη μέσα στους κρυους δρόμους της Νέας Υόρκης χωρίς να γνωρίζει ούτε το όνομα της ... Ξύπνησε σε ένα σοκάκι, φορούσε μόνο ένα κατακόκκινο φόρεμα και δίπλα της υπήρχε πεταμένη μια φωτογραφία ενός άγνωστου άντρα . Μια τσάντα λίγα μέτρα μακριά έκρυβε μέσα της ένα χαρτάκι με μια διεύθυνση. Το προαίσθημα της , της έλεγε να μείνει μακριά από την αστυνομία. Ράιαν Λιαμ Λουκ Κασιεν Λαντον Ντερεκ Γκαμπριέλ Κρίστιαν 8 άντρες φαιμενικα φυσιολογικοί θα εισβάλουν στη ζωή της από το πουθενά . Ψέματα, λάθη, έρωτας, δοκιμασίες , αλήθειες που πληγώνουν και μια γυναίκα που παλεύει να βρει την ταυτότητα της ανάμεσα τους ... Κάποιος θα φέρει το μίσος .. Καποιος τον έρωτα... Κάποιος την προδοσία, τον πόθο και τον το θάνατο... Ποιοι είναι; Τι έχουν να της προσφέρουν και τι έχει εκείνη γι αυτούς; Ποιος έβαλε το χαρτάκι στη τσάντα; Ποια είναι η αλήθεια και ποιο το ψέμα; Η οφθαλμαπάτη είναι αρκετά δυνατή για να σε κρατήσει στο ψεύτικο κόσμο της .... Η μήπως όχι; Ένα ψυχολογικό θρίλερ αρχιζει... Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Η μοίρα είναι πουτανα ... Σε αυτό το συμπέρασμα κατέληξε τουλάχιστον ύστερα από τόσα χρόνια... Ύστερα από τόσα ψέματα μα και τόσες αλλαγές... Πόσο δυνατά κολλημένο είναι ένα ήδη σπασμένο γυαλί; Πόσο τρόμο μπορεί να προκαλέσει μια τόσο αθώα λέξη όσο η "Αγάπη" ; "Μαλάκα νομίζω πως αυτό το θηλυκό δεν μοιάζει με τα άλλα τελικά..." "Σε βάρεσε η καψούρα;" "Δεν ξέρω... Πάντως πρέπει πάση θυσία να μείνω μακριά της..." "Έχεις πιει κανένα βαρύ ρε;;; Τώρα δεν έλεγες ότι δεν μοιάζει με τις άλλες;" "Γι αυτό ακριβώς πρέπει να μείνω μακριά...." Τι θα συμβεί άραγε όταν η μοίρα ενώσει τελικά το παρελθόν με το μέλλον ; Πόσο σκοτεινό μπορεί να κάνει το παρόν και πόση δύναμη θα χρειαστεί για να επιβιώσουν; Όταν τα ψέματα θα τελειώσουν , ο καθένας θα βρεθεί να δίνει τη δική του μάχη... Τρίτο και τελευταίο μέρος της σειράς! Don't copy ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Ήταν τόσο δύσκολο να το δεχτώ. Τόσο γαμημένα δύσκολο να πιστέψω πως πιάστηκα κορόιδο. Τόσο δύσκολο να τους αφήσω να εισβάλουν στη ζωή μου ξανά...Και φυσικά ακόμα πιο δύσκολο να αφήσω εκείνον να προχωρήσει. Με έσωσαν...Η μήπως με μεταμόρφωσαν στο απόλυτο σκοτος; "Καταλινα είσαι έτοιμη;" ρωτάει ο Κάσιεν και γυρίζοντας τον βλέπω να μου χαμογελάει. Φοράει ένα μαύρο κοστούμι, έχει τα μαλλιά τραβηγμένα προς τα πίσω και στο χέρι...Στο χέρι έχει την αγαπημένη μου λεπίδα... "Πάντα ειμαι ετοιμη" λεω και πιανοντας αυτο το τόσο καθάριο μέταλλο , αυτή την αγνότητα του ατσαλιού, το βάζω στην εσωτερική θήκη του κατακοκκινου φορεματος μου... Ήρθε η ώρα να του δώσω το γαμήλιο δώρο μου... Don't copy ©2018/19 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα

Δεύτερο βιβλιο. «Αλέξη;» Μια γνώριμη φωνή με σταμάτησε στην μέση του δρόμου. Μια φωνή που είχα χρόνια να ακούσω και δεν ήξερα αν ηταν αλήθεια ή απλά η ζωηρή φαντασία μου. Η καρδιά μου σφίχτηκε σαν άκουσα την γλυκιά μελωδία της χροιάς της. Δεν μπορούσε να ήταν στα αλήθεια αυτή. Ήταν όλα στο μυαλό μου. Το φάντασμα του παρελθόντος. «Δεν είναι αλήθεια» ψιθύρισα στον εαυτό μου και με μια στροφή γύρισα να κοιτάξω προς τα πίσω Μα σαν τα μάτια μου συνάντησαν δυο γνώριμα δεν μπορούσα παρά να την κοιτάξω σαστισμένος. «Μικρή;»

Πρώτο βιβλιο. «Εγώ Αλέξη δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζι σου! Πάει κι τελείωσε» φωνάζω τόσο δυνατα που η φωνή μου ηχεί σε όλο το σπίτι «Άκου μικρή, σε εμένα όχι τέτοια. Μην μου πουλας εμένα τσαμπουκά. Δεν σου ταιριάζει» Το αίμα μου να βράζει, ανοίγω την πόρτα κι τον ρίχνω το πιο δολοφονικό μου βλέμμα. Τον αρπάζω από τον γιακά κι τον σπρώχνω να φύγει. «Χάσου από τα ματια μου» λέω με μια πικρία «Αν νομίζεις πως έτσι θα γλιτώσεις από εμενα σε γελάσανε» λέει κι με πλησιάζει απειλητικά Περπατάω προς τα πίσω μέχρι που χτυπάω κατι σκληρό. Γυρνάω και κοιταω κι βρίσκω τοιχο. Τώρα είναι που την έχω βαμμένη. Με πλησιάζει με ένα χαμόγελο κι κολλάει στο στερνο του στο δικό μου. Η ανάσα του να χτυπαει στο λαιμό. «Τέλος παιχνιδιού μικρή, έπαιξες κι έχασες»