" Mum olmak kolay değil, ışık saçmak için önce yanmak gerek."

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Ailemi kaybettiğim günden sonra hayatıma alışmak çok zordu. Bununla başa çıkayım derken ardı arkası kesilmeyen kötü olay ve aksilik, peşimi bırakmaz olmuştu. İstanbula taşındığım gün bir çok engelle de tanışmak zorunda kalmıştım. Burada azda olsa arkadaşım oldu tuttuğum ev idare ederde olsa bana yeterdi. Hayatıma alışmak sandığımdan daha kolay gelmişti. Taaki hayatımda olan davetsiz misafire kadar.. " Aslında Sana o kadar yakınım ki sen aptal bunu anlamıyorsun." "Kes sesini tamam mı? Bunların hepsi geçecek herkesten bunun hesabını soracağım ." "Bundan sonra birtek benimle vakit geçirebilirsin , sadece ben olabilirim hayatında. Senin hayatına girecek insanı yakarım sende bunu bil." "Bu zamana kadar yaşadığım zorluklar sadece çeyreğiymiş. Allah kahretsin öyle bir beladayım ki çıkamıyorum!" "HAYATINA SESSİZCE GİREN BİRİNE NE KADAR GÜVENEBİLİRSİN?" Tüm Hakları Saklıdır . ®

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Lisedeki ilk yılımdan sonra her zamanki Bodrum tatilinin düşüncesi, benim için fazlasıyla sıradandı. Ama sıradan olmayan bir şey vardı ki o da yan evdeki çocuktu. (Tüm hakları yastığımın altında saklıdır)

Almanya'ya gitmemle hayatımın degismesi, neredeyse ayni anda oldu. Yeni okuluma alısmak bir yana bir de evde beni bekleyen bir cocuk vardi. KUZENİM!