#nisbar #after #dostluk

İki hasta ruh birbirinde tedavi olabilir miydi? Kim bilir belki de her şeyin ilacı bazen zaman değil, seni sevecek bir kişidir. "Bu iyiydi işte. Seninle eğleneceğiz biz bundan eminim artık." "Burada fazla kalacağımı zannetmiyorum."

Nisbar kurgusudur 🌼 Alacakaranlığım varla yok arası... Biz ne bütün olabilmiştik, ne de karşı koyabilmiştik birbirimize... Ben ise her geçen gün farketmeden onun olmuşum...

[Tamamlandı] Onun gözlerinde hayal kırıklığını görmüştüm onu kırmıştım paramparça olmuştu. Belki bir daha göremeyecektim bile onu... "Ama ben onu seviyorum" dedim fısıldar gibi çıkan sesimle. "Bu öyle zannettiğin gibi bir şey değil, ikimiz de kırıldık hatta zaman bile kırgın bize ama seviyorum işte."

[TAMAMLANDI] Mikrofonu elime alırken onlarca insan bana bakmıştı. "Öncelikle kardeşime teşekkür ediyorum. Biliyorum hepiniz buraya eğlenmek için geldiniz. Ama sizinle içimdekileri anlatacak bir şarkıyı paylaşmak istiyorum. Merak etmeyin fazla vaktinizi almayacağım." Gitarı elime alırken sahneye konulan sandalyeye yerleştim. "Bu şarkı aranızda benim için bir zamanlar çok özel olan, unutamadığım kadına. Bu şarkı senin için..." Gitarın telleri üzerinde gezinen parmaklarım heyecandan terlerken güldüm. "Biraz heyecanlandım karşınızda galiba." Derin bir nefes aldığımda parmaklarım yeniden gitarın telleri üzerinde gezinirken nihayet anlamlı ritimler çıkarmaya başlamıştım. Tüm şarkıyı gözlerim kapalı söylerken o kısma geldiğimde kalabalıklar içinden Nisa'yı bulup dolu gözlerinin tam içine baktım. "Ve sil gözünün yalnızlıklarını... O an fısılda duvarlara adımı..." Gözlerinden süzülen bir kaç damla yaş kalbime bir ok gibi saplanırken gözlerimi kapatıp çok kısa bir an için duraksadım. "Bin bıçak var sırtımda, biniyle de adaşsın. Her biri hayran sana..."