"Ben Karadenizliyim," dedi dudakları tehlikeli bir gülüşle kıvrılırken. "Biz sabahları ilk olarak hırçın dalgaları görmek isteriz." Gözleri gözlerimdeydi, sıcacık nefesi dudaklarıma çarpıyordu. "Ya evimizin manzarasında... Ya da kollarımızda uyanan kadının bakışlarında..." Dudakları ansızın boynuma değdiğinde, titreyen dizlerime söz geçiremeyip onun kaslı kollarına tutundum. Tırnaklarımı tenine batırdığımı fark edemiyordum. "Çok şey istiyorsun gibi geldi bana," dedim kendimi tutamadan. Güldü. Ona çok yakışan, nadiren görebildiğim bir gülüştü bu. "Karadeniz..." dediği anda, başparmağı nefesimi kesercesine dudaklarımı buldu. "Hırçındır. Asidir. Zapt edilemezdir, vahşidir. Derinlerinde ne olduğunu asla bilemezsin. Onun azgın sularında yüzmeye alışkın değilsen akıntısında kaybolur gidersin. Ve sen Hazel... Tıpkı Karadeniz gibisin." Bir KOR EVRENİ Romanı BU KİTAP YETİŞKİN OKURLAR İÇİNDİR! © Tüm hakları şahsıma aittir. İznim dahilinde olmaksızın alıntı yapılamaz. Bu başlık Arhavili adıyla, 2016'da açılmıştır. Bölümlerin yayınlanmaya başlama tarihi 22 Aralık 2023'tür. Wattpad'de ARHAVİLİ adıyla yayınlanan ilk ve tek hikâyedir. * Bu kitapta okuduğunuz bazı kişiler, kurumlar, olaylar ve kavramlar yalnızca hayal ürünüdür. Gerçekle en ufak bir ilgisi bile yoktur.

*Tüm hakları yastığımın altında saklıdır. Geçmişin yaktığı tüm yürekler, acımasız bir gelecekle birleştiğinde yanan her defasında şimdiki zaman olur. Yaşananlar öylesine koca bir ateşe düşer ki, onu dindirmeye hiçbir suyun gücü asla yetmez. Yakılan geçmiş gibi gözükse de acıyı her defasında şu anı yaşayanlar bilir, bildikleri her saniye geleceklerinde yaşamaya devam ederler. Çünkü geçmişi yakarlar, şimdiki zaman yanar, gelecek kül olur. Geçmiş diyarların efsaneleri çoktur, Güzel ve Çirkin'in kazındığı her ovada atasına minnet eylemeyen taş yoktur. Ve o Güzel günün birinde bir şey öğrenirse, Çirkin'e şöyle der: "Bugün ne öğrendim biliyor musun? Hani insanlar bize taş atıyor ya, biz o taşa karşılık gülümsersek taşı atmaya devam etseler bile bunu isteyerek yapmazlar." Çirkin'in anladığını varsayarsak şöyle bir karşılık vermede üstüne yoktur: "Gülümsemeni kıskanırlar, taşı daha çok isteyerek atarlarsa?" Güzel olan son cümlesinde Çirkin'in anlamayacağı şeyler söyler: "İnsanların niyetlerini anlayamam ki! Ama gözler anlatır, eğer kıskanıyorsa ben de attığı taşın bir defa altında kalırım ve yenildiğimi düşündüğü an beni tanımak ister. Tanırsa belki sever, severse haksızlık ettiğini düşünür ve sonunda kazanan yine sevgi olur. Çünkü insanlar kendinden daha yüksek becerilere sahip insanları sevmezler." Çirkin'in anlamadığı bu cümle, kitap olur, çözmek isteyen varsa, hikayemin içindeki en küçük ayrıntıda saklı. Bu benim hikayem, güzelin, çirkinin, iyinin, kötünün, herkesin.

Adı gibi su gibi bir kız Avjin... Yakışıklı,mert ve cesur bir ağa Mardin in prensi Miran ağa kader onların yolunu öyle bir birleştirdi ki ayırmaya kimsenin gücü yetmez...Töre kurbanı iki genç başkalarının aşkı için herşeylerinden vazgeçtiler...Zorla evlenen bu iki genç birbirlerini sevebilirler mi?

Sevgi makamının dört adı vardır. Bunlardan birincisi "el-hubb"dur . Bunun saflığı kalbe nüfuz eder, saydamlığı ise arazların bozulmasıyla bozulmaz. Sevgiliyle birlikteyken, âşığın başka bir maksadı, gayesi yoktur. Sevgilinin iradesi önünde kendi iradesini bırakır. *** Kuveyt'in acımasızlığı ile ünlü iş adamlarından biri olan Ahmer Avvad Reisü'l Hafez İstanbul'a gelir. Kendi 'küçük' sorununu çözmek suretiyle. Fakat gittiği doktorun kadın çıkacağını tahmin etmez. Üroloğumuzla tanışan Ahmer'in dramı yakında sizlerle..

Aşk onlar için farklıydı ... Birbirinden çok farklı görünen ama bir o kadar da birbirine çok benzeyen iki hayat . Esra Miray Aksoy ve Azad Yılmaz ın hayatı .. Aşk bu iki genç için sadece birbirlerine sevmekten çok daha farklıydı ...imkansızdi ,acımasızdı, tutkuluydu ... Bir tarafta modern ,kültürlü bir ailede yetişip büyüyen genç bir kız , Diğer tarafta ise TÖRE içinde , kan içinde, acımasızlık içinde yetişen genç bir oğlan ... Ve kesişen hayatlar .. Gururunu , hayatı boyunca her zaman her seyin üzerinde tutan Esra Miray, "Kendime çizdiğim yoldan asla sapmam" diyen Azad aga ... Ve bu iki gencin hayatlarını değiştirecek muhteşem bir AŞK ... Bakalım bu iki genç bu MUHTEŞEM AŞKIN hakkinı ne kadar verecekler ...

Tek kelimelik bir hayattır AŞK... Her şeyin karalanabileceği boş bir sayfa, her dinlediğinde ağladığın, gerçek bir masaldır. Her şeye yazılır her şeyi yazar aşk! Aşk...Bir nokta gibi hazin sonu masum bir başlangıca kilitler. Aşk; kimisi için acıdır, kimisi için tatlı... Onlar içinse can yakıcı... 1 kere yaşarsın aşkı; defalarca yazarsın. Tek seferlik bir harptir. Yaşadıklarını anlatmaya yetmez. Yaşadıklarına denk düşüremezsin hiçbir kelimeyi.Acı desen değil. Tatlı desen hiç değil... Nedir aşk...? Hayat mı? Ve aşk.İlk emekle,ilk canla birlikte doğdu.Değilse hep sonsuz kalırdı gece.Büyük tufan dedikleri,çölün kalbinden patlamasıdır aşk. Aşk sınır tanımaz. Mesafelerden korkmaz. Aşk tek bir ruhun iki ayrı beden de dirilmesi gibidir. Sorgulamadan,kalıpların içine girmeden ulaşmaktır o ruha. ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●● Ama sadece sevdim. Çok sevdim. Oysa ki sen erkeksin,ben kadın. Sen acıtırsın, ben acırım. Sen kanatırsın, ben sararim. Sen unutursun, ama ben asla unutmam. Ama ben aşık ve seven bir kadınım! yeryüzünün en büyük savaşçısı , dilersen ana olur,bacı olur,yar olur,yâren olurum.. Ama dilemezsen düşman bile olmam .. " Dicle derin bir nefes alır ve tekrar konuşmaya başlar. "Ama ne yaparsan yap ben hep seni seven bir kadın olurum.." ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●● 19 yaşında ki bir kızın hiç tanımadığı bir adama sadece bebek vermek için gitmek zorunda kalıp, türlü işkenceler ve acılar çekmesini anlatan bir hikaye... (hikaye ile ilgili fotoğraflar ya da herhangi bir şey alındığında. İşlem uygulanacaktır. )

"Bence bu anlaşma senin içinde çok kârlı olacak, iyi düşün." "Hayır ben istemiyorum. Düşünecek birşey yok." "Söylesene. Bu hâlde hemde kucağındaki bebekle ne yapmayı düşünüyorsun?" "Bu sizi ilgilendirmez." "Bebeğin babası nerede?" "Bebeği terk etti." "O zaman ben o bebeğe çok iyi bir baba olurum..."deyip bebeği kucağımdan çekti. Genel Kurgu #10

Düğün günü sevdiği adamın ölmesi üzerine kayınbiraderiyle evlendirilimişti Buğlem. Hayatının bittiğini düşünüyordu. Artık yarını yoktu onun, geleceği yoktu. Sadece dünler vardı onun için ve daha önceleri. Kalbinde ise sadece sevdiği adam olacaktı... 'Tam kavuştum derken ölüm hiç ummadığım anda elimden aldı onu.Daha onun yasını tutamadan kardeşinin koynuna verdiler beni. Deli gibi sevdiğim adamı bir kere öpemedim ama sevmediğim bir adamı, birçok kez öptüm. Benim için en acısı buydu işte...' 'Seni değil abini seviyorum ben. Sen dünyanın en iyi adamı da olsan seni sevmeyeceğim. Sen benim gözümde kardeşinin karısına dokunan aşağılık bir adamsın Berat ağa' ***---*** Abisini kaybetmesiyle artık yeri doldurulamaz bir boşluğa düşmüştü Berat. Abisinin sevdiği kadınla, yengesiyle evlendirileceğini duyunca içinde ki boşluk uçuruma dönmüştü. bir gün sonra da sevdiği kızı kaybedince artık içinden çıkamayacağı kadar derin bir uçuruma sürüklenmişti. O uçurumdan çıkması için bir mucize olması gerekirdi.. 'Bana bak Buğlem. Bende seninle evli olmaktan çok mutlu değilim tamam mı.Yaşadığın şeyi acı sanıyorsun.Ama şunu bil senin acın benim acımın yanında çok hafif kalıyor.Sen acı çekiyorum diyosun ya sevdiğin adamı kaybettin ve kardeşiyle evlendin. Ama ben abimi kaybettim.Canımın yarısını. Sonra yengemle evleneceğimi söylediler her şeye rağmen itiraz ettim hem senin için hem sevdiğim kız için.Sonra seninle evleneceğimi öğrenince sevdiğim kız öldü. Bir gün arayla canımın iki yarısınıda kaybettim. Abimin sevdiği kızın koynuna gönderdiler beni.İki gün önce yenge dediğim kızın koynuna.Abimin mezarından kaldırıp teselli ettiğim kızın koynuna.Benim için kolay mı sanıyorsun sen. Hayata sadece kendi açından bakma. Ve artık kabul et. sen benim karımsın ağabeyimin değil...

Şiyar Aşireti Mardin'in en büyük aşiretlerinden. 6 çocuğu olan Baran Ağa'nın tek inci tanesi en küçük ve tek kızı Fera. Nereden bilirdi ki en büyük acıyı da ondan yaşayacağını onu kaybedeceğini ve sırf berdel yüzünden... Baran Ağanın en zor zamanlarıydı. Yıllardır süren kan davası için bugün aşiret büyükleri toplanıp karar verilecekti. Babasını ve en büyük oğlunu bu yüzden kaybetmişti. En büyük oğlu Bartın kan davası yüzünden ölmüştü. Ellerinde karşısında ağıtlar yakan karısı ve inci tanesi Fera' nın boş korkulu ve kaygılı gözlerine bakarken oğlunun son nefesiyle her şey bitmişti. Şimdi ne yaparım derken daha erken aceleci konuşmuştu. Burası Mardin di her şey olabilirdi.