memories // anılar Holland Roden ve Dylan O'Brien adına yazılmış bir fanfictir.

Beacon Hills'in sokaklarında öğrenciler dolanmıyor artık. Ormanda ölü cesetler bulunmuyor, doğaüstü varlıklara ev sahipliği yapmıyor artık. Daha doğrusu bir canlıya yapmıyor artık. Beacon Hills artık bir hayalet şehir. Lydia Martin dışında. Fırtınayla gelen yıkım herkesi içine çektiğinde bir tek kişiyi geride bıraktı. Ve şimdi onun anılarından başka hiçbir şeyi yok. Stiles Stilinski dışında. ** "Bunların hepsi benim kafamda mı oluyor?" "Tabi ki bunların hepsi senin kafanda oluyor Lydia."

The moment she crosses back into Altaura, something shifts. The town feels... wrong. Like it's waiting for something. The dome falls. No way out. No way in. Friend turns against friend. Family against family. One by one. Something cursed this place. No one knows why. But the dome still bleeds. ©AudreyAntonia; Nothing may be used elsewhere without my written permission. I own the copyright at all times.

Bir ölümün ardında bıraktığı mektuplar...

Arkadaşları arasında hiperaktif bilinen çocuk tüm hayatı boyunca izleniyor. Taki 18'ine gelene kadar, aklına bile hiç gelemeyeceği şeyler başına geliyor.

Okulun en ezik çocuğu iken birden en popüleri olmak.

Bir stydia hikayesi...

Lydia Martin. Okulun popüler ve güzel kızı. Fakat bir gece... Bir gece güçlerini buluyor ve zamanla bambaşka birisine dönüşüyor. Onun dönüşüm hikayesine hazır mısınız?

Bir Stydia hikayesi. ------ ''Git başımdan, Stiles.'' dedim gergince. Durmadan etrafımda dolanıyordu ve bu sinirime dokunmaya başladı. ''Sen iyi olana kadar hiç bir yere gitmiyorum, Lydia.'' dedi. Cidden yüzsüzdü. Beni umursuyordu. Ama biraz fazla umursuyordu. Beni sıkıyordu. Artık sıkılıyordum. ''Stiles! Git artık. İyiyim görmüyor musun?'' dedim sertçe gitmesini umarak. ''Lydia, daha yeni saldırıya uğradın. Sen bu yatağa girene ve gözlerin kapanana kadar hiçbir yere gitmiyorum.'' dedi kararlılıkla. Cidden inatçıydı. Beni neden bu kadar önemsiyordu anlamıyordum. Kararını değiştiremeyeceğimi anlayınca oflayarak yatağa girdim ve gözlerimi kapadım. Bilincimin kapanacağı sırada bir el saçlarımı okşamaya başladı. Gözlerimi açmaya çalıştım. Ve Stiles fısıldadı. ''Uyu Lydia.'' Ve bilincim tamamen kapandı.