Mafya Ajan hikayesi

❝ Yıllar önce şehitlikte son kez karşılaşan Afra ve Yiğit. Yıllar sonra askeriye koridorunda tekrardan karşılaştı.❞ ❦ Göz gözeydik. İki çift mavi göz. Gece ve gündüz gibi birleşmişti. YAZIM TARİHİ / 31.12.2022 /

Küçük bir kasabada yaşayan genç bir kız, sevgilisiyle birlikte unutulmaz bir geziye çıkmaya karar verir. Ancak bu gezi, trajik bir kazayla son bulur; sevgilisi hayatını kaybeder. Yıllar geçse de kız, bu kaybın acısını unutamaz. Bir gece yarısı, yalnız başına yürürken, eski sevgilisine inanılmaz derecede benzeyen gizemli birini görür. Merakı ve duygusal karmaşasıyla bu kişiyi araştırmaya başlar. Ancak karşılaştığı kişi, soğukkanlı, gizemli ve tehlikeli biridir; mafyayı andıran bir geçmişi vardır. Kız, geçmişin acılarıyla yüzleşirken, yeni tehlikelerle dolu bir dünyanın içine çekilir. Geçmiş ve şimdiki zaman arasında gidip gelen bu gerilim dolu hikâyede, aşk, kayıp, sırlar ve tehlike bir araya gelir. Kız, hem kalbini hem de hayatını riske atmak zorunda kalacaktır.

Aşkı ve mantığı arasında sıkışıp kalan bir kadının savaşında hangisi gâlip gelirdi? "Sabrımı zorluyorsun!" diye tısladım. Bana hep engel olmak zorunda mıydı?! Yüzüne ciddi bir ifade katarak, "Sende benimkini sınıyorsun Akılsız, ödeşiyoruz işte." Sakince konuşmasına iğrentiyle, "Evet fark ediyorum, geçmişte kullandığın birini hep karşında görmek her insanın sinirlerini bozar." Bu dediğime karşın gözlerini yumarak sabır çekti. Gözlerini hiddetle aralayarak gözlerimin içine bakıp, "Kendine gel Simge Güzin! Eğer seni kullanmış olsaydım daha en başından yatağıma alırdım. Ben sana kıyamayacak kadar seni çok seviyorum." dediğinde gözlerimi kocaman açtım. Buna inanmıyordum! Hiçbir zamanda inanmayacaktım! "Peki ya duygularım ve hislerim?!" diye mırıldandım sessizce, duymasından şüphe ederek. Belkide duymamalıydı, bu güçsüz soruyu. Başını yukarı kaldırırken iç çekerek, "Of Akılsız of!" dediğinde sinirle,"Bana akılsız demeyi kes!" diye çattım. Bakışlarını bana indirirken yüzümü her zerresinde gezdirdi bakışlarını."Neden değil misin?" diye sorunca aynı hiddetle,"Değilim aptal!" dediğimde güldü. Bakışları yüzümden ayrılırken gözlerime değdi ve orada durdu. "Akılsızsın Simge Güzin, o kadar ağır bir sızısınki ne yapsam çıkamıyorsun aklımdan." dediğinde cümleler susmuştu artık. Kalp ağır atmayı bırakmış ve dünya o an dönmeyi unutmuştu. Şu duvar saatleri yerine koskocaman cama asılan köstekli saatin tıkırtısı bile durmuştu. Evet bayım, bu bir itiraftı ama, hiç olmadık anda gelmişti. Yargıc tokmağı indirdi, bu dava kabul edilemezmiş.

Zorluklarla ayakta kaldığı hayatında bir de bursla kazandığı üniversitesini ilerletmeye çalışan Yağmur, hayatının en büyük pişmanlığını yaptı... Birine aşık oldu. O adam ondan sadece kalbini almadı... ama geride yalnızca pişmanlıklar kaldı. Peki yıllar sonra, bir anda karşılaştıklarında; her şey hâlâ aynı mıydı? *

Kanla kazıdığın kelebek dövmesinin üzerini çizdir. Noktalı virgülle değiştir. Bu, devam edecek gibi değil ama bitmedi, demektir. Kanatları kanlı kelebek yandı. Küllerinden yeniden yaratıldı. Tekrarlanan doğumla gerçekleşen bir başlangıçtı. Üzerinde duran kanla yeniden doğdun bebek. Yine ne el ne gül bebek. Közlerin içindeki başlangıçta, isli ayaklarınla, Kül Bebek. MELÂL♡ "MELÂL ismini Wattpad'de duyuran ilk kitaptır." "MELÂL ismiyle binlere ulaşan ve yükselişte olan ilk kitaptır." İLK YAYIM TARİHİ: 15 KASIM 2019