Bu hayatın ne olduğunu yeni yeni anlayan ,geçmişinden bir haber birinin hikayesi. Ne için varsan onun için yaşa demişti birileri,gerçekten ne için varım? Var oluşumumun nedeni doğrultusunda yaşıyor muyum ki? "Hayatın bana bunları getireceğini bilemezdim. Hayatımın benden bu şekilde çalındığını bilemezdim. En yakınlarımın beni bu çıkmaza sürüklediğini bilemezdim." "Karşımda uçsuz bucaksız bir deniz. Ben ise kendinden aciz bir kul,ne için var olduğunu bile bilmeyen bir kul..." ## Okuyan herkesin kendinden bir şeyler bulacağı ve dersler çıkaracağı bir hikaye... **Tüm hakları şahsıma aittir. Yazdıklarımı herhangi bir yerde izin almadan kullanmak suçtur. Başlangıç Tarihi: 03/07/2020

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."