Bir kaza sonucu beş yıl uyuyan genç kadın, kalktığında her şeyi bıraktığı gibi bulabilecek mi? Bu masalın beyaz atlı prensini siz seçeceksiniz... Geçmiş ve gelecekten gelen iki adam...

[tamamlandı] "Ya Kuzey... Sen ne dediğinin farkında mısın?" Gergince parmaklarıyla oynamaya başladığında bir şeylerin ters gitmediğini anlamıştım. Ağzını açtı, sustu. Dudakları aralandı ama yine konuşmadı. Eeee, bu döngü nereye kadar gidecek aslanım? "Yekta gelmiş," dedi. Benimle konuşmak yerine daha çok kendi kendine konuşuyor gibiydi. Bir anda duygu patlaması yaşayıp masaya yumruğunu vurduğunda korkuyla yerimde sıçradım. "Ne yapıyorsun Kuzey? Delirdin mi?" Koltuktan kalkıp çılgına dönmüş gibi odanın içinde volta atmaya başlamıştı. Neler oluyordu? Onu Yekta'nın geri gelmesi mi korkutmuştu gerçekten? "Hayatımızın içine sıçacak," dedi bağırarak. "Yine." "O zaman biz de buna izin vermeyiz. Hayatımızdaki sorunlar yetmezmiş gibi, bir anda çıkıp gelmesi bence şov için. Başka bir şey olduğunu düşünmüyorum." Üzerime taktığım kemeri parmaklarının ucuyla tutup beni kendine çekip belimden tutarken alnını alnıma yaslamıştı. Kesik kesik nefesler aldığını duyabiliyordum. Kalbim ağzımda atarken, "Her şey güzel olacak." dedim. "Endişelenmemize gerek yok." Peki, gerçekten endişelenmemize gerek yok muydu gerçekten? * 🌝Kısa hikâyede 15. sıraya girdik: 31.07.2020 💜 *Yazar notu: Bu hikâyede bol bol kaos ve entrika var. Kapak tasarımı: @faervelion *Yayımlanma tarihi: 6 Mart 2020. *Bitiş tarihi: 11 Nisan 2020.

16 Mayıs 2021 güncellemesi: Bölüm yorumlarında fazlasıyla spoiler olabilir, eğer hoşlanmıyor ve keyif alarak okumak istiyorsanız yorumlara bakmayın. Bütün Sokak Nöbetçileri'nin gözleri benim üzerimdeydi, benim gözlerim ise onun turkuaz rengi gözlerinden ayrılmıyordu. Hepimiz yine bir amaç uğruna toplanmıştık. "Sokak çocuklarını her gördüğünüzde saçlarını okşayın," dediğimde gözlerim onun kumral saçlarına kaydı, alnına bir tutam saç düşmüştü ve her zamanki gibi dağınık, özensizdi. "Onları sevin, gülümseyin. Bir gün o çocukların büyüyeceğini ve karşınıza çıkacağını unutmayın." Hafifçe tebessüm ettiğimde canım hiç olmadığı kadar fazla yanıyordu. "Büyüdüm, büyüdün, büyüdük." Ona doğru bir adım attım ve başımı kaldırıp "Keşke hiç büyümeseydik," diye fısıldadım. "Keşke büyümeseydin. Keşke o sokaklara ait kalsaydık." Öfkeli değil, bıkkındı. Ruhsuz değil, tepkisizdi. Yalnız değil, kimsesizdi. "İçimi sokaklara çevirmenin bir yolu var mı?" diye sorduğunda sesinde ilk defa başkaldırı yoktu, vazgeçiş vardı. "Kendimi değil ama seni o sokaklarda yaşatıp gizlemek istiyorum."

2069. Burada kuralları devlet koyar. Devlet yıkar, devlet bozar. Devlet doğar, devlet yaşar. Hatırla, tüm bunlar kumpas; küçük kafalarımızı köleleştirilmek için kurulmuş bir kumpas. Devlet parçalar, devlet birleştirir. Ve en çok da, öldürür. 2069. Bir deney böyle bir dünyada neyi değiştirebilir ki? xxx İthaf: Distopik kafamdan çıkan tüm karakterlere ve gelecekteki kendime. xxx WattpadSciFiTR Kıyamet ve Distopya Senaryoları Listesi'nde! ✅ xxx 300819 - 050620