Zordu kadınken ağalık yapmak ama mecburdu berfin. Dağılmış ailesi gibi nice aileler yıkılmasına engel olacağına annesi ve ağabeyini toprağa verdiği gün söz vermişti.Güçlü olacak töreye bir can daha vermeyecekti.Azad'la da yolları böyle kesişti. Azad mardinin en büyük aşiretinin ağasıydi. Kardeşi rozerini vermemişti sevdiğine.Ona göre bu topraklarda kadının sevmeye ve dilediği şeyi dile getirmeye hakkı yoktu. Rozerin sevdiği adamla kaçıp Elruhanin en büyük aşiretine yani berfin'e sığındı.Ve sonra olanlar oldu. HanımAğa Berfin ve Azad Ağanın kasıp kavuracak hikayesine hoşgeldiniz.... 🌼🍃 👉Wattpadde bu isimde yayınlanan ilk kitaptır...♥(Hanımdan Ağa)

(Mahallemin Polisi hikâyemdeki yan karakterler olan Kurşun ve Nergis'in hikâyesidir! Bağımsız olarak okuyabilirsiniz ^^) Derin nefesler alıp sımsıkı yumduğu gözlerini mümkünmüş gibi daha da sıktı. Biliyordu, buradaydı. Konuşmasına gerek yoktu. Ses çıkarmasına gerek yoktu. Varlığı, bütün her şeyi bir kenara itip ruhunun yanında yer alırken sese gerek yoktu. Nergis, onun geldiğini her zaman hissederdi. Öyle ki Sevda'nın çoğu zaman ona bu konuda takılmasına bile razı olurdu. Öyleydi çünkü. Nedeni veya nasılını bilmiyordu sadece Kurşun geldiğinde Nergis hissediyordu. Sevmek, ne bela bir şeydi böyle. "Nergis." O kulaklarından hiç çıkmayan tok sesi yağmurun sesine karıştığında gözyaşlarına inat başını dikleştirdi ve göz kapaklarını araladı. Gözleri Kurşun'un pişmanlık, utanç ve daha birçok duyguyla harmanlanmış gözlerini bulunca dudakları sanki duygularına inat yukarı kıvrıldı. Mutlu muydu? İnsan sadece mutluluktan mı gülümserdi? Hayır, bazı gülümsemeler içindeki acıyı dışarı vurmak için vardır. Gözyaşı mutsuzluğa, gülümseme mutluluğa esir edilmişti. "Gerçek mi?" Sesini zar zor sindiği derinlikten çıkarıp konuştuğunda Kurşun'un başını önüne eğip yutkunmasını izledi. Söze gerek yoktu işte. Duruşundan anlıyordu artık onu. Genç kızken kalbine işleyen adamı tanımaz mıydı?

Bu zamana kadar burada bana sorulan soruların toplayabildiğim kısmını bu başlık altında paylaşacağım. Aynı soruyu 10 farklı kişi soruyor. İlk zamanlar herkesin mesajına hızlıca cevap verebiliyordum fakat şu an hem okul, hem sınavlar, hem de buradaki yoğunluk yüzünden her zaman mesajlara cevap veremiyorum. Bana sorulan soruları genel haliyle burada toplayacak olmam, hem aynı soruların tekraren sorulmasını engelleyecek, hem de mesaj atıp sormaya çekinen kardeşlere faydalı olacak inşaAllah. Selamun aleyküm!

💕"Bir dava, uğrunda ölünecek kadar değerli değilse, uğrunda yaşanacak kadar da değerli değildir"💕 (Şamil Basayev) 🌸"Ey İslam Davetçileri! Ölüm tutkunu olunuz ki size hayat bağışlansın"🌸 (Abdullah Azzam) 🍁"De ki: "Ey kendilerini harcayıp tüketen, kendilerine yazık eden kullarım! Allah'ın rahmetinden ümit kesmeyin. Çünkü Allah, bütün günahları bağışlar. Şüphesiz O, Gerçekten O, çok bağışlayan, çok acıyandır."🍁 (Zümer 53) ❤"Ve kalplerinin arasını sevgi ile birleştirdi. Yoksa yeryüzünde ne varsa hepsini harcasaydın, yine onların kalplerini birleştiremezdin. Fakat Allah, onların arasını sevgi ile birleştirdi. "❤ (Enfal 63) 🌼Cihad tutkunu bir genç ve mücahide olmak isteyen bir muvahidenin, imkansız gibi görünen ama mutlu sonla biten bir hikaye...🌼

Çekinmeden, dünyalık hiçbir şeyi düşünmeden "Lâ ilahe illallah" diyebilmenin asıl özgürlük olduğunu unutturmaya çalışılanlara inat, "Lâ ilahe illallah! Lâ ilahe illallah!" diye haykırabilen, gönlünde Tevhid'i barındıran gençler olabilmek umuduyla... Bütün tağutlara, fasıklara, zalimlere, zorbalara, putlara; LÂ!

26 yasında yürüyemeyen kuran kursunda hocalık yapan.Ailesi ile birlikte yaşayan bir kız huzuru namazda bulmuş ömrünü islama adamış ve bildiği islami bilgileri toplumun en masum ve en güzel varlıkları olan çocuklara vermek için yola çıkmış bir öğretmen....

"Tozlu rafların arasında unutulmuş kitapların satırlarında geçen kelimelere aşığım ben. O kelimelerin masumiyetine aşığım; hissettirdiklerine aşığım. Sıradan bir adamı şair yapan, aşık yapan kelimelere aşığım. O kadar.." Bütün sınıf şaşkınlıkla bana bakarken öğretmenin gösterdiği yere doğru ilerledim. Tam sırama oturacakken yan taraftaki sıradan bir ses geldi; "Bakalım onlar da sana aşık mı?" ...

Tevafukları okuyan bilir... Hayat bir kaç tevafuktan oluşur. Kimi zaman bir otobüs bileti, kimi zaman sürgün gibi hissettiren bir yatılı okul, kimi zaman görüntüsünden dahi rahatsız olunan bir sıra arkadaşı... Gülsüm ve Zehra'nın hikayesi bundan ibaretti işte. Birkaç tevafuk :) Hiç olmayacak şekilde tanıştılar. Allah subhanehu ve teâlâ yollarını birleştirdi. Evlatlarına kardeş sevgisini hissettirdi. Eşlerini dost etti. Zehra ve Gülsüm çocuklarını bir çatı altında iki aile büyüttüler. Zehra'yla Gülsüm'ün hikayesini kâh gülerek, kâh ağlayarak, kâh yeni bölüm atmadığım için bana kızarak okudunuz. Şimdi sıra tevafuklar-2'de... Umarım tevafuklar gibi kalbinize dokunan kelimelere yer verebilirim bu hikayemde. Herşey besmeleyle başlar; Bismillahirrahmanirrahim. -Rahman ve Rahîm olan Allah'ın adıyla...-

Başlarını iki yandan tutarak sırayla alınlarından öpüyorum. "İkinize de birer buse bıraktım... Şehadet çiçeği busesi." Muaz şakağımdan öpüyor. Zeyd de diğer taraftan öptüğünde gülümsemem genişliyor. "Biz de sana birer buse bıraktık... Mücahede çiçeği busesi." 🌾🌾🌾 Fedakar, korkak lakin ümmetin derdiyle dertlenen Aişa. Ülkesi siyasi bir iç çöküşe sürüklenirken, kıyam ruhunu diri tutarak meydanlara çıkar ve izmihlâlin başlangıcını yazar. ▪︎Olaylar, tarihler ve yerler tamamen gerçek olup, karakterlere dramatize etmek amacıyla yön verilmiştir. Gayret bizden, muvaffakiyet Allah'tan. Başlama tarihi: 27 Nisan 2020

Ayağa kalktım. "Kinci bir insan değilim ama senin söylediklerini unutamıyorum Enes." Sesim bir fısıltıdan farksızdı. Boğazım ağlamamı durdurma çabalarımın sonucu olarak düğüm düğümdü. Ruhumun neresine dokunursam dokunayım bir yaraya denk geliyordum ve tüm bunların müsebbibi olan adam tüm bu yıkımdan habersiz bir şekilde tam karşımda oturuyordu. "Kardeşimi kaybettim ben. Bir cesedi bile yoktu. Ne onun ne kocasının. Onları o şerefsizlere şikayet edense kardeşim dediğim biriydi! Sırtımdaki bıçakları saymayı bırakmışken insanlara olan güvensizliğimi normal görmelisin Âhla." Yeşillerinin parladığını görmek beni bozguna uğratmıştı. İlk defa gözlerinin dolduğunu görüyordum. Şaşkındım. Bir şey dememe müsaade etmeden devam etti. "Etrafım kalleşlerle çevrili. Bergusi'nin dediği gibi Hz. Ömer'in fethettiği, Selahaddin Eyyubi'nin Haçlı işgalinden kurtardığı Filistin topraklarını, Kudüs'ü, Mescid-i Aksa'yı VIP kartlarına ve koruma araçlarına sahip olabilmek için sattılar." Ayağa kalktı. "Kudüs'ün bir karışından vazgeçen yarın Mekke'den öbür gün Medine'den vazgeçer." Sustu bir müddet. Doğru kelimeleri seçmekte zorlanır gibi bir hali vardı. "İşte bu sebepten güvensizliğimi mazur gör." dedi neden sonra. Islanan yüzüme değen rüzgar ürpermeme sebep oluyordu. Bir şey diyemedim. Arkamı dönüp gitmek ikimiz için de en iyisi olacaktı. Düşüncemi harekete geçirdiğimde adımı söylemesiyle durdum. Bugün rolleri mi değişmiştik? "Bacağın nasıl oldu?" Güldüm. Gözlerimden sağanak halde yaşlar boşanırken hem de. Deliriyordum galiba. "İyi." dedim. "Bacağım iyi. Ama kalbim gerçekten can çekişiyor." Kapak: @nurycl ⚘