Nihayet harekete geçmenin zamanı gelmişti. Buraya gelmek acı dolu ve işkence gibiydi. Ben seçilmiştim. Geçmişimi unutmadan kendimi onlara kabullendirecektim. Her şeyi yapmaya hazırdım. Diğer tarafta olmam gerekiyordu. Ben oraya aittim.

Çok yanlış kişiye bulaşmıştım. Yanlış yerde yanlış kişiye yanlış yapmıştım. Hemde büyük bir yanlış. Tabi o kişinin çetenin lideri olduğunu bilseydim arkama bakmadan kaçardım. Yine de bunu lehime çevirebilirim,onu kullanabilirim diye düşündüm. Onunda böyle düşündüğünü bilmeden...

Gücümü biliyordum Ne yapmam gerektiğini de Ama o gözler her şeyden vazgeçip, onunla beraber sessizce yaşama isteği oluşturuyordu işimde. Yine de ben o kişi değildim Oda beni tanımıyordu. Ben ne kadar yıllarca onu beklemiş olsam da.

"Biliyorum. Biliyorum bu saçmalık. Belki çocukluk de, belki cahillik, salaklık, aptallık ya da herhangi bir şey de ama ben aşk demeyi tercih ediyorum. Biliyorum saçma ama güzel yanı da bu. Tabi ben o güzel yanını pek tadamadım. Bana yıktıklarını toplamak kaldı sadece"