Büyük aşklar nefretle mi başlar? Ah, çok saçma. Aşk diye bir şey yoktur. Hem de nefret ile başlıyanı hiç yoktur. Yani en azından ben öyle zannediyordum. Ta ki karşıma Kerem Sayer çıkana kadar ve beni mahvedene kadar. O kadar nefret doluydum ki ona, ama ilk başta anlamamıştım bunun aşk olduğunu, aşk hakkında en ufak bir fikrim bile yoktu.

Merhaba, Sinem ben. Çok kısa bir süre önce başladım yazmaya... Biraz hayal dünyamın kapılarını zorladım ve bugünden 6-7 yıl öteye gittim. Bu öyküde benim Zeynep'im ve Kerem'im evli... Karakterlerin özüne çok dokunmamaya çalıştım. Ama ister istemez değişiklikler var tabi. Zeynep, hukuk okumuş ve Sayer Holding'de Sevim Sayer'le çalışıyor. Kerem, mimarlık bitirmiş, annesiyle beraber işleri yürütüyor. Umarım seversiniz:) Yorumları merakla bekliyorum:))))

Kural belli. ''Her erkek öküzdür. Kimisi daha az, kimisi daha fazla.'' İkisi de bu kuralı kabullenerek aşık oluyor. Gülerek, ağlayarak yollarına devam ediyor. Ve sevmekten asla vazgeçmiyorlar.

"Eğer 18 yaşında , sevgilin olmazsa , yalnız olursan, benimsin." "Benimsin?" "Evleniriz yani. Sonsuza kadar benim olursun." "Be-" "Anlaştık mı?" "Peki . . Anlaştık ."

Onun küçücük yüreği sırlarla dolu kocaman bir okyanustu. Sonunda boğulacak dahi olsam çoktan gözü kapalı kulaç atmaya başlamıştım. Dünya insanoğlunun imtihan edilmek üzere gönderildiği, oyundan ibaret olan ve geçici heveslerin bulunduğu bir mekandı. Ahiret ise bu imtihanın sonunda cennet veya cehennemle sonuçlanacak ölümsüz bir hayatın ebedi bir yurduydu. Ama O, arafta kalanların fragmanı gibiydi. Bir eli cennetin diğeri eli ise cehennemin kapısını tutuyordu. Sevapta da sınırı yoktu günahta da. Gözlerine bakıldığında şeytanın insanoğluna duyduğu nefret misali gibi hissetsem bile, kalbine ulaşıldığında Allah aşkıyla yanıp tutuştuğunu görebiliyordum. Sanki hayatta kalmak için kötü olmaya mahkumdu... Bu yüzden de iyiliği derince kazdığı bir mezara gömmüş, üzerine de günahkarlık dolu tohumları küreklerle atmıştı. Artık yaşamak zorunda kaldığı hayatı benim için hiçe sayarak tırnaklarıyla kazıp çıkarıyordu iyiliği gömdüğü mezardan. Yerine işlemek zorunda kaldığı günahlarını koyuyor, üzerine attığı her toprakta tövbe ediyordu. Küçüktüm ondan. Hayatın bana yaşatmak istediği kötülüklerin önüne geçip siper ediyordu kendini her defasında. Bana duyduğu derin hislerinden korkuyordum. Bu fani dünyada herkesin bir zaafı vardı, bende onun zaafı olmuştum. Ama şimdi gelip sorsalar bana "Dünyanın gelmiş geçmiş en iyi buluşu nedir?" diye. Benim onu bulmamdı derim. Çünkü O, Yaradanın kuluna vereceği en özel ödül... Bu, güneşin dünyaya küsmüş karanlığında kalan iki insanın, birbirlerine sımsıkı tutunarak İslamiyetin de ışıklarıyla aydınlanmalarının hikayesidir... Anlatılan olaylar, kişiler, kurumlar, isimler tamamen gerçek ürünü olup; Hayalle hiçbir ilgisi bulunmamaktadır ! * Her hakkı tarafımca saklıdır. *

Feminist bir genç kız, kendinden emin bir erkek. Peki ikisinin yolu bir kuzen tarafından kesişince ne olacak? Çöpçatan kuzenimiz görevinde başarılı olabilecek mi acaba?

Bir ZeyKer masalı